Psychologia anormalna

Psychologia anormalna lub patopsychologia – gałąź psychologii, która koncentruje się na badaniu i leczeniu zaburzeń psychicznych i nieprawidłowych zachowań[1][2]. Jest ona ściśle związana z psychologią kliniczną i, w odróżnieniu od psychopatologiii, która należy do psychiatrii, nie jest dyscypliną medyczną[3]. W latach 20. XX wieku Władimir Biechtieriew zaproponował termin „patopsychologia” (ros. патопсихология)[4]. Od 1912 roku Wilhelm Specht wydawał czasopismo Zeitschrift für Pathopsychologie[5][6]. Obecnie terminu „patopsychologia” używa się w Rosji, natomiast w piśmiennictwie anglosaskim dominuje pojęcie „psychologia anormalna” (ang. abnormal psychology)[4]. Bluma Zeigarnik, która wykładała patopsychologię na wydziale psychologii Uniwersytetu Moskiewskiego, podkreślała w swoim podręczniku, że patopsychologię można zaliczyć do nauki z pogranicza psychologii i psychiatrii, ponieważ dane patopsychologii mają znaczenie teoretyczne i praktyczne dla obu tych dziedzin wiedzy[7].

Przypisy

  1. ↑ Psychologia nienormalna. thatquiz.org. [dostęp 2025-11-30]. (pol.).
  2. ↑ Moen 2018 ↓.
  3. ↑ Что такое патопсихология? (Co to jest patopsychologia?). [w:] Психологическая помощь [on-line]. Научно-диагностический центр клинической психиатрии. [dostęp 2025-11-30]. (ros.).
  4. 1 2 Патопсихология. Wielka Encyklopedia Rosyjska. [dostęp 2025-11-30]. (ros.).
  5. ↑ W. Specht: Editorial, Zeitschrift für Pathopsychologie 1 (1912), S. 1–3.
  6. ↑ Zeitschrift für Pathopsychologie (1914-1919) - digital (UB Heidelberg)
  7. ↑ Зейгарник 1986 ↓, s. 4.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.