Pseudoromicia
| Pseudoromicia | |||
| Monadjem, B.D. Patterson, Webala & Demos, 2020[1] | |||
![]() Afrokarlik tropikalny (P. rendalli) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj |
Pseudoromicia | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Vesperus tenuipinnis W. Peters, 1872 | |||
| Gatunki | |||
| |||
Pseudoromicia – rodzaj ssaków z podrodziny mroczków (Vespertilioninae) w obrębie rodziny mroczkowatych (Vespertilionidae).
Rozmieszczenie geograficzne
Morfologia
Długość ciała (bez ogona) 34–65 mm, długość ogona 27–46 mm, długość ucha 8–15 mm, długość tylnej stopy 5,3–10 mm, długość przedramienia 28–38 mm; masa ciała 3–9 g[3][4].
Systematyka
Rodzaj zdefiniował w 2020 roku międzynarodowy zespół zoologów (Suazyjczyk Ara Monadjem, Amerykanie Bruce D. Patterson i Terrence C. Demos oraz Kenijczyk Paul W. Webala) w artykule zatytułowanym Przegląd mroczkowatych (Mammalia: Chiroptera: Vespertilionidae) w Afryce Wschodniej z opisem nowych rodzajów i gatunków, opublikowanym na łamach „Zoological Journal of the Linnean Society”[1]. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) afrokarlik białoskrzydły (P. tenuipinnis).
Etymologia
Pseudoromicia: gr. ψευδος pseudos ‘fałszywy’; rodzaj Romicia J.E. Gray, 1838 (karlik)[1].
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki[5][4][1][6]:
| Grafika | Gatunek | Autor i rok opisu | Nazwa zwyczajowa[6] | Podgatunki[3][2][4][7][8] | Rozmieszczenie geograficzne[3][2][4][7][8] | Podstawowe wymiary[3][4][7][8][a] | Status IUCN[9] |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() |
Pseudoromicia rendalli | (O. Thomas, 1889) | afrokarlik tropikalny | 2 podgatunki | Senegal na wschód do Czadu, Sudanu i Somalii, na południe do Botswany, Mozambiku i wschodniej Południowej Afryki; zakres wysokości: 0–1480 m n.p.m. | DC: 3,7–6,5 cm DO: 3–4,1 cm DP: 2,9–3,7 cm MC: 4–9 g |
LC |
| Pseudoromicia brunnea | (O. Thomas, 1880) | afrokarlik brunatny | gatunek monotypowy | zachodnia i zachodnio-środkowa Afryka w Sierra Leone na wschód do Konga; zakres wysokości: 400–1470 m n.p.m. | DC: 4,3–4,8 cm DO: 3,3–4,6 cm DP: 3,3–3,8 cm MC: 4–9 g |
NT | |
| Pseudoromicia isabella | (Decher, Hutterer & Monadjem, 2016) | gatunek monotypowy | Afryka Zachodnia w Gwinei (góry Simandou) i Liberii (góra Nimba); zakres wysokości: około 765 m n.p.m. | DC: 4,4–5 cm DO: 2,7–3,6 cm DP: 2,8–3,2 cm MC: 4–5,5 g |
DD | ||
| Pseudoromicia kityoi | Monadjem, Kerbis Peterhans, Nalikka, Waswa, Demos & B.D. Patterson, 2020 | gatunek monotypowy | endemit Ugandy: znany tylko z rezerwatu lasu Mabira; zakres wysokości: około 1130 m n.p.m. | DC: 5,3–5,4 cm DO: 3,4–3,6 cm DP: 3,7–3,8 cm MC: 7,9–8 g |
NE | ||
| Pseudoromicia mbamminkom | Grunwald, Demos, Nguéagni, Tchamba, Monadjem, Webala, Kerbis Peterhans, B.D. Patterson & Ruedas, 2023 | gatunek monotypowy | endemit Kamerunu: znany tylko z miejsca typowego w Regionie Centralnym; zakres wysokości: około 785 m n.p.m. | DC: około 5,5 cm DO: około 3,9 cm DP: około 3,6 cm MC: około 6 g |
NE | ||
| Pseudoromicia roseveari | (Monadjem, L.R. Richards, P.J. Taylor & Stoffberg, 2013) | afrokarlik górski | gatunek monotypowy | Afryka Zachodnia w Gwinei (góry Simandou) i Liberii (góra Nimba) | DC: 4,7–5 cm DO: 3,9–4,4 cm DP: około 3,7 cm MC: 6–6,3 g |
EN | |
| Pseudoromicia principis | Juste, Torrent, Méndez-Rodríguez, K. Howard, García-Mudarra, Nogueras & Ibáñez, 2023 | gatunek monotypowy | endemit Wysp Świętego Tomasza i Książęcej: Wyspa Świętego Tomasza | DC: 6,5–7,5 cm DO: 3–3,8 cm DP: 3,1–3,2 cm MC: 3,8–4,8 g |
NE | ||
| Pseudoromicia tenuipinnis | (W.C.H. Peters, 1872) | afrokarlik białoskrzydły | gatunek monotypowy | szeroko od Senegalu do Etiopii, zachodniej Kenii i Tanzanii, na południe do północno-zachodniej Angoli i południowej Demokratycznej Republiki Konga, wyspa Bioko (Gwinea Równikowa); zakres wysokości: do 3200 m n.p.m. | DC: 3,4–4,8 cm DO: 2,8–3,4 cm DP: 2,8–3,3 cm MC: 3–7 g |
LC | |
| Pseudoromicia nyanza | Monadjem, B.D. Patterson, Webala & Demos, 2020 | gatunek monotypowy | endemit Kenii: na zachód od Wielkich Rowów Afrykańskich; przypuszczalnie Uganda; zakres wysokości: około 1130 m n.p.m. | DC: 4,1–5,1 cm DO: 3–3,8 cm DP: 2,9–3,3 cm MC: 4,8–8,3 g |
NE |
Kategorie IUCN: LC – gatunek najmniejszej troski, NT – gatunek bliski zagrożenia, EN – gatunek zagrożony, DD – gatunki o nieokreślonym stopniu zagrożenia; NE – gatunki niepoddane jeszcze ocenie.
Uwagi
- ↑ DC – długość ciała (bez ogona); DO – długość ogona; DP – długość przedramienia; MC – masa ciała
Przypisy
- 1 2 3 4 A. Monadjem, T.C. Demos, D.L. Dalton, P.W. Webala, S. Musila, J.C. Kerbis Peterhans & B.D. Patterson. A revision of pipistrelle-like bats (Mammalia: Chiroptera: Vespertilionidae) in East Africa with the description of new genera and species. „Zoological Journal of the Linnean Society”. 191 (4), s. 1132, 2021. DOI: 10.1093/zoolinnean/zlaa087. (ang.).
- 1 2 3 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 230. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
- 1 2 3 4 5 R. Moratelli, C. Burgin, V. Cláudio, R. Novaes, A. López-Baucells & R. Haslauer: Family Vespertilionidae (Vesper Bats). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 9: Bats. Barcelona: Lynx Edicions, 2019, s. 822–824. ISBN 978-84-16728-19-0. (ang.).
- 1 2 3 4 5 Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 537. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
- ↑ N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.2) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-08-23]. (ang.).
- 1 2 Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 124. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- 1 2 3 J. Juste, L. Torrent, A. Méndez-Rodríguez, K. Howard, J.L. García-Mudarra, J. Nogueras & C. Ibáñez. A new Pipistrelle bat from the oceanic Island of Príncipe (Western Central Africa). „Journal of Mammalogy”. 104 (2), s. 361–371, 2023. DOI: 10.1093/jmammal/gyac110. (ang.).
- 1 2 3 A.L. Grunwald, T.C. Demos, Y. Nguéagni, M.N. Tchamba, A. Monadjem, P.W. Webala, J.C. Kerbis Peterhans, B.D. Patterson & L.A. Ruedas. A review of bats of the genus Pseudoromicia (Chiroptera: Vespertilionidae) with the description of a new species. „Systematics and Biodiversity”. 21 (1), s. 2156002, 2023. DOI: 10.1080/14772000.2022.2156002. (ang.).
- ↑ Taxonomy: Neoromicia – Genus. The IUCN Red List of Threatened Species. [dostęp 2025-08-23]. (ang.).

