Psammitis bonneti

Psammitis bonneti – gatunek pająka z rodziny ukośnikowatych. Zamieszkuje góry Eurazji.

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1938 roku przez Jacques’a Denisa na łamach „Proceedings of the Zoological Society of London” pod nazwą Xysticus bonneti^[1][2]. Jako miejsce typowe wskazano Pic de Casamanya w Andorze w Pirenejach Wschodnich. Epitet gatunkowy nadano na cześć Pierre’a Bonneta^[2]. Do rodzaju Psammitis przeniesiony został w 2019 roku przez Rainera Breitlinga^[3].

Samce osiągają od 3,8 do 4,4 mm, a samice od 4,3 do 5,1 mm długości ciała^[4].

Karapaks u samca jest ciemnobrązowy z Y-kształtnym lub V-kształtnym wzorem kremowym^[4], u samicy zaś brązowy lub szary z trzema nieregularnymi, białawymi paskami^[4][2]. Oczy par środkowych rozmieszczone są na planie szerszego niż dłuższego i z tyłu nieco szerszego niż z przodu trapezu^[2]. Barwa szczękoczułków jest brązowa do ciemnobrązowej z białawą kropką u końca bruzdy oraz beżowymi przepaskami poprzecznymi lub kropkami. Sternum jest szarobrązowe, brązowe lub ciemnobrązowe. Kolor odnóży jest szarawobrązowy do ciemnobrązowego z bezładnie rozmieszczonymi kremowymi kropkami^[4][2]. Przednie powierzchnie ud pierwszej pary mają ukośny szereg trzech kolców^[2]. Opistosoma (odwłok) jest owalna, brązowa do czarnoszarej z jaśniejszym wzorem obejmującym plamki i paski. Kądziołki przędne mają kolor brązowy lub szarobrązowy^[4][2].

Samczy nogogłaszczek cechuje się brzusznie umieszczoną apofizą goleniową podzieloną na hakowaty płat brzuszny i tylno-boczny płat płytkowaty, oba tępo zakończone. Szeroki wyrostek znajduje się u podstawy cymbium. Bulbus pozbawiony jest apofizy tegularnej. Biczykowaty, pozakrzywiany embolus zwrócony jest wierzchołkiem dogrzbietowo^[4].

Genitalia samicy mają płytkę płciową umieszczoną daleko od bruzdy epigastrycznej, zwykle nerkowatą^[2], o mniej lub bardziej trójkątnym rowku wygraniczonym po bokach grubymi, zchitynizowanymi ściankami. Wulwa zawiera poprzeczne, owalne do nerkowatych torebki. Nogogłaszczek samicy gęsto porastają duże kolce^[4].

Pająk górski, zasiedlający piętro subalpejskie. Osobniki dorosłe spotyka się głównie w lipcu i sierpniu^[4].

Gatunek palearktyczny, znany z Hiszpanii, Andory, Francji, Austrii, Włoch, Bułgarii^[4], Uralu, południa syberyjskiej części Rosji oraz z Kazachstanu^[4][1].