Reabsorpcja w nerkach

Reabsorpcja w nerkach (wchłanianie zwrotne)^[1] – drugi etap tworzenia się moczu. Z moczu pierwotnego do krwi powraca wiele ważnych i cennych substancji dla organizmu. Reabsorpcja zachodzi w kanalikach nefronów. Proces przebiega bardzo intensywnie, gdyż kanaliki nefronów otacza gęsta sieć włosowatych naczyń krwionośnych. Wchłanianiu zwrotnemu podlegają: woda, sole mineralne, witaminy, glukoza, aminokwasy, jony niektórych pierwiastków oraz inne składniki odżywcze zawarte w moczu pierwotnym. Dzięki temu mocz zagęszcza się oraz zmienia się jego skład. W wyniku wchłaniania zwrotnego powstaje ok. 1,5 litra moczu ostatecznego na dobę. Skład moczu ostatecznego to: woda – ok. 95%, związki organiczne (m.in. mocznik i barwniki moczu) – ok. 2,5%, sole mineralne (w większości chlorek sodu) – ok. 1,5%.

• reabsorpcja obowiązkowa (obligatoryjna) – zachodzi w kanalikach krętych proksymalnych; woda wchłaniana jest przez dyfuzję, a glukoza, aminokwasy i sole mineralne poprzez transport aktywny
• reabsorpcja nieobowiązkowa (fakultatywna) – zachodzi w kanalikach krętych dystalnych; wchłanianie wody i soli mineralnych jest zależne od aktualnych potrzeb organizmu.