Rafał Kowalik
![]() gen. bryg. Rafał Kowalik (2025) | |
| Pełne imię i nazwisko |
Rafał Paweł Kowalik |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
1971 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
od 1990 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki |
więcej patrz tekst |
| Stanowiska |
więcej patrz tekst |
| Odznaczenia | |
Rafał Paweł Kowalik[1] (ur. 1971 w Busku-Zdroju[2]) – generał dywizji Wojska Polskiego; dowódca 10 Brygady Kawalerii Pancernej (2020–2021); szef Pionu Operacyjnego – zastępca szefa sztabu do spraw operacyjnych w Dowództwie Operacyjnym Rodzajów Sił Zbrojnych (2021–2023); zastępca dowódcy 1 Dywizji Kawalerii US Army (2023–2026); od 2026 dowódca Wielonarodowej Dywizji Północny Wschód w Elblągu.
Życiorys

Wykształcenie
Rafał Kowalik w 1990 podjął studia w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu, którą ukończył w 1994. 19 czerwca 1994 był promowany na podporucznika. Promocja odbyła się we Wrocławiu z udziałem prezydenta Lecha Wałęsy, a promował szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego gen. broni Tadeusz Wilecki[3]. Razem z Rafałem Kowalikiem promowani byli podchorążowie m.in.: Jarosław Gromadziński[4], Zenon Brzuszko[5], Sławomir Kocanowski[6], Arkadiusz Mikołajczyk[7], Piotr Trytek[8], Adam Marczak[9], Grzegorz Grodzki[10].
W 1999 ukończył Wyższy Kurs Specjalistyczny dowódców batalionów czołgów. Absolwent Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Rzeszowie (2000), pedagogika – specjalność wychowanie obronne. Studia podyplomowe w Akademii Obrony Narodowej w Warszawie (2012).
Kariera wojskowa
Zawodową służbę wojskową rozpoczął w Żurawicy, gdzie na stanowisku dowódcy plutonu czołgów pełnił służbę w 3 batalionie czołgów wchodzącego w skład 14 Brygady Pancernej w Przemyślu. Następnie awansował i do 1999 był dowódcą kompanii czołgów. W 2000 został wyznaczony na stanowisku szefa sekcji w 1 batalionie czołgów z 21 Brygady Strzelców Podhalańskich w Rzeszowie[11][12][13].
W 2005 objął stanowisko oficera sekcji w dowództwie 21 Brygady Strzelców Podhalańskich, a po awansie na szefa sekcji pełnił służbę w tej jednostce do 2010. W tym czasie odbywał służbę w PKW KFOR w Kosowie w ramach XIX zmiany (wrzesień 2008 – marzec 2009). W 2010 sprawował stanowisko zastępcy dowódcy 1 batalionu czołgów w Żurawicy[11]. W sierpniu 2011, po ukończeniu kursu kwalifikacyjnego dla dowódców batalionów w Akademii Obrony Narodowej, objął od ppłk Bogdana Wójcika funkcję dowódcy 1 batalionu czołgów w Żurawicy[12][14]. Dowodził Taktyczną Grupą Bojową podczas ćwiczenia pk. „Anakonda-12”[15]. W latach 2013 i 2014 dowodzony przez niego 1 batalion czołgów z 21 BSP dwukrotnie zajął pierwsze miejsce w zawodach użyteczno-bojowych pododdziałów wojsk lądowych w kategorii pluton czołgów. W sierpniu 2014 objął stanowisko szefa sztabu 21 Brygady Strzelców Podhalańskich, którym był do stycznia 2018[13]. 1 lutego 2018 został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 21 Brygady Strzelców Podhalańskich[16]. 20 marca 2020 w Świętoszowie w obecności dowódcy 11 Dywizji Kawalerii Pancernej gen. bryg. Dariusza Parylaka przyjął dowodzenie 10 Brygadą Kawalerii Pancernej od gen. bryg. Artura Pikonia[17].
14 sierpnia 2020 został mianowany przez prezydenta RP Andrzeja Dudę na stopień generała brygady[18]. W dniach 14–25 czerwca 2021 jako dowódca 10 Brygady Kawalerii Pancernej prowadził w rejonie poligonu Świętoszów i Żagań działania bojowe w ramach ćwiczenia pk. „Karakal-21”, którego głównym celem było praktyczne zgrywanie sił do wykonywania zadań w ramach operacji obronnej prowadzonej we współdziałaniu z Wojskami Obrony Terytorialnej i siłami sojuszniczymi[19]. W dniach 21–23 sierpnia 2021 jako dowódca 10 BKPan będąc w delegacji 11 Lubuskiej Dywizji Kawalerii Pancernej z dowódcą gen. dyw. Piotrem Trytkiem, uczestniczył w uroczystościach: w Bredzie, gdzie wraz z delegacją oddał honory poległym spoczywającym na Polskim Cmentarzu Wojskowym w tym mieście; uczestniczył w inauguracji Muzeum Overlord w Colleville-sur-Mer; w Normandii w uroczystościach w Falaise i Chambois, gdzie polscy pancerniacy z 1 Polskiej Dywizji Pancernej (1 PDPanc) pod dowództwem generała Stanisława Maczka stoczyli walki w sierpniu 1944[20]. W 2021 objął stanowisko szefa Pionu Operacyjnego – zastępcę szefa sztabu do spraw operacyjnych w Dowództwie Operacyjnym Rodzajów Sił Zbrojnych[21]. 6 września 2023 minister obrony narodowej Mariusz Błaszczak wyznaczył go na stanowisko w 1 Dywizji Kawalerii US Army[22]. 1 października 2023, jako drugi Polak w historii, objął w głównej siedzibie dywizji w Fort Hood w stanie Teksas stanowisko zastępcy dowódcy 1 Dywizji Kawalerii US Army[23][22]. W dniu 14 maja 2026 odjął obowiązki Dowódcy Wielonarodowej Dywizji Północny Wschód[24].
Życie prywatne
Od 1998 jest żonaty z Barbarą i ma dwie córki. Interesuje się historią wojskowości[2].
Awanse
podporucznik – 1994[11]
(...)
generał brygady – 14 sierpnia 2020[1]
generał dywizji – 13 sierpnia 2026[25]
Ordery, odznaczenia i wyróżnienia

- Brązowy Medal za Długoletnią Służbę[2]
- Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”[2]
- Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju”[2]
- Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Żołnierz RP” III Stopnia (Brązowa)[2]
- Odznaka „Za Zasługi dla ZKRPiBWP” – 2021[26]
- Odznaka pamiątkowa 21 Brygady Strzelców Podhalańskich – 2018 (ex officio)
- Odznaka pamiątkowa 10 Brygady Kawalerii Pancernej – 2020 (ex officio)
i inne
Przypisy
- 1 2 Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 sierpnia 2020 r. nr 112.55.2020 w sprawie mianowania na stopnie oficerskie generała dywizji oraz generała brygady (M.P. z 2020 r. poz. 914 (ISAP)).
- 1 2 3 4 5 6 Dowódca Wielonarodowej Dywizji Północny – Wschód – gen. bryg. Rafał Kowalik [online], Wielonarodowa Dywizja Północny – Wschód [dostęp 2026-08-09] [zarchiwizowane z adresu 2026-08-09].
- ↑ Mieczysław Michalak, Sygnatura: OK_0906_0016_0015_043 [online], Archiwum Fotografii Ośrodka KARTA, 19 czerwca 1994 [dostęp 2024-11-11].
- ↑ Gałecki 2017 ↓, s. 254.
- ↑ Dowódca Wielonarodowej Dywizji Północny Wschód [online], Wielonarodowa Dywizja Północny – Wschód [dostęp 2024-04-13].
- ↑ Gałecki 2017 ↓, s. 157.
- ↑ Gałecki 2017 ↓, s. 158.
- ↑ Błażej Łukaszewski, Przekazanie dowodzenia w 12 Brygadzie Zmechanizowane [online], Polska Zbrojna, 1 lutego 2019 [dostęp 2024-04-13].
- ↑ Generał brygady Adam Marczak nie żyje [online], Militarny Magazyn MILMAG, 26 marca 2024 [dostęp 2024-04-14].
- ↑ Płk Grzegorz Grodzki nowym dowódcą 6. Brygady Powietrznodesantowej [online], TVP Kraków [dostęp 2024-11-11] [zarchiwizowane z adresu 2024-12-05].
- 1 2 3 Gen. bryg. Rafał Kowalik – zastępcą dowódcy 1 Dywizji Kawalerii US Army [online], portal-mundurowy.pl [dostęp 2024-11-10].
- 1 2 Nowy dowódca 1 batalionu czołgów [online], 21 Brygada Strzelców Podhalańskich [dostęp 2024-11-10].
- 1 2 Paulina Glińska, Nowi generałowie na Święto Wojska Polskiego [online], Polska Zbrojna, 11 sierpnia 2020 [dostęp 2024-11-10].
- ↑ Dariusz Delmanowicz, Zmiana dowódcy 1. Batalionu Czołgów w Żurawicy [online], Nowiny24, 9 września 2011 [dostęp 2024-11-10].
- ↑ Zastępca Dowódcy 21 Brygady Strzelców Podhalańskich [online], 21 Brygada Strzelców Podhalańskich [dostęp 2024-11-10].
- ↑ Minister u Podhalańczyków [online], 1 batalion strzelców podhalańskich [dostęp 2024-11-10].
- ↑ Jakuboszczak 2021 ↓, s. 43.
- ↑ Jakuboszczak 2021 ↓, s. 108.
- ↑ Dąb-Kostrzewska 2021 ↓, s. 85.
- ↑ Dąb-Kostrzewska 2021 ↓, s. 122.
- ↑ MON: Siedmiu oficerów wyznaczonych na nowe stanowiska w wojsku [online], Gazeta Prawna, 8 listopada 2021 [dostęp 2024-11-10].
- 1 2 Polski generał zastępcą dowódcy dywizji US Army [online], Defence24.pl [dostęp 2024-11-10].
- ↑ Mariusz Godos, Generał brygady Rafał Kowalik zastępcą dowódcy amerykańskiej 1 Dywizji Kawalerii. Jako drugi w historii Polak! [online], Życie Podkarpackie, 18 września 2023 [dostęp 2024-11-10].
- ↑ MND-NE ma nowego dowódcę [online], Wielonarodowa Dywizja Północny – Wschód, 15 maja 2026 [dostęp 2026-05-16].
- ↑ Awanse generalskie w Siłach Zbrojnych RP. [w:] Kancelaria Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej [on-line]. prezydent.pl, 13 sierpnia 2026. [dostęp 2026-08-13]. (pol.).
- ↑ Gerard Augustyn, Pancerniacy świętowali. Żołnierze z odznaczeniami i awansami [online], istotne.pl, 10 sierpnia 2021 [dostęp 2024-11-08].
Bibliografia
- Anna Dąb-Kostrzewska (red.), Kronika Wojska Polskiego 2020, Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2021, ISSN 1734-2317.
- Piotr Jakuboszczak (red.), Kronika Wojska Polskiego 2020, Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2021, ISSN 1734-2317.
- Artur Gałecki (red.), Kronika Wojska Polskiego 2016, Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2017, ISSN 1734-2317.
- Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” z 2020.
