Rafał Ryguła

Rafał Ryguła – neurobiolog, psychofarmakolog, biolog medyczny i molekularny, popularyzator nauki, kierownik Pracowni Neurobiologii Emocji i Procesów Poznawczych w Instytucie Farmakologii im. Jerzego Maja PAN w Krakowie, nauczyciel akademicki.

W 1999 r. podjął pracę jako wolontariusz w ówczesnym Zakładzie Biochemii Instytutu Farmakologii PAN^[2]. W 2001 r. ukończył studia na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Jagiellońskiego^[3].

Następnie wyjechał na kilkumiesięczne stypendium naukowe do Instytutu Rudolfa Magnusa w Utrechcie^[2]. Rozpoczął doktorat na wydziale Neurobiologii Rozwojowej Uniwersytetu Ruhry w Bochum, ale po ośmiu miesiącach z niego zrezygnował^[2]. W 2006 r. obronił doktorat na Uniwersytecie Georga Augusta w Getyndze^[3][4] na podstawie pracy Behavioural and Pharmacological Validation of Chronic Social Stress as a Model of Depression in Rats dotyczącej przewlekłego stresu psychosocjalnego w przedklinicznym modelowaniu choroby depresyjnej^[2].

Po obronie doktoratu przez pół roku prowadził badania jako wolontariusz w Zakładzie Badań Nowych Leków Instytutu Farmakologii PAN. W latach 2008–2011 pracował badawczo na Wydziale Psychologii Eksperymentalnej Uniwersytetu w Cambridge^[4] zajmując się badaniem neuroanatomicznego oraz neurochemicznego podłoża elastyczności procesów poznawczych oraz wrażliwości na informacje zwrotne u naczelnych^[2].

W 2011 r. uzyskał grant w ramach programu Homing Plus Fundacji na rzecz Nauki Polskiej. W 2013 r. został kierownikiem nowo utworzonej Pracowni Neurobiologii Emocji i Procesów Poznawczych w Instytucie Farmakologii im. Jerzego Maja PAN^[2]. W 2015 r. na podstawie pracy pt. „Tendencyjność poznawcza w zwierzęcych modelach chorób afektywnych” uzyskał habilitację w dyscyplinie biologia medyczna^[3][1]. W 2022 r. został profesorem w Instytucie Farmakologii PAN. W 2023 r. otrzymał tytuł profesora nauk medycznych^[3][1].

Wśród jego zainteresowań badawczych znalazły się neurobiologia behawioralna, w tym interakcje pomiędzy emocjami i poznaniem, mechanizmy poznawcze chorób psychicznych, uzależnienia i podatność na dezinformacje^[4].

Został członkiem towarzystw naukowych: Psychonomic Society, Polskiego Towarzystwa Badań Układu Nerwowego, Cambridge Neuroscience oraz European Behavioral Pharmacology Society^[2]. W 2024 r. został członkiem Komitetu Neurobiologii oraz Komitetu Nauk Fizjologicznych i Farmakologicznych Polskiej Akademii Nauk^[3]. Został redaktorem w czasopismach „BMC Neuroscience”, „Frontiers in Behavioral Neuroscience”, oraz Frontiers in Molecular Neuroscience”^[2].

Był kierownikiem ośmiu grantów badawczych, w tym pięciu finansowanych przez Narodowe Centrum Nauki (jednego grantu Sonata BIS i czterech grantów OPUS), jednego finansowanego z funduszy norweskich (Idealab) i jednego finansowanego przez ministerstwo nauki i szkolnictwa wyższego (Juventus plus)^[2]. Kierował też czterema grantami na popularyzację nauki, w tym dwoma przyznanymi przez MNiSW (doskonała nauka) i dwoma przyznanymi przez DANA-FENS (BAW)^[2].

Był promotorem w trzech przewodach doktorskich oraz promotorem trzech prac magisterskich obronionych na Uniwersytecie Jagiellońskim^[2]. Pełnił również funkcje recenzenta w trzech przewodach doktorskich i jednym habilitacyjnym^[2].

Był wykładowcą dla kierunku neurobiologia na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi UJ, gdzie prowadził kurs „Current advances in neurobiology” (2019–2022), a także w Krakowskiej Interdyscyplinarnej Szkole Doktorskiej, gdzie prowadził kurs „Jak sprawdzić czy mój szczur ma depresję: najnowsze modele zwierzęce i techniki behawioralne stosowane w przedklinicznych badaniach zaburzeń wyższych funkcji poznawczych towarzyszącym chorobom psychicznym” (2021–2022)^[2].

Był recenzentem wniosków grantowych dla agencji przyznających finansowanie na badania neukowe, w tym dla: The Medical Research Council, the Leverhulme Trust, Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej, Narodowego Cantrum Nauki, Narodowego Centrum Badań i Rozwoju, Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej, Science Fund of the Republic of Serbia, oraz Research Council of Lithuania^[2]. W 2019 r. był członkiem zespołu doradczego przy ministrze nauki i szkolnictwa wyższego do oceny czasopism naukowych i recenzowanych materiałów z konferencji międzynarodowych^[2].

Był organizatorem i kierownikiem projektów popularyzujących naukę: autobus neurobiologiczny (2018) i statek neurobiologiczny (2019, 2021) oraz organizatorem i kierownikiem międzynarodowej konferencji naukowej „Workshop: Cognitive-affective biases: from mechanisms to disease symptoms” (2019, 2022). Był również wykładowcą w ramach Tygodnia Mózgu w Krakowie i Toruniu, oraz na uniwersytecie trzeciego wieku w Andrychowie^[2].

• Nagroda Prezesa Rady Ministrów za wyróżniającą się rozprawę habilitacyjną (2016)^[2]