Relictithismia kimotsukiensis
![]() Relictithismia kimotsukiensis | |
| Systematyka[1][2] | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Podkrólestwo | |
| Nadgromada | |
| Gromada | |
| Podgromada | |
| Nadklasa | |
| Klasa | |
| Nadrząd | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj |
Relictithismia |
| Gatunek |
Relictithismia kimotsukiensis |
| Nazwa systematyczna | |
| Relictithismia kimotsukiensis Suetsugu, Yas.Nakam. & Tagane J. Pl. Res. 137: 419 (2024)[3] | |
Relictithismia kimotsukiensis Suetsugu, Yas.Nakam. & Tagane – gatunek bezzieleniowej, myko-heterotroficznej rośliny z monotypowego rodzaju Relictithismia Suetsugu & Tagane z rodziny Thismiaceae[2], występujący endemicznie w prefekturze Kagoshima na japońskiej wyspie Kiusiu[3][4].
Nazwa rodzajowa pochodzi od połączenia łacińskiego słowa „relictus” („pozostawiony w tyle”), oraz nazwy rodzajowej Thismia. Epitet gatunkowy kimotsukiensis odnosi się do lokalizacji typowej gatunku, czyli góry Kimotsuki[4]
Morfologia
- Korzenie
- Korzenie kępkowe, promieniście odchodzące od nasady pędu, długości 5,3–20,0 mm i średnicy 1,3–2,2 mm, jasnobrązowe, tworzące bulwy[4].
- Pęd
- Podziemny, kłączowaty, biały, prosty, wzniesiony, długości 5–16 mm w okresie kwitnienia, wydłużający się w fazie owocowania[4].
- Liście
- Łuskowate, białe, skrętoległe, od 8 do 11 na roślinę, przylegające do pędu, jajowatotrójkątne do wąsko jajowatopodługowatych, o wymiarach 1,5–7,8×1,3–3,8 mm[4].
- Kwiaty
- Pojedyncze, promieniste, wyrastające wierzchołkowo na pędzie. Przysadki 3(–4) w jednym okółku, nierównej wielkości, wzniesione, podtrzymujące kwiat, jajowato-trójkątne do jajowato-podługowatych, białe, tępe. Okwiat biały, sześciolistkowy, u nasady zrośnięty, tworzący rurkę o długości 10,5–12 mm i średnicy 6,2–7 mm, gęsto owłosioną w dolnych 2/3, z pierścieniem na wysokości 1,9–2,1 mm poniżej okrągłego otworu wylotowego o średnicy 3,4–4,8 mm. Łatki równe, nitkowate do lancetowatych, długości 9–12 mm, lekko zakrzywione wierzchołkowo, u nasady z guzowatym skupiskiem okrągłych komórek na powierzchni doosiowej. Sześć pręcików wolnych, zwisających z pierścienia, wygiętych do wewnątrz i dotykających znamienia. Nitki pręcików lekko spłaszczone, długości 0,6–1,0 mm, rzadko pokryte długimi włoskami. Pylniki rozdzielone, podługowate, 1,0–1,3 mm długości, pękające wzdłużnie. Zalążnia kulistawa, zagłębiona, długości 3,0–3,8 mm, średnicy 3,5–4,6 mm, 1-komorowa. Szyjka słupka cylindryczna, 0,3–0,5 mm długości. Znamię stożkowate, trójżebrowane, gęsto pokryte włoskami, wierzchołkowo trójklapowane[4].
Ekologia
Gatunek występuje we wtórnym, wiecznie zielonym lesie liściastym zdominowanym między innymi przez Ilex integra, Dendropanax trifidus, Daphniphyllum makropodum, Callicarpa japonica, Cinnamomum yabunikkei i Machilus japonicus[4].
Systematyka
Według APW (aktualizowany system APG IV z 2016) rodzaj należy do rodziny Thismiaceae, w rzędzie pochrzynowców (Dioscoreales)[2].
Zagrożenie
Uznany przez swoich odkrywców za gatunek krytycznie zagrożony, zgodnie z kryteriami IUCN. Znany z jednej lokalizacji i populacji liczącej 5 osobników[4].
Przypisy
- ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2021-03-02] (ang.).
- 1 2 3 Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2026-08-17] (ang.).
- 1 2 Plants of the World Online. The Royal Botanic Gardens, Kew, 2019. [dostęp 2026-08-17]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Kenji Suetsugu, Yasunori Nakamura, Takafumi Nakano, Shuichiro Tagane. Relictithismia kimotsukiensis, a new genus and species of Thismiaceae from southern Japan with discussions on its phylogenetic relationship. „Journal of Plant Research”. 137 (3), s. 411–422, 2024-05. DOI: 10.1007/s10265-024-01532-5.
