Ramularia asteris
 Plamy wywołane przez R. asteris na liściu rudbekii błyskotliwej | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Klasa | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
Ramularia asteris |
| Nazwa systematyczna | |
| Ramularia asteris (W. Phillips & Plowr.) Bubák Annls. mycol. 6(1): 27 (1908) | |
Ramularia asteris (W. Phillips & Plowr.) Bubák – gatunek grzybów z klasy wrzodniaków (Dothideomycetes)[1]. Grzyb mikroskopijny pasożytujący na niektórych gatunkach roślin z rodziny astrowatych. Powoduje u nich plamistość liści[2].
Systematyka i nazewnictwo
Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Ramularia, Mycosphaerellaceae, Mycosphaerellales, Dothideomycetidae, Dothideomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi[1].
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1877 r. W. Phillips i Ch.B. Plowright nadając mu nazwę Fusidium asteris. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu František Bubák w 1908 r.[1] Holotyp: Aster tripolium[2]. Synonimy[3]:
- Fusidium asteris W. Phillips & Plowr. 1877
- Ramularia asteris (W. Phillips & Plowr.) Bubák (1908) var. asteris
- Ramularia asteris var. latispora U. Braun 1998
Morfologia
- Objawy na liściu
- W miejscach rozwoju grzybni Ramularia asteris na liściach roślin tworzą się w zarysie mniej więcej owalne lub okrągławe plamy o średnicy 0,5–10 mm, ograniczone nerwami liścia. Początkowo są jasnozielone, potem coraz ciemniejsze: żółtawoochrowe, brązowe, bez obrzeży, lub z ciemniejszym obrzeżem. Sąsiednie plamy zlewają się z sobą, przy silnym porażeniu duża część, lub cały liść ulega przebarwieniu (nekrozie)[2].
- Cechy mikroskopowe
- Grzybnia rozwija się w miękiszu wewnątrz liści. Na dolnej stronie liści, rzadko na górnej, tworzy się w niektórych miejscach (punktowo) gęsty, białawy do bladożółtawo-ochrowego nalot, złożony z konidioforów i zarodników konidialnych. Strzępki hialinowe, septowane, słabo rozgałęzione, o średnicy 1–4 μm. Tworzą małe lub średniej wielkości podkładki o średnicy 10–50 μm, złożone z nieco nabrzmiałych, bezbarwnych strzępek o średnicy 2–6 μm. Z podkładek wyrastają w pęczkach dość długie, wyprostowane lub sinusoidalnie wygięte konidiofory o rozmiarach 5–85 × 2–7 μm. Są septowane, 1–4-komórkowe, hialinowe do bladozielonkawych, gładkie, o wierzchołkach zaokrąglonych lub nieco spiczastych. Blizny po konidiach nieco pogrubiałe, ciemne. Konidia tworzą się w łańcuszkach, czasami rozgałęzionych. Są elipsoidalno-jajowate, do cylindrycznych, hialinowe, gładkie lub nieco szorstkie, mają długość (8–) 15–40 (–55) μm i szerokość (2–) 3–5 (–6) μm[2].
Występowanie
Występuje w Azji, Europie i Ameryce Północnej[2].
Zanotowano występowanie na gatunkach roślin zaliczanych do rodzajów: aster (Aster), ożota (Galatella), doględka (Grindelia), Heteropappus, rudbekia (Rudbeckia), nawłoć (Solidago)[2]. W Polsce rodzaj Ramularia należy do słabo zbadanych[4]. Do 2003 r. notowano występowanie R. asteris tylko na astrze gawędka (Aster amellus)[5].
Przypisy
- 1 2 3 Index Fungorum [online] [dostęp 2018-09-05] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 U. 1998. Braun, A monograph of Cercosporella, Ramularia and allied genera (phytopathogenic Hyphomycetes), t. 2, Mycobank. Ramularia asteris, s. 95 [dostęp 2018-09-05] (ang.).
- ↑ Species Fungorum [online] [dostęp 2018-09-05] (ang.).
- ↑ Agata Wołczańska, Grzyby z rodzaju Ramularia występujące w Polsce [online], Monographiae Botanicae [dostęp 2026-03-21].
- ↑ Wiesław Mułenko, Tomasz Majewski, Małgorzata Ruszkiewicz-Michalska, Wstępna lista grzybów mikroskopijnych Polski, Kraków: W. Szafer. Institute of Botany, PAN, 2008, s. 465, ISBN 978-83-89648-75-4.