Rafał T. Prinke

Rafał Prinke
Państwo działania

PRL, III RP

Data i miejsce urodzenia

18 stycznia 1955
Poznań, PRL

doktor habilitowany nauk humanistycznych
Specjalność: edytorstwo elektroniczne, metodyka nauczania języków obcych, nauki pomocnicze historii, źródłoznawstwo, historia nauki, historia idei
Alma Mater

Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Doktorat

8 maja 2000[1] – historia
Instytut Historii Wydziału Historycznego UAM
promotor: Jerzy Wisłocki

Habilitacja

14 maja 2015[1] – historia
Instytut Historii Nauki PAN

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Akademia Wychowania Fizycznego im. Eugeniusza Piaseckiego w Poznaniu

Okres zatrudn.

1977–2020

Prezes
Stowarzyszenie

Towarzystwo Genealogiczno-Heraldyczne

Rafał Tadeusz Prinke[2][3] (ur. 18 stycznia 1955 w Poznaniu[3]) – polski genealog i historyk, doktor habilitowany nauk humanistycznych.

Życiorys

W 1977 r. filologię angielską na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu[1]. W tym samym roku rozpoczął pracę na Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu i kontynuował ją do 2020 r.[4] W 2000 r. uzyskał doktorat z historii w Instytucie Historii Wydziału Historycznego UAM, broniąc rozprawy pt. Model komputerowej analizy źródeł historycznych (promotor: Jerzy Wisłocki), a w 2015 r. habilitację w Instytucie Historii Nauki im. Ludwika i Aleksandra Birkenmajerów Polskiej Akademii Nauk w Warszawie na podstawie pracy pt. Piśmiennictwo alchemiczne do końca XVIII wieku[1].

Był kierownikiem Zakład Informatyki oraz Katedry Ekonomiki Turystyki i Informatyki na Wydziale Turystyki i Rekreacji AWF w Poznaniu[1][4][5], a także prodziekanem tego wydziału. Ponadto był zastępcą przewodniczącego Komisji Informacji Naukowej przy Oddziale PAN w Poznaniu oraz prezesem Towarzystwa Genealogiczno-Heraldycznego w Poznaniu[1][4].

Żonaty, ma dwóch synów.

Publikacje

Wybrane publikacje książkowe[6]:

  • Mandala Życia. Astrologia – mity i rzeczywistość, t. 1-2 (1982) – wspólnie z Leszkiem Weresem
  • Wiedza hermetyczna. Systematyka dziedzin niewyjaśnionych (1984)
  • Vademecum polskiego astrologa (trzy wydania: 1986[7], 1994, 1998)
  • Tarot – dzieje niezwyklej talii kart (1991)
  • Poradnik genealoga amatora (1992)
  • Nowy almanach błękitny (współautor, 1993)
  • Królewska krew. Polscy potomkowie Piastów i innych dynastii panujących (współautor, 1997)
  • Fontes ex machina. Komputerowa analiza źródeł historycznych (2000)
  • Zwodniczy ogród błędów. Piśmiennictwo alchemiczne do końca XVIII wieku (2014)

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Dr hab. Rafał T. Prinke, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2025-11-24].
  2. ↑ Prinke, Rafał Tadeusz, 1955- [online], VIAF [dostęp 2025-11-24].
  3. 1 2 Rafał Tadeusz Prinke [online], www.sejm-wielki.pl [dostęp 2025-11-22].
  4. 1 2 3 Dr hab. Rafał Prinke, [w:] portal „Ludzie Nauki” [online], OPI PIB, MNiSW [dostęp 2025-11-24].
  5. ↑ Prinke Rafał T. [online], Wydawnictwo Naukowe Silva Rerum [dostęp 2025-11-24].
  6. ↑ Rafał T. Prinke [online], Katalog Biblioteki Narodowej [dostęp 2025-11-24].
  7. ↑ Vademecum polskiego astrologa – Rafał T. Prinke [online], tezeusz.pl [dostęp 2025-11-24].

Linki zewnętrzne