Regietówka
 Regietówka pod Rotundą (Studencka Baza Namiotowa) | |
| Kontynent | |
|---|---|
| Państwo | |
| Lokalizacja | |
| Potok 5 rzędu | |
| Długość | 9,9 km |
| Powierzchnia zlewni |
16,59 km² |
| Źródło | |
| Miejsce | północny stok Obycza |
| Wysokość |
720 m n.p.m. |
| Ujście | |
| Recypient | Zdynia |
| Miejsce | |
| Wysokość |
448,9 m n.p.m.[1] |
| Współrzędne | |
Położenie na mapie województwa małopolskiego  | |
Położenie na mapie Polski  | |
Regietówka – potok, lewy dopływ Zdyni[2] o długości 9,9 km[3] i powierzchni zlewni 16,59 km²[4].
Potok płynie w Beskidzie Niskim. Jego źródła znajdują się pod głównym karpackim grzbietem wododziałowym. Cieki źródłowe Regietówki zaczynają się na wysokości ok. 720 m n.p.m. na północnych stokach góry Obycz oraz na wysokości ok. 630 m n.p.m. na północnym skłonie Przełęczy Regetowskiej. Spływa generalnie w kierunku północnym przez wieś Regietów, wyginając się jednak w wyraźny łuk ku zachodowi w miejscu, w którym opływa masyw Rotundy. Przybiera sporo drobnych dopływów. Uchodzi do Zdyni w Smerekowcu na wysokości 448 m n.p.m.
Przypisy
- ↑ Regietówka na mapie Geoportalu Polskiej Infrastruktury Informacji Przestrzennej. Główny Geodeta Kraju. [dostęp 2017-12-18].
- ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 233, ISBN 83-239-9607-5.
- ↑ Regietówka na mapie Geoportalu Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej >> Moduł: Obszary Dorzeczy (wynik wyszukiwania). Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej. [dostęp 2017-12-18].
- ↑ Regietówka na mapie Geoportalu Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej >> Moduł: Mapa Podziału Hydrograficznego Polski 2010. Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej. [dostęp 2017-12-18].
Bibliografia
- Beskid Niski. Mapa turystyczna 1:50 000, wyd. Compass, Kraków 2004, ISBN 83-89165-54-6.
Linki zewnętrzne
- Regietówka, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IX: Pożajście – Ruksze, Warszawa 1888, s. 590.