Renata Własow
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód, zajęcie |
Renata Własow (ur. 5 maja 1942 w Warszawie, zm. 1 lutego 2012 tamże) – polska kostiumografka filmowa i telewizyjna, specjalizująca się w kostiumie historycznym. Należała do grona ważniejszych twórczyń kostiumów w polskiej kinematografii drugiej połowy XX wieku. W trakcie kariery zawodowej pracowała przy ponad 50 produkcjach filmowych i telewizyjnych[1][2][3][4].
Życiorys i działalność
Ukończyła studia na kierunku historia sztuki na Uniwersytecie Warszawskim. Wykształcenie humanistyczne i znajomość historii kultury europejskiej stanowiły podstawę jej pracy zawodowej, szczególnie w zakresie rekonstrukcji kostiumów z różnych epok. Karierę w filmie rozpoczęła w latach 60. XX wieku. Przez kolejne dekady współpracowała z czołowymi reżyserami polskiego kina, uczestnicząc w realizacji zarówno filmów fabularnych, jak i seriali telewizyjnych oraz widowisk historycznych[1][2][3][4].
Kariera
Renata Własow była aktywna zawodowo od końca lat 60. do około roku 2000. Specjalizowała się w projektowaniu kostiumów do filmów historycznych, adaptacji literackich oraz produkcji o dużym rozmachu scenograficznym[1][2][3][4].
Współtworzyła oprawę wizualną wielu znaczących dzieł polskiej kinematografii, pracując przy filmach reżyserów takich jak Andrzej Wajda czy Jerzy Antczak[1][2][3][4].
Szczególnie ceniona była za pracę przy produkcjach kostiumowych, gdzie wykorzystywała wiedzę z zakresu historii sztuki i kultury materialnej. Brała udział w realizacji zarówno klasycznych filmów kinowych, jak i popularnych seriali telewizyjnych. Jej dorobek obejmuje również produkcje międzynarodowe – ostatnią realizacją był brytyjski film Rancid Aluminium (2000). Jej twórczość charakteryzowała się dbałością o szczegóły historyczne oraz umiejętnością łączenia wierności epokowej z wymaganiami narracji filmowej. Jej kostiumy wspierały budowę psychologii postaci i wiarygodność świata przedstawionego[1][2][3][4].
Była jedną z ważniejszych kostiumografek pracujących w polskim kinie okresu PRL i transformacji ustrojowej. Jej prace przyczyniły się do wizualnego ukształtowania wielu filmów uznawanych za klasykę polskiej kinematografii. Dzięki konsekwentnej specjalizacji w kostiumie historycznym odegrała istotną rolę w rozwoju tej dziedziny w Polsce[1][2][4].
Filmografia
Kostiumy
Na podstawie wymienionych źródeł:[5][2][4]
- Impuls amerykański. Rzecz o Henryku Sienkiewiczu (2001)
- Rancid Aluminium (2000)
- Przygody dobrego wojaka Szwejka (1999)
- Wszystkie pieniądze świata (1999)
- Boża podszewka (1997)
- Bride of War (1997)
- L'aube à l'envers (1995)
- Opowieść o Józefie Szwejku i jego najjaśniejszej epoce (1995)
- Zespół adwokacki (1993−1994)
- Do widzenia wczoraj. Dwie krótkie komedie o zmianie systemu (1993)
- Skok (1992)
- Polski kodeks honorowy według Władysława Boziewicza (1992)
- Szwedzi w Warszawie (1991)
- Dom na głowie (1990)
- Kamienna tajemnica (1990)
- Chłodna jesień (1989)
- Kwartet (1989)
- Paziowie (1989)
- Królewskie sny (1988)
- Pięć minut przed gwizdkiem (1988)
- Teatrum wiele tu może uczynić (1988)
- Sala nr 6 (1987)
- Śmieciarz (1987)
- Wielki wóz (1987)
- C.K. Dezerterzy (1985)
- Dziewczęta z Nowolipek (1985)
- Pan W. (1985)
- Rajska jabłoń (1985)
- 1944 (cykl fabularny) (1984)
- 5 dni z życia emeryta (1984)
- Fachowiec (1983)
- Katastrofa w Gibraltarze (1983)
- Choinka strachu (1982)
- Kołowaty (1982)
- Wigilia '81 (1982)
- Zmartwychwstanie Jana Wióro (1982)
- Życie Kamila Kuranta (1982)
- Biłek (1981)
- Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy (1979−1981)
- Do krwi ostatniej (1979)
- Klucznik (1979)
- Biały mazur (1978)
- Do krwi ostatniej... (1978)
- Noce i dnie (1977)
- Ostatnie okrążenie (1977)
- Ognie są jeszcze żywe (1976)
- Spokój (1976)
- Wakacje (1976)
- Dom moich synów (1975)
- Noce i dnie (1975)
- Skazany (1975)
- Zawiłości uczuć (1975)
- Wielka miłość Balzaka (1973)
- Agent nr 1 (1971)
- Nie lubię poniedziałku (1971)
- Brzezina (1970)
- Krajobraz po bitwie (1970)
- Jarzębina czerwona (1969)
- Polowanie na muchy (1969)
Scenografia
Na podstawie wymienionych źródeł:[5][2][4]
- Polski kodeks honorowy według Władysława Boziewicza (1992)
Współpraca kostiumograficzna
Na podstawie wymienionych źródeł:[5][2][6][4]
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 Zofia Dwornik [online], Filmweb [dostęp 2026-03-27].
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Renata Własow [online], Filmweb [dostęp 2026-03-27].
- 1 2 3 4 5 Renata Własow [online] (pol.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Renata Własow [online], www.sfp.org.pl [dostęp 2026-03-27] (pol.).
- 1 2 3 Renata Wlasow(1942-2012) [online], www.imdb.com [dostęp 2026-03-27] (pol.).
- ↑ i (ilustr.), Renata Własow, https://www.filmpolski.pl/fp/index.php?osoba=112195 (pol.).
Bibliografia
- Tadeusz Lubelski: Historia kina polskiego 1895–2014. Kraków: 2015. ISBN 978-83-06-03346-4.
- Tadeusz Lubelski: Historia kina polskiego. Twórcy, filmy, konteksty. Kraków: 2009. ISBN 978-83-233-2745-0.
- ‘’Film to “Męski” zawód, ale… Nie ma w nim już “męskich” specjalności’‘, Magazyn Filmowy, no. 10 (1971): 2
- ‘’Pożegnania’‘, KINO, no. 04 (2012): 104
- ‘’Pożegnania’‘, Magazyn Filmowy SFP, no. 19 (2012): 39
- Ola Salwa, 10 najsłynniejszych polskich kostiumów filmowych, Culture.pl, accessed 27 February 2026
- Zmarla-kostiumograf-Renata-Wlasow https://www.sfp.org.pl
- Renata Własow, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Osoby) [dostęp 2026-03-27].
Linki zewnętrzne
- Renata Własow w bazie IMDb (ang.)
- Renata Własow w bazie Filmweb
- Renata Własow w bazie filmpolski.pl
- Renata Własow w bazie SFP
- renata-wlasow w bazie mabumbe.com (ang.)