Puklaki

Puklaki
Пукляки
Ilustracja
Gmina Puklaki na planie Bezirk Borszczów (1854)
Państwo

 Ukraina

Obwód

 tarnopolski

Rejon

czortkowski

Populacja (1854)

 

• liczba ludności

101

Położenie na mapie hromady Skała Podolska
Mapa konturowa hromady Skała Podolska, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Puklaki”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, po lewej znajduje się punkt z opisem „Puklaki”
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa konturowa obwodu tarnopolskiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Puklaki”
Położenie na mapie rejonu czortkowskiego
Mapa konturowa rejonu czortkowskiego, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Puklaki”
Ziemia48°46′44,8″N 26°13′06,9″E/48,779111 26,218583

Puklaki (ukr. Пукляки) – nieistniejąca wieś nad Zbruczem[1], obecnie w granicach wsi Turylcze na Ukrainie w rejonie czortkowskim obwodu tarnopolskiego.

Na przeciwnym brzegu Zbrucza, w obwodzie chmielnickim, leży nadal istniejąca wieś Puklaki (Пукляки); dawniej obie wsie stanowiły jedną jednostkę osadniczą.

Historia

Puklaki to dawniej samodzielna wieś, która w połowie XIX w. stanowiła odrębną w gminę jednostkową w Bezirk Borszczów Królestwa Galicji i Lodomerii (101 mieszkańców w 1854 roku)[2]. Następnie zniesiona i połączona w jedną gminę ze Słobódką Turylecką[3].

W międzywojniu w II RP (350 mieszkańców w 1921 r.). 1 sierpnia 1934 r. w ramach reformy na podstawie ustawy scaleniowej weszły w skład nowej zbiorowej gminy Turylcze[4], i utworzonej tam we wrześniu 1934 gromady Słobódka Turylecka[5]. W latach 1926–1939 znajdowała się tu Strażnica KOP „Puklaki”[6].

Po II wojnie światowej włączona w struktury ZSRR, gdzie wraz ze Słobódką Turylecką zostały połączone z Turylczem.

Przypisy

  1. ↑ Synchronized view | Arcanum Maps [online], maps.arcanum.com [dostęp 2025-06-06] (ang.).
  2. ↑ Übersicht der politischen und gerichtlischen Eintheilung de Lemberger Regierungsgebietes
  3. ↑ Słobódka (22) Turylecka z Puklakami, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. X: Rukszenice – Sochaczew, Warszawa 1889, s. 808.
  4. ↑ Dz. U. z 1934 r. Nr 64, poz. 565 (ISAP).
  5. ↑ Tarnopolski Dziennik Wojewódzki. 1934, nr 15, poz. 120.
  6. ↑ Stanisław Falkiewicz: Korpus Ochrony Pogranicza. W pierwszą rocznicę objęcia służby na wschodniej granicy Rzeczypospolitej 1924-1925.

Linki zewnętrzne