Radhia Haddad
 Haddad w 1980 roku | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data śmierci | |
| Członkini Izby Deputowanych Tunezji | |
| Okres |
od 1956 |
| Przynależność polityczna |
Neo-Dustur (do 1964) |
Radhia Haddad (ur. 17 marca 1922 w Tunisie, zm. 17 listopada 2003) – tunezyjska polityczka. Pierwsza kobieta wybrana do parlamentu kraju – Izby Deputowanych Tunezji, w której zasiadała w latach 1956–1974.
Życiorys
Haddad urodziła się 17 marca 1922 w Tunisie w Tunezji Francuskiej. Pochodziła z tradycyjnej i burżuazyjnej rodziny. Ukończyła szkołę podstawową w języku arabskim i francuskim. Nie kontynuowała nauki z powodu patriarchalnego traktowania kobiet w społeczeństwie tunezyjskim. Edukację przerwała w wieku 12 lat, a w wieku 18 lat została zmuszona do wyjścia za mąż. Ponadto, wbrew swojej woli, zaczęła również zakrywać twarz. W wieku 25 lat, za zgodą męża, przestała nosić zasłonę twarzy i zaczęła angażować się w życie społeczne i polityczne oraz w działalność lokalnych organizacji kobiecych[1][2][3].
Po uzyskaniu niepodległości przez Tunezję w 1956 roku, z powodzeniem wystartowała w wyborach parlamentarnych w Tunezji w tym samym roku.. Została pierwszą kobietą wybraną do parlamentu w historii kraju; była również jedną z pierwszych parlamentarzystek w Afryce i krajach arabskich. Angażowała się w działalność na rzecz reformy prawa rodzinnego oraz działania mające na celu zagwarantowanie kobietom równych praw w małżeństwie i przy rozwodzie[1]. W parlamencie zasiadała do 1974 roku[3].
Uznała za zmanipulowane wybory parlamentarne w Tunezji w 1981 roku, po których rozpoczęła krytykować autorytarne praktyki polityczne w kraju[1].
Życie prywatne i pozostała działalność
Przez 15 lat była przewodniczącą l’Union nationale des femmes tunisiennes, ogólnokrajowej organizacji wspierającej prawa kobiet. W 1995 roku wydała autobiografię pod tytułem „Parole de femme”, która zawiera refleksje na temat nierówności społecznych i politycznych, które uważała za przeszkodę w rozwoju nowoczesnego społeczeństwa[1][2][3]. Jest jedyną tunezyjską kobietą, po której nazwano jedną z ulic w kraju[4].
Była zamężna. Miała czwórkę dzieci, dwie córki i dwóch synów. Zmarła 17 listopada 2003[1]. Jedna z jej córek, Neila Szahid, służyła w parlamencie Tunezji w latach 2011–2024[4]. Jej wnukiem, a synem Neili, jest Jusuf asz-Szahid, premier Tunezji w latach 2016–2020[3].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Radhia Haddad: – Divergences [online], divergences.net [dostęp 2025-08-30].
- 1 2 Et Bourguiba libéra la femme [online], JeuneAfrique.com [dostęp 2025-08-30] (fr.).
- 1 2 3 4 Tunisie: Radhia Haddad, « la présidente des femmes » [online], JeuneAfrique.com [dostęp 2025-08-30] (fr.).
- 1 2 Africaines Queens – 2. Radhia Haddad, présidente des femmes [online], RFI, 13 lutego 2025 [dostęp 2025-08-30] (fr.).