Rhabdocline pseudotsugae
 Rhabdocline pseudotsugae na igłach daglezji | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Klasa | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
Rhabdocline pseudotsugae |
| Nazwa systematyczna | |
| Rhabdocline pseudotsugae Syd. Annls mycol. 20(3/4): 194 (1922) | |
Rhabdocline pseudotsugae Syd. – gatunek grzybów należący do rzędu tocznikowców (Helotiales)[1]. Grzyb mikroskopijny powodujący chorobę daglezji (Pseudotsuga) o nazwie szkocka osutka daglezji[2].
Systematyka i nazewnictwo
Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Rhabdocline, Cenangiaceae, Helotiales, Leotiomycetidae, Leotiomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi[1].
Po raz pierwszy opisał go w 1922 roku Hans Sydow na opadłym igliwiu Pseudotsuga taxifolia w USA[1].
Występowanie i szkodliwość
Rhabdocline pseudotsugae występuje na igłach wszystkich gatunków daglezji Pseudotsugae. Początkowo występował tylko w USA, gdzie był pospolity w stanach Gór Skalistych, ale z czasem rozprzestrzenił się także w północno-wschodnich rejonach USA. W Europie rozprzestrzenił się wraz ze sprowadzonymi z USA sadzonkami daglezji[3]. Prawdopodobnie zawleczony został do Szkocji jeszcze przed I wojną światową, a około 1925 r. na kontynent europejski[2]. W swojej ojczyźnie Rhabdocline pseudotsugae był tak mało szkodliwy, że bardzo długo pozostawał niezauważony. W Europie jednak, gdzie jest gatunkiem zawleczonym, wyrządza większe szkody. Powoduje osłabienie, a czasami nawet śmierć porażonych drzew[2].
Morfologia i cykl życiowy
Apotecja tworzą się na porażonych liściach i mają długość do 3 mm. Worki 115–123 × 7–21 μm. Konidia 17–21 × 7–10 μm, początkowo jednokomórkowe i bezbarwne, w stanie dojrzałym dwukomórkowe, na przegrodzie zwężone, górna komórka jest ciemniejsza[2]. Konidia infekują tylko igły na tegorocznych pędach. Rozwijająca się w nich grzybnia w maju lub na przełomie maja i czerwca tworzy askospory. Okres zarodnikowania trwa co najwyżej 2 tygodnie. Askospory roznoszone przez wiatr dokonują infekcji wtórnych rozprzestrzeniając chorobę. Kiełkująca askospora wypuszcza z ciemniejszej komórki strzępkę kiełkową, która wnika do wnętrza liścia. Rozrastająca się z niej grzybnia początkowo rozwija się pomiędzy komórkami miękiszu asymilacyjnego, a potem także wewnątrz komórek. Inkubacja trwa do jesieni[2].
Rhabdocline pseudotsugae jest pasożytem obligatoryjnym[2].
Przypisy
- 1 2 3 Index Fungorum [online] [dostęp 2026-03-08] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 Karol Manka, Fitopatologia leśna, Warszawa: PWRiL, 2005, s. 194–197, ISBN 83-09-01793-6.
- ↑ Cynthia Westcott, R. Horst. Kenneth, Westcott’s Plant disease handbook, New York: Van Nostrand Reinhold, 1979, s. 250, ISBN 0-442-23543-7 (ang.).