Rhabdocline laricis

Rhabdocline laricis

Cykl życiowy
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	grzyby
Typ	workowce
Klasa	patyczniaki
Rząd	tocznikowce
Rodzina	Cenangiaceae
Rodzaj	Rhabdocline
Gatunek	Rhabdocline laricis
Nazwa systematyczna
Rhabdocline laricis (Vuill.) J.K. Stone IMA Fungus5(1): 106 (2014)

Rhabdocline laricis (Vuill.) J.K. Stone – gatunek grzybów należący do rzędu tocznikowców (Helotiales)^[1]. Grzyb mikroskopijny powodujący chorobę modrzewi o nazwie opadzina modrzewia^[2].

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Rhabdocline, Cenangiaceae, Helotiales, Leotiomycetidae, Leotiomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi^[1].

Po raz pierwszy opisał go w 1896 roku Jean Paul Vuillemin, nadając mu nazwę Meria laricis. Obecną nazwę nadał mu w 2014 r. Jeffrey K. Stone^[1]. Synonimy^[3]:

• Meria laricis Vuill. 1896
• Allescheria laricis R. Hartig 1899
• Hartigiella laricis (R. Hartig) Dietel & P. Syd. 1900

Poraża wszystkie gatunki modrzewi, ale w różnym stopniu; wśród gatunków występujących w Polsce najsilniej modrzewia europejskiego Larix decidua i modrzewia syberyjskiego Larix sibirica, słabiej modrzewia japońskiego Larix kaempferi i modrzewia eurojapońskiego Larix × eurolepis. Poraża tylko młode modrzewie w wieku do około 30 lat, najsilniej 2-letnie^[2].

Rhabdocline laricis zimuje w porażonych, opadłych na ziemię igłach modrzewi. Wiosną powstają na nich bezpłciowe zarodniki (konidia). Przenoszone przez wiatr infekują młode igły modrzewi, wnikając do ich wnętrza przez aparaty szparkowe. Wewnątrz igieł pomiędzy komórkami liści rozwija się grzybnia, która po pewnym czasie wypuszcza przez aparaty szparkowe na zewnątrz igieł konidiofory wytwarzające konidia. Początkowo konidiofory są jednokomórkowe, potem 2-4-komórkowe. Konidia mają rozmiary 8-10 × 2,6 μm i są w środku nieco zwężone. Na jednej igle może ich powstać około 300 tysięcy^[2].

Do infekcji patogenu najczęściej dochodzi w temperaturach 10–25 °C. Infekcjom sprzyja deszczowa pogoda^[2].