Przedni Chocz
 Przedni Chocz, widok od południowej strony | |
| Państwo | |
|---|---|
| Położenie | |
| Pasmo | |
| Wysokość |
1249 m n.p.m. |
Położenie na mapie Słowacji  | |
 49°07′20,1″N 19°20′17,6″E/49,122250 19,338222 | |
Przedni Chocz (słow. Predný Choč, 1249 m) – szczyt w Grupie Wielkiego Chocza w słowackich Górach Choczańskich[1]. Znajduje się w krętym grzbiecie odbiegającym w kierunku południowo-zachodnim od Wielkiego Chocza (Veľký Choč, 1608 m) do przełęczy na Pośredniej Polanie (Stredná poľana}. W obrębie tej polany zmienia kierunek na południowo-wschodni i poprzez Zadniego Chocza (Zadný Choč, 1288 m) biegnie do szczytu Kopa (1217 m), na którym zmienia kierunek znów na południowo-zachodni i poprzez przełęcz Spuštiak (1095 m) biegnie do Przedniego Chocza. Nie kończy się jednak tutaj, lecz poprzez drugi, niższy, południowo-zachodni wierzchołek Przedniego Chocza (1199 m)[2], a następnie Lovisko (808 m) opada nadal w południowo-zachodnim kierunku do doliny potoku Likavka w miejscowości Likavka[3].
Masyw Przedniego Chocza, podobnie jak i Wielki Chocz, wypreparowany został z potężnej płyty płaszczowiny choczańskiej, która spoczywa na niżej położonych utworach płaszczowiny kriżniańskiej[4]. Szczytowe partie masywu Przedniego Chocza budują głównie wapienie reiflińskie, a w niższych partiach (co widać na obrzeżu masywu) występują szare, warstwowane dolomity, pochodzące ze środkowego i młodszego triasu. Jeszcze niżej ciągnie się pas ciemnoszarych lub prawie czarnych, gruboławicowych, warstwowanych triasowych wapieni gutensteinskich[5].
Od południowo-wschodniej strony grzbiet Przedniego Chocza podcięty jest stromymi urwiskami i ścianami skalnymi. Stok ten opada kilkoma stopniami ku dolinie Liskovskiego potoku. Stok północno-zachodni, opadający ku górnym piętrom Volovej doliny, jest nieco mniej stromy, jednak i w nim występuje pas skalnych murów i turni. W jednej z takich skalnych formacji, na wysokości 932 m n.p.m., znajduje się dwuotworowe wejście do jaskini Chladné oči[6]. W latach 1968-1991 zachodnie stoki Przedniego Chocza wraz z całą Volovą doliną funkcjonowały jako poligon wojskowy stacjonującej tu jednostki wojsk radzieckich i jako takie były całkowicie niedostępne[7].
Przedni Chocz jest praktycznie całkowicie zalesiony. Wyjątek stanowi rozległa płaśń w rejonie niższego (1199 m) wierzchołka, na której jest kilka niezarośniętych polan. W centralnej części owej płaśni odkryto ślady prehistorycznego grodziska[4] (słow. Hradisko na Prednom Choči). Na polanie w części południowo-wschodniej, podciętej od strony południowej kilkumetrowej wysokości pasem skał, znajduje się startowisko dla paralotniarzy (dostępne bocznikiem od szlaku czerwonego)[2]. Rozciągają się stąd widoki w kierunkach wschodnim i południowym[4], m. in. na Kotlinę Liptowską, Niżne Tatry i Wielką Fatrę.
Stokami Przedniego Chocza prowadzą dwa szlaki turystyczne krzyżujące się na przełęczy Spuštiak. Obydwa omijają wierzchołek; czerwony po zachodniej, niebieski po wschodniej stronie. Górne partie Przedniego Chocza znajdują się na obszarze ścisłego rezerwatu przyrody Choč[3].
Szlaki turystyczne
Likavka – Przedni Chocz – Spuštiak
Likavka – rozdroże Pod Smrekovom – Spuštiak
Przypisy
- ↑ Szczerba Tadeusz: Choczańskie Wierchy i okolica. Przewodnik turystyczny. Wydawnictwo Ryszard M. Remiszewski – RMR, Gliwice 2001, ISBN 83-904352-9-2.
- 1 2 Mapa turystyczna. [dostęp 2025-10-23].
- 1 2 Turystyczna i satelitarna mapa Słowacji. [dostęp 2012-01-10].
- 1 2 3 Hochmuth Zdenko a kolektív: Chočské vrchy – Liptovská Mara. Turistický sprievodca ČSFR č. 42, wyd. Šport, slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1990, s. 197-198 ISBN 80-7096-091-4
- ↑ Wg mapy geologicznej Geoportalu
- ↑ Zdenko Hochmuth: Krasové územia a jaskyne Slovenska, w: “Geographia Cassoviensis”, ročník II., 2 / 2008, wyd. Univerzita Pavla Jozefa Šafárika v Košiciach, Košice 2008, ISSN 1337-6748, s. 46;
- ↑ Miroslav Jurečka. Jaskyňa chladných očí. „Spravodaj Slovenskej speleologickej spoločnosti”. R. XXXI (2/2000). s. 36-38. ISSN 1335-5023. (słow.).
