Rekka no honō

Rekka no honō
jap. 烈火の炎
Gatunekprzygodowy[1], sztuki walki[2], nadprzyrodzone[1]
Manga
AutorNobuyuki Anzai
WydawcaShōgakukan
ImprintShōnen Sunday Comics
Odbiorcyshōnen
MagazynShūkan Shōnen Sunday
Wydawana22 marca 1995 – 30 stycznia 2002
Liczba tomów33
Telewizyjny serial anime
ReżyserNoriyuki Abe
ScenariuszHiroshi Hashimoto
MuzykaYusuke Honma
StudioPierrot
Stacja telewizyjnaFuji TV
Premierowa emisja19 lipca 1997 – 10 lipca 1998
Liczba odcinków42

Rekka no honō (jap. 烈火の炎) – manga autorstwa Nobuyukiego Anzaia, publikowana na łamach magazynu „Shūkan Shōnen Sunday” wydawnictwa Shōgakukan od marca 1995 do stycznia 2002. Całość została zebrana w 33 tomach.

Na bazie mangi studio Pierrot wyprodukowało 42-odcinkowy serial anime, który był emitowany od lipca 1997 do lipca 1998.

Fabuła

Rekka no honō opowiada historię nastoletniego Rekki Hanabishiego, który interesuje się ninja i twierdzi, że sam nim jest. Chłopak często wdaje się w bójki, ponieważ publicznie ogłosił, że każdy, kto go pokona, zyska jego usługi jako wierny ninja. Mimo to ostatecznie przysięga wierność i oddanie Yanagi Sakoshicie, dziewczynie posiadającej wrodzoną zdolność leczenia wszelkich ran i obrażeń, ze względu na jej życzliwość i współczucie. Wkrótce Rekka odkrywa, że ma wrodzoną zdolność panowania nad ogniem, a następnie dowiaduje się, że jest synem szóstego przywódcy klanu ninja Hokage, rodu zgładzonego w roku 1576, około 400 lat przed rozpoczęciem wydarzeń serii[3][4].

Ninja z klanu Hokage posługiwali się mistycznymi przedmiotami zwanymi madōgu (jap. 魔導具), które obdarzają swoich użytkowników specjalnymi zdolnościami, takimi jak manipulacja określonymi żywiołami, czy wzmocnienie siły i umiejętności użytkownika. W 1576 roku Nobunaga Oda najechał klan Hokage w poszukiwaniu tych broni, a główny antagonista serii, Kōran Mori, poszukuje madōgu, które mogłoby zapewnić mu życie wieczne. Rekka i jego przyjaciele zostają uwikłani w jego spisek, gdy Mori próbuje porwać Yanagi, dziewczynę obdarzoną mocą leczenia, wierząc, że dzięki niej osiągnie nieśmiertelność.

Manga

Seria była publikowana w magazynie „Shūkan Shōnen Sunday” od 22 marca 1995 do 30 stycznia 2002[a][7]. Wydawnictwo Shōgakukan zebrało jej 329 rozdziałów w 33 tankōbonach, wydawanych od 18 września 1995 do 18 kwietnia 2002[8][9].

W Ameryce Północnej manga została wydana nakładem wydawnictwa Viz Media[1].

NrData wydania (język japoński)ISBN (język japoński)
118 września 1995[8]ISBN 978-4-09-123631-9
218 listopada 1995[10]ISBN 978-4-09-123632-6
318 stycznia 1996[11]ISBN 978-4-09-123633-3
418 maja 1996[12]ISBN 978-4-09-123634-0
518 czerwca 1996[13]ISBN 978-4-09-123635-7
618 września 1996[14]ISBN 978-4-09-123636-4
718 listopada 1996[15]ISBN 978-4-09-123637-1
818 stycznia 1997[16]ISBN 978-4-09-123638-8
918 kwietnia 1997[17]ISBN 978-4-09-123639-5
1018 lipca 1997[18]ISBN 978-4-09-123640-1
119 sierpnia 1997[19]ISBN 978-4-09-125261-6
1210 grudnia 1997[20]ISBN 978-4-09-125262-3
1318 marca 1998[21]ISBN 978-4-09-125263-0
1418 maja 1998[22]ISBN 978-4-09-125264-7
158 sierpnia 1998[23]ISBN 978-4-09-125265-4
1617 października 1998[24]ISBN 978-4-09-125266-1
1718 stycznia 1999[25]ISBN 978-4-09-125267-8
1817 kwietnia 1999[26]ISBN 978-4-09-125268-5
1916 czerwca 1999[27]ISBN 978-4-09-125269-2
2018 września 1999[28]ISBN 978-4-09-125270-8
2118 listopada 1999[29]ISBN 978-4-09-125651-5
2218 stycznia 2000[30]ISBN 978-4-09-125652-2
2318 kwietnia 2000[31]ISBN 978-4-09-125653-9
2417 czerwca 2000[32]ISBN 978-4-09-125654-6
259 sierpnia 2000[33]ISBN 978-4-09-125655-3
2618 października 2000[34]ISBN 978-4-09-125656-0
2718 stycznia 2001[35]ISBN 978-4-09-125657-7
2817 marca 2001[36]ISBN 978-4-09-125658-4
2918 czerwca 2001[37]ISBN 978-4-09-125659-1
3018 września 2001[38]ISBN 978-4-09-125660-7
3117 listopada 2001[39]ISBN 978-4-09-126331-5
3218 marca 2002[40]ISBN 978-4-09-126332-2
3318 kwietnia 2002[9]ISBN 978-4-09-126333-9

Anime

Na podstawie mangi powstał 42-odcinkowy telewizyjny serial anime, który był emitowany od 19 lipca 1997 do 10 lipca 1998 na antenie Fuji TV. Za produkcje odpowiadało studio Pierrot, reżyserem został Noriyuki Abe, scenariusz napisał Hiroshi Hashimoto, postacie zaprojektowali Atsushi Wakabayashi i Mari Kitayama, a muzykę skomponował Yusuke Honma. Motywem otwierającym jest „Nanka shiawase” autorstwa Oystars, natomiast końcowym „Love is Changing” w wykonaniu Hikaru Nishidy. Drugi motyw końcowy, zatytułowany „Zutto kimi ni soba de”, zaśpiewała Yuki Masuda[41].

Odbiór

Do czerwca 2013 manga rozeszła się w nakładzie 25 milionów egzemplarzy[42].

Uwagi

  1. ↑ Seria zadebiutowała w 16. numerze magazynu „Shūkan Shōnen Sunday” z 1995 roku (na okładce widnieje data 5 kwietnia)[5], który trafił do sprzedaży 22 marca tego samego roku[6].

Przypisy

  1. 1 2 3 Flame of Recca [online], Viz Media [dostęp 2025-10-02] (ang.).
  2. ↑ Jeremy A Beard, Flame of Recca [online], THEM Anime Reviews, 22 października 2003 [dostęp 2025-10-02] (ang.).
  3. ↑ Chris Tibbey, Flame of Recca Vol. 1 [online], DVD Talk, 11 października 2004 [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2019-07-08] (ang.).
  4. ↑ Chris Feldman, Anime Reviews: Memory of The Flame & Ghosts [online], Animation World Network, 12 września 2007 [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2019-07-08] (ang.).
  5. ↑ 週刊少年サンデー 1995/04/05 表示号数16 [online], mediaarts-db.bunka.go.jp [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2020-03-24] (jap.).
  6. ↑ 次号16号は 3月22日水発売, [w:] もくじ, order.mandarake.co.jp [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2023-12-31] (jap.).
  7. ↑ 週刊少年サンデー 2002年9号 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2002-03-10] (jap.).
  8. 1 2 烈火の炎 1 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-10] (jap.).
  9. 1 2 烈火の炎 33 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2013-01-11] (jap.).
  10. ↑ 烈火の炎 2 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-09] (jap.).
  11. ↑ 烈火の炎 3 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-10] (jap.).
  12. ↑ 烈火の炎 4 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-10] (jap.).
  13. ↑ 烈火の炎 5 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2013-02-18] (jap.).
  14. ↑ 烈火の炎 6 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-11] (jap.).
  15. ↑ 烈火の炎 7 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-10] (jap.).
  16. ↑ 烈火の炎 8 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2013-02-18] (jap.).
  17. ↑ 烈火の炎 9 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2013-02-18] (jap.).
  18. ↑ 烈火の炎 10 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2013-02-18] (jap.).
  19. ↑ 烈火の炎 11 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-18] (jap.).
  20. ↑ 烈火の炎 12 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-09] (jap.).
  21. ↑ 烈火の炎 13 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-12] (jap.).
  22. ↑ 烈火の炎 14 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-09] (jap.).
  23. ↑ 烈火の炎 15 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-12] (jap.).
  24. ↑ 烈火の炎 16 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2013-02-18] (jap.).
  25. ↑ 烈火の炎 17 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-09] (jap.).
  26. ↑ 烈火の炎 18 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-10] (jap.).
  27. ↑ 烈火の炎 19 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-09] (jap.).
  28. ↑ 烈火の炎 20 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-12] (jap.).
  29. ↑ 烈火の炎 21 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2013-02-18] (jap.).
  30. ↑ 烈火の炎 22 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-09] (jap.).
  31. ↑ 烈火の炎 23 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-11] (jap.).
  32. ↑ 烈火の炎 24 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-10] (jap.).
  33. ↑ 烈火の炎 25 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-17] (jap.).
  34. ↑ 烈火の炎 26 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-09] (jap.).
  35. ↑ 烈火の炎 27 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-10] (jap.).
  36. ↑ 烈火の炎 28 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-13] (jap.).
  37. ↑ 烈火の炎 29 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-13] (jap.).
  38. ↑ 烈火の炎 30 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-15] (jap.).
  39. ↑ 烈火の炎 31 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-10] (jap.).
  40. ↑ 烈火の炎 32 [online], Shōgakukan [dostęp 2025-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-13] (jap.).
  41. ↑ Flame of Recca (TV) [online], Anime News Network [dostęp 2025-10-02] (ang.).
  42. ↑ いつ見るか？　今でしょ！ あの林先生（林 修）が漫画の授業に初挑戦！ 「HEIWA PRESENTS 烈火の炎塾」6月11日（火）正午より開講！ [online], PR Times, 11 czerwca 2013 [dostęp 2025-10-02] (jap.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.