Raffaele Cadorna Junior

Raffaele Cadorna
Ilustracja
generał generał
Data i miejsce urodzenia

12 września 1889
Pallanza

Data i miejsce śmierci

20 grudnia 1973
Rzym

Przebieg służby
Lata służby

1909−1948

Siły zbrojne

Regio Esercito
Comitato di Liberazione Nazionale

Główne wojny i bitwy

wojna włosko-turecka,
I wojna światowa,
II wojna światowa

Późniejsza praca

polityk

Odznaczenia
Srebrny Medal za Męstwo Wojskowe (Włochy, 1833–1946) Srebrny Medal za Męstwo Wojskowe (Włochy, 1833–1946) Brązowy Medal za Męstwo Wojskowe (Włochy, 1833–1946) Order Vittorio Veneto Medal Zwycięstwa (międzyaliancki) Komandor Legii Zasługi (USA) Brązowa Gwiazda (Stany Zjednoczone)

Raffaele Cadorna (ur. 12 września 1889 w Pallanzy, zm. 20 grudnia 1973 w Rzymie) – włoski generał i polityk.

Życiorys

Raffaele Cadorna urodził się 12 września 1889 roku w Pallanzy jako syn marszałka Luigi Cadorny i wnuk generała Raffaele Cadorny. W 1909 roku, jako podoficer, walczył w wojnie włosko-tureckiej. Był uczestnikiem I wojny światowej, początkowo jako sierżant a ostatecznie jako kapitan. Na początku lat 20. był członkiem alianckiej komisji wytyczającej nowe granice Niemiec oraz attaché wojskowym w Pradze.

W 1935 roku sprzeciwił się decyzji Benito Mussoliniego w sprawie inwazji na Etiopię. Mimo to, dwa lata później został awansowany na pułkownika i dowódcę pułku kawalerii.

Podczas II wojny światowej walczył początkowo w kampanii francuskiej, następnie kierował szkołą kawalerii w Pinerolo. We wrześniu 1943 roku był dowódcą Dywizji Pancernej „Ariete”, po kapitulacji armii włoskiej przed aliantami opowiedział się za rządem Pietro Badoglio, uczestniczył w obronie Rzymu przed jednostkami Wehrmachtu, następnie działał w antyfaszystowskim ruchu oporu[1]. Przerzucony w 1944 roku drogą powietrzną do północnych Włoch, objął dowództwo partyzantki antyniemieckiej, Corpo dei Volontaria della Libertà, współpracował w tym zakresie z Ferruccio Parrim i Luigim Longo. Doradca wojskowy Narodowego Komitetu Wyzwolenia, koordynował działania jednostek o różnej orientacji politycznej. W kwietniu 1945 roku był członkiem delegacji partyzanckich organizacji, które namawiały Mussoliniego w Mediolanie do porozumienia z aliantami. W latach 1945−1947 szef Sztabu Generalnego armii włoskiej, zrezygnował z funkcji z powodu konfliktu z ministrem obrony. W okresie 1948−1963 senator z listy Chrześcijańskiej Demokracji.

Odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Mała Encyklopedia 1967 ↓, s. 206.
  2. ↑ Anagrafica. Istituto Nazionale del Nastro Azzurro. [dostęp 2025-10-21]. (wł.).
  3. ↑ Anagrafica. Istituto Nazionale del Nastro Azzurro. [dostęp 2025-10-21]. (wł.).
  4. ↑ Cadorna Sig. Raffaele. Cavaliere dell’Ordine di Vittorio Veneto. quirinale.it. [dostęp 2025-10-21]. (wł.).
  5. ↑ Raffaele Cadorna (1889-1973). biblio.toscana.it. [dostęp 2025-10-21]. (wł.).

Bibliografia

  • Mała Encyklopedia Wojskowa. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1967.
  • Monanelli, Cervi Storia d'Italia Rcs Quotidiani 2003

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.