Putu Wijaya
| Pełne imię i nazwisko |
I Gusti Ngurah Putu Wijaya |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
11 kwietnia 1944 |
| Zawód, zajęcie |
pisarz |
| Narodowość |
indonezyjska |
Putu Wijaya, właśc. I Gusti Ngurah Putu Wijaya (ur. 11 kwietnia 1944 w Tabanan[1][2]) – indonezyjski pisarz.
Uchodzi za jedną z najwybitniejszych postaci literackich Indonezji[3][4][5]. Jego dorobek obejmuje ok. 30 powieści, 40 dramatów oraz 100 opowiadań[1].
Życiorys
Ukończył studia na Wydziale Prawa Universitas Gadjah Mada. W 1964 roku podjął równocześnie naukę w Akademi Seni Drama dan Film Indonesia (ASDRAFI)[2].
W 1968 roku dołączył do Bengkel Teater Rendra, a później do Kelompok Sanggar Bambu. Po wyjeździe do Dżakarty związał się z Teater Kecil i Teater Populer. Pracował jako redaktor czasopism „Ekspres”, „Tempo” i „Zaman”. Założyciel Teater Mandiri[2].
Twórczość
- Opowiadania
- Gres, Jakarta: Balai Pustaka, 1982
- Blok, Jakarta: Pustaka Firdaus, 1994
- Darah, Jakarta: Balai Pustaka, 1995
- Zig Zag, Jakarta: Pustaka Firdaus, 1996
- Tidak, Jakarta: Pabelan Jayakarta, 1999
- Dramat
- Dar-Der-Dor, Jakarta: Grasindo, 1996
- Powieści
- Bila Malam Bertambah Malam, Jakarta: Pustaka Jaya, 1971
- Telegram, Jakarta: Pustaka Jaya, 1973
- MS, Jakarta, 1975
- Ratu, Jakarta, 1977
- Sah, Jakarta, 1977
- Stasiun, Jakarta, Pustaka Jaya, 1977
- Tak Cukup Sedih, Jakarta, 1977
- Keok, Jakarta: Pustaka Jaya, 1978
- Sobat, Jakarta: Sinar Harapan, 1981
- Lho, Jakarta: Balai Pustaka, 1982
- Nyali, Jakarta: Balai Pustaka, 1983
- Dor, Jakarta: Balai Pustaka, 1986
- Pol, Jakarta: Gramedia, 1987
- Teror, Jakarta: Pustaka Jaya, 1991
- Kroco, Jakarta: Pustaka Firdaus, 1995
- Byar Pet, Jakarta: Pustaka Firdaus, 1995
- Aus, Jakarta: Grasindo, 1996
- Poezja
- Dadaku adalah Perisaiku, Denpasar: Lesiba, 1974
Przypisy
- 1 2 I Gusti Ngurah Putu Wijaya. Merdeka.com. [dostęp 2020-06-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-06-20)]. (indonez.).
- 1 2 3 Putu Wijaya (1944-...). [w:] Data Pokok Kebahasaan dan Kesastraan [on-line]. Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan Dasar dan Menengah. [dostęp 2025-11-11]. (indonez.).
- ↑ Putu Wijaya, Telegram, Jakarta: Lontar, 2011, ISBN 978-979-8083-94-5, OCLC 741416658.
- ↑ Freedom. Inside Indonesia. [dostęp 2025-11-11]. (ang.).
- ↑ Indonesian Cultural Congress and Jokowi’s Cultural Diplomacy. Jakarta Globe, 2018-12-13. [dostęp 2025-11-11]. (ang.).