Ptycza
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Populacja (01.01.2026) |
|
| • liczba ludności |
874[1] |
| Nr kierunkowy |
+380 3656 |
| Kod pocztowy |
35645 |
Położenie na mapie obwodu rówieńskiego  | |
Położenie na mapie Ukrainy  | |
| 50°18′49″N 25°36′12″E/50,313611 25,603333 | |
Ptycza (ukr. Птича) – wieś na Ukrainie w rejonie dubieńskim obwodu rówieńskiego.
Znajduje się tu przystanek kolejowy Ptycza, położony na linii Lwów – Zdołbunów.
Prywatne miasto szlacheckie, położone w województwie wołyńskim, w 1739 roku należało wraz z folwarkiem do klucza Ptycza Lubomirskich[2].
W 1943 roku (rzeź wołyńska) nacjonaliści ukraińscy zamordowali tutaj troje Polaków i czteroosobową rodzinę polsko-ukraińską oraz spalili drewniany kościół pw. Św. Trójcy z 1787 roku. Pozostali przy życiu Polacy wyjechali wraz z księdzem Wincentym Jachem do Brodów[3].
Przypisy
- ↑ СОЦІАЛЬНИЙ ПАСПОРТ Тараканівської територіальної громади Дубенського району Рівненської області (станом на 01.01.2026 року). (ukr.).
- ↑ Adam Homecki, Rozwój terytorialny latyfundium Lubomirskich (starszej gałęzi rodu) w latach 1581–1754, w: Studia Historyczne, rok XV, zeszyt 3 (58), 1972, s. 438.
- ↑ Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939–1945, t. 1, Warszawa: „von borowiecky”, 2000, s. 112, ISBN 83-87689-34-3, OCLC 749680885.
Linki zewnętrzne
- Ptycza, mko, powiat dubieński, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IX: Pożajście – Ruksze, Warszawa 1888, s. 264.