Radosław Markowski

Radosław Markowski
Ilustracja
Radosław Markowski (2015)
Państwo działania

Polska

Data urodzenia

6 czerwca 1957

Profesor nauk społecznych
Specjalność: porównawcze nauki polityczne, zachowania wyborcze
Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Doktorat

1990 – socjologia
Uniwersytet Warszawski

Habilitacja

2007 – nauki o polityce
Instytut Studiów Politycznych PAN

Profesura

9 lutego 2017

Instytut

Instytut Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Radosław Markowski (ur. 6 czerwca 1957[1]) – polski socjolog, politolog, nauczyciel akademicki i publicysta, profesor nauk społecznych, specjalista w zakresie porównawczych nauk politycznych i analizy zachowań wyborczych[2].

Życiorys

Syn bułgarskiego dyplomaty, pracownika ambasad w Warszawie i Moskwie[3]. Z wykształcenia socjolog, ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim[4]. Doktoryzował się na tej samej uczelni w 1990 na podstawie napisanej pod kierunkiem Jana Daneckiego rozprawy pt. Używanie i nadużywanie alkoholu – korelaty problemu społecznego. W 2007 uzyskał w Instytucie Studiów Politycznych PAN stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w dyscyplinie nauki o polityce. 9 lutego 2017 otrzymał tytuł naukowy profesora nauk społecznych[2].

Zawodowo był związany z Instytutem Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk, na którym doszedł do stanowiska profesora nadzwyczajnego[2]. W latach 1991–2014 pełnił funkcję kierownika Zakładu Badań Porównawczych nad Polityką w tym instytucie[5]. Pełnił funkcję prorektora Collegium Civitas w Warszawie[2] (1999–2000)[5]. Objął także stanowisko profesora w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej, przekształconej później w SWPS Uniwersytet Humanistycznospołeczny[6]. Został również dyrektorem Centrum Studiów nad Demokracją tej uczelni[7].

Jako przedstawiciel prezesa Rady Ministrów zasiadł w Radzie Centrum Badania Opinii Społecznej (CBOS)[8]; w latach 1994–1996 pełnił funkcję jego wicedyrektora[5]. Związany również z Fundacją im. Stefana Batorego jako członek zarządu tej organizacji, a także z redakcjami czasopism politologicznych i socjologicznych (m.in. z „European Journal of Political Research”, „Political Studies”, „European Union Politics”)[5][6]. Autor licznych artykułów w czasopismach politologicznych, a także współautor i redaktor publikacji książkowych[9].

Był profesorem wizytującym na Duke University, University of Wisconsin-Madison, Rutgers University i Uniwersytecie Środkowoeuropejskim[5]. Ekspert m.in. projektów fundacji Bertelsmann Stiftung oraz Varieties of Democracy. Członek lub kierownik licznych międzynarodowych komparatystycznych projektów badawczych[5].

W 2000 laureat nagrody zbiorowej Amerykańskiego Towarzystwa Nauk Politycznych (APSA)[5] za najlepsze badanie porównawcze (jako członek komitetu zarządzającego projektem Comparative Study of Electoral Systems). W 2007 otrzymał Nagrodę im. Stefana Nowaka za zainicjowania Polskiego Generalnego Studium Wyborczego i badania zachowań wyborczych w Polsce[5].

Odznaczenia

W 2011 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[10].

Wybrane publikacje

  • Post-Communist Party Systems: Competition, Representation and Inter-party Cooperation (red. nauk.), Cambridge University Press, Cambridge, 1999.
  • Transformative paths in Central and Eastern Europe (współautor z Edmundem Wnuk-Lipińskim), Instytut Studiów Politycznych PAN, Warszawa 2001.
  • System partyjny i zachowania wyborcze: dekada polskich doświadczeń (red. nauk.), Instytut Studiów Politycznych PAN, Warszawa 2002.
  • Populizm a demokracja (red. nauk.), Instytut Studiów Politycznych PAN, Warszawa 2004.
  • Europeanizing Party Politics: Comparative Perspectives on Central and Eastern Europe (red. nauk.), Manchester University Press, Manchester 2011.

Przypisy

  1. ↑ Radosław Markowski. monitorfirm.pl. [dostęp 2015-07-20].
  2. 1 2 3 4 Prof. dr hab. Radosław Markowski, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2021-11-16].
  3. ↑ Dorota Kania: Radosław Markowski – kontrowersyjny profesor, syn bułgarskiego dyplomaty. Co mówią dokumenty IPN?. dorotakania.pl, 23 maja 2025. [dostęp 2026-08-26].
  4. ↑ Wybory 2011. gazeta.pl, 20 września 2011. [dostęp 2012-04-16].
  5. 1 2 3 4 5 6 7 8 Curriculum vitae: Radosław Markowski. ceu.edu. [dostęp 2021-11-16]. (ang.).
  6. 1 2 Noty o panelistach. batory.org.pl, 13 października 2011. [dostęp 2012-04-16].
  7. ↑ Dr hab. Radosław Markowski, prof. Uniwersytetu SWPS. centrumprasowe.swps.pl. [dostęp 2016-06-14].
  8. ↑ Rada CBOS. cbos.pl. [dostęp 2014-04-11].
  9. ↑ Radosław Markowski. researchgate.net. [dostęp 2021-11-16]. (ang.).
  10. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 września 2011 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2011 r. Nr 111, poz. 1129 (ISAP)).