Pyszkowce

Pyszkowce
Пишківці
Ilustracja
Widok Pyszkowiec
Państwo

 Ukraina

Obwód

 tarnopolski

Rejon

czortkowski

Powierzchnia

30,37 km²

Populacja (2001)

 

• liczba ludności

1279

• gęstość

421.140 os./km²

Nr kierunkowy

+380 3544

Kod pocztowy

48431

Położenie na mapie hromady Trybuchowce
Mapa konturowa hromady Trybuchowce, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Pyszkowce”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, po lewej znajduje się punkt z opisem „Pyszkowce”
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa konturowa obwodu tarnopolskiego, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Pyszkowce”
Położenie na mapie rejonu czortkowskiego
Mapa konturowa rejonu czortkowskiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Pyszkowce”
Ziemia49°03′20″N 25°26′05″E/49,055556 25,434722

Pyszkowce (ukr. Пишківці, Pyszkiwci) – wieś na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie czortkowskim[1]. Przez wieś biegnie rzeka Olchowiec, lewy dopływ Strypy. W 2023 roku liczyła 1227 mieszkańców.[2]

Historia

Właścicielem wsi w 1810 był[3] hrabia Ignacy Adam Krasicki z Siecina herbu Rogala (1767–1844)[4], numizmatyk[5], który stale zamieszkiwał w Stratyniu[3]. W latach 1858[6], 1859[7], 1860 wieś wchodziła w skład powiatu Jazłowiec w cyrkule czortkowskim, właścicielem dóbr ziemskich Pyszkowce był Zachariasz Krzysztofowicz[8]. Przez pewien czas właścicielem dóbr Pyszkowce był Stanisław Bogdanowicz, który w 1898 po śmierci Kornela Horodyskiego starał się o mandat poselski do Rady Państwa w Wiedniu z kurii małej własności w okręgu wyborczym Buczacz – Czortków[9] (IX kadencji).

W II Rzeczypospolitej miejscowość stanowiła początkowo samodzielną gminę jednostkową. 1 sierpnia 1934 roku w ramach reformy na podstawie ustawy scaleniowej została włączona do zbiorowej gminy wiejskiej Trybuchowce w powiecie buczackim, w województwie tarnopolskim.

W 1945 r. nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tu 6 Polaków[10].

Od 10 sierpnia 1991 do 2016 wieś była siedzibą rady wiejskiej[11]. Od 2016 wchodzi w skład wiejskiego społeczeństwa z siedzibą w Trybuchowcach[12].

W okolicy wsi znajduje się stacja kolejowa Pyszkowce, obecnie towarowa, dawniej pasażersko-towarowa, która podlega Tarnopolskiemu zarządowi transportu kolejowego Kolei Lwowskiej.

Ludzie

  • Ilarion Łuszpynski (ur. 28 września 1884[13], zm. po 1958[14] – ksiądz greckokatolicki[15], expozyt parafii Trybuchowce we wsi.

Przypisy

  1. ↑ Про утворення та ліквідацію районів [online], Офіційний вебпортал парламенту України [dostęp 2023-03-14] (ukr.).
  2. ↑ Соціальний паспорт Трибухівської територіальної громади [online], trybuhivska-gromada.gov.ua [dostęp 2024-09-01] (ukr.).
  3. 1 2 Marcin Biernat, Kościół parafialny p.w. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Trybuchowcach, s. 283.
  4. ↑ Ignacy Adam hr. Krasicki z Siecina h. Rogala (ID: 12.270.429) na str. Sejm wielki.
  5. ↑ Kazimierz Olszański: Krasicki Ignacy (1767-1844). W: Polski Słownik Biograficzny. T. XV. Wrocław — Warszawa — Kraków : Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk 1970, s. 150.
  6. ↑ Handbuch des Lemberger Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1858. Lemberg, 1858, s. 462–463. (niem.)
  7. ↑ Handbuch des Lemberger Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1859. Lemberg, 1859, s. 500–501. (niem.)
  8. ↑ Handbuch des Lemberger Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1860. Lemberg, 1860, s. 508–509. (niem.)
  9. ↑ Kronika. Cała kopa kandydatów. „Kurjer Lwowski”. 49, s. 2, 18 lutego 1898.
  10. ↑ Henryk Komański, Szczepan Siekierka, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie tarnopolskim 1939–1946, wyd. 2, Wrocław: Nortom, 2006, s. 171, ISBN 83-89684-61-6, ISBN 978-83-89684-61-5, OCLC 156875487.
  11. ↑ Облікова картка, Пишківська сільська рада, Тернопільська область, Бучацький район. (ukr.)
  12. ↑ Окремі аспекти проведення виборів в ОТГ. xn--80ao2a3f.xn--j1amh. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-03)].. (ukr.)
  13. ↑ Rusłan Delatynski: Станиславівська єпархія Греко-католицької церкви в суспільному житті Галичини (1885–1946 рр.). Iwano-Frankiwsk, 2017, s. 373–374. (ukr.)
  14. ↑ d-r Pawło Pundij. U switłu pamjat' d-ra Platona Łuszpynśkoho. „Swoboda”. 204, s. 4, 25 października 1997. (ukr.)
  15. ↑ Шематизм всего клира греко-католицкої Епархії Станиславівської на рік Божий 1931. Stanisławów, 1931, s. 157. (ukr.)

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.