Pyszówka

Pyszówka
Państwo

 Ukraina

Obwód

 lwowski

Rejon

jaworowski

Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa konturowa obwodu lwowskiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Pyszówka”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, blisko lewej krawiędzi nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Pyszówka”
Ziemia49°54′30,7″N 23°09′40,0″E/49,908528 23,161111
Rehberg (później Pyszówka) na mapie z 1869 r.
Położenie osady Rehberg względem sąsiedniej wsi Sarny na mapie z Drugiego Pomiaru Wojskowego Imperium Austriackiego z 1869 r.

Pyszówka (do 1928 w j. niem. Rehberg[1]) – nieistniejąca kolonia niemiecka, położona w odległości ok. 1 km na południowy zachód od wsi Sarny, w parafii Krakowiec, powiecie jaworowskim koło Lwowa.

Założona została w roku 1788 w ramach tzw. kolonizacji józefińskiej[2][3]. Pod koniec XIX w. rozpoczął się wykup gospodarstw niemieckich przez Polaków z Grodziska k. Leżajska i związana z tym faktem polonizacja wioski. W roku 1900 Rehberg został wykreślony z ewidencji wspólnot ewangelickich[4], a w roku 1904 ówczesny biskup przemyski, Józef Pelczar dokonał wyświęcenia dawnego zboru protestanckiego na kaplicę rzymskokatolicką pw. św. Barbary, przynależną do parafii św. Jakuba Apostoła w Krakowcu[5].

W roku 1927 nastąpiła zmiana nazwy z „Rehbergu” na „Pyszówkę” – nazwę pochodzącą od nazwiska długoletniego sołtysa osady, Wojciecha Pysza.

7 kwietnia 1944 roku, w wyniku nocnego napadu UPA, Pyszówka została doszczętnie spalona. Zdaniem Grzegorza Motyki zginęły 52 osoby narodowości polskiej, a 45 gospodarstw zostało zniszczonych[6]. Sprawcą zbrodni był oddział Fedora Łunia "Ciapki"[7].

Przypisy

  1. ↑ Ogłoszenie. „Lwowski Dziennik Wojewódzki”. Nr 5, s. 3, 10 września 1928.
  2. ↑ H. Lepucki, Działalność kolonizacyjna Marii Teresy i Józefa II w Galicji 1772-1790, Lwów 1938, s. 129.
  3. ↑ R. Kaindl, Geschichte der Deutschen in der Karpathenlandern, Gotha 1911, s. 114.
  4. ↑ R. Kaindl, Geschichte der Deutschen in der Karpathenlandern, Gotha 1911, s. 177
  5. ↑ Kronika diecezji przemyskiej. Wrzesień 1904, Przemyśl 1904, s. 293 i n.
  6. ↑ G. Motyka, Ukraińska partyzantka 1942-1960, Rytm, Warszawa 2003, s. 386
  7. ↑ Damian Karol Markowski, W cieniu Wołynia. „Antypolska akcja” OUN i UPA w Galicji Wschodniej 1943-1945, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2023, ISBN 978-83-08-08166-2, s. 187