Rezerwat przyrody Kahiża
kod: PL.ZIPOP.1393.RP.1760 | |
| rezerwat krajobrazowy | |
| Typ rezerwatu |
krajobrazów |
|---|---|
| Podtyp rezerwatu |
krajobrazów naturalnych |
| Typ ekosystemu |
różnych ekosystemów |
| Podtyp ekosystemu |
mozaiki różnych ekosystemów |
| Państwo | |
| Położenie | |
| Mezoregion | |
| Data utworzenia |
12 września 2025 |
| Akt prawny |
Dz. Urz. Woj. Lubelskiego z 2025 r. poz. 3879 |
| Powierzchnia |
104,79 ha |
| Powierzchnia otuliny |
106,63 ha |
| Obszary chronione |
Poleski Park Krajobrazowy, Natura 2000 Polesie PLB060019 |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Rezerwat przyrody Kahiża – krajobrazowy rezerwat przyrody położony w województwie lubelskim, w powiecie parczewskim, na terenie gminy Sosnowica. Obejmuje dawną misę jeziorną wypełnioną osadami organicznymi i mineralnymi, w której rozwinęły się torfowiska. Zajmuje powierzchnię 104,79 ha, a jego otulina 106,63 ha.
Położenie i charakterystyka
Rezerwat leży na Pojezierzu Łęczyńsko-Włodawskim, na gruntach Skarbu Państwa administrowanych przez Nadleśnictwo Parczew. Obejmuje oddziały leśne 244–247 leśnictwa Orzechów. W jego granicach znajdują się działki położone w obrębach ewidencyjnych Nowy Orzechów i Lejno[1.1].
Powierzchnia rezerwatu wynosi 104,79 ha. Na terenach do niego przylegających wyznaczono otulinę o powierzchni 106,63 ha[2.1]. Rezerwat znajduje się w granicach Poleskiego Parku Krajobrazowego oraz obszaru specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 Polesie PLB060019[1.2].
Celem ochrony jest zachowanie naturalnych procesów zachodzących w dawnej misie jeziornej wypełnionej osadami organicznymi – torfami i gytią – oraz osadami mineralnymi[2.1]. Misa obejmuje gytiowisko przechodzące w torfowisko przejściowe oraz sąsiadujące z nim od zachodu torfowisko niskie. W jej osadach mineralnych występują piaski, mułki i iły[1.3].
W uzasadnieniu aktu ustanawiającego jako ważny aspekt ochrony wskazano zachowanie potencjału retencyjnego masywu torfowiskowego. Według uzasadnienia woda zgromadzona w osadach organicznych umożliwia stałe funkcjonowanie cieku Bobryk również w okresach głębokiej suszy atmosferycznej. Jedną z przesłanek ochrony jest także zachowanie naturalnej dynamiki procesów kształtujących ten obszar, w tym procesów torfotwórczych oraz zmian zbiorowisk roślinnych zachodzących pod wpływem działalności bobrów[1.1].
Historia obszaru
Do drugiej połowy XIX wieku na obszarze dzisiejszego rezerwatu znajdowało się Jezioro Wielkie. Miało około 135 ha powierzchni i było wówczas piątym pod względem wielkości zbiornikiem wodnym Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego. Było płytkie – jego maksymalna głębokość wynosiła około 1,5 m[1.1].
W 1861 podjęto próbę osuszenia jeziora i przekształcenia jego obszaru w łąki użytkowane rolniczo. Przedsięwzięcie zrealizowano tylko częściowo, ponieważ silnie uwodnionych osadów gytii nie udało się zdrenować. W południowo-wschodniej części dawnej misy pozostał niewielki, okresowo pojawiający się zbiornik nazywany Kahiżą[1.3].
W miejscu dawnego jeziora rozwinęły się następnie torfowiska. Na obszarze rezerwatu obserwuje się silną sukcesję roślinności, przejawiającą się wkraczaniem roślinności leśnej i zaroślowej[1.2].
Utworzenie i ochrona
Rezerwat utworzono na wniosek Nadleśnictwa Parczew w ramach inicjatywy „100 rezerwatów przyrody na 100-lecie Lasów Państwowych”[1.2].
Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Lublinie wydał 27 sierpnia 2025 zarządzenie uznające obszar za rezerwat przyrody „Kahiża”. Akt ogłoszono 28 sierpnia w Dzienniku Urzędowym Województwa Lubelskiego pod pozycją 3879 i wszedł on w życie po upływie 14 dni od ogłoszenia, 12 września 2025[2.2]. Utworzenie Kahiży, wraz z rezerwatami „Starodrzew Sosnowy” i „Zakrzów”, odnotowały również media[3].
Według klasyfikacji określonej w akcie ustanawiającym Kahiża jest rezerwatem krajobrazowym. Ze względu na dominujący przedmiot ochrony zaliczono go do typu krajobrazów i podtypu krajobrazów naturalnych. Ze względu na główny typ ekosystemu jest rezerwatem różnych ekosystemów, o podtypie mozaiki różnych ekosystemów. Nadzór nad rezerwatem sprawuje Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Lublinie[2.1].
Przypisy
- Uzasadnienie do zarządzenia w sprawie uznania za rezerwat przyrody „Kahiża” [online], Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Lublinie [dostęp 2026-08-11] (pol.).
- Zarządzenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Lublinie z dnia 27 sierpnia 2025 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody „Kahiża” [online], Dziennik Urzędowy Województwa Lubelskiego, 27 sierpnia 2025 [dostęp 2026-08-11] (pol.).
- ↑ Amanda Grzmiel, Lubelskie lasy pod większą ochroną. Utworzono trzy nowe rezerwaty [online], WP Tech, 16 września 2025 [dostęp 2026-08-11] (pol.).
