Richard A. Cohen

Richard A. Cohen (ur. 1952) – amerykański nielicencjonowany terapeuta, proponent określanych jako pseudonaukowe terapii konwersyjnej, terapii przytrzymywania i bioenergetyki mających na celu zmianę orientacji seksualnej, oraz współpracownik zaliczanego do nowych ruchów religijnych Kościoła Zjednoczeniowego. Twierdzi, że jest byłym homoseksualistą; ma żonę i trójkę dzieci[1][2]. Założyciel i dyrektor International Healing Foundation (Międzynarodowej Fundacji Uzdrowienia) z siedzibą w Waszyngtonie. Członek stowarzyszeń chrześcijańskich doradców oraz organizacji zajmujących się badaniami i terapią SSA. Autor autobiograficznych i poświęconych terapii konwersyjnej książek Wyjść na prostą. Rozumienie i uzdrawianie homoseksualizmu, oraz Gdy twoje dziecko jest gejem.

Po upublicznieniu szczegółów stosowanych przez niego metod w latach 2000. organizacje naukowe, i część organizacji religijnych kierujących pomoc do osób homoseksualnych, usunęły go ze swoich szeregów oraz zdystansowały się do jego podejścia[1][3]. Terapia konwersyjna, terapia przytrzymywania i bioenergetyka w środowisku naukowym głównego nurtu uznane są na podstawie badań za zdyskredytowane, nieskuteczne i szkodliwe[4][5][6][7][8].

Życiorys

Według jego relacji, był w dzieciństwie ofiarą napastowania seksualnego. W latach 1970. związał się z Kościołem Zjednoczeniowym, uznawanym za kontrowersyjny nowy ruch religijny, i herezję od chrześcijaństwa nicejskiego[9][10], gdzie zawarł w 1982 zaaranżowane małżeństwo. Jeszcze jako ojciec dwóch synów pozostawał w długoterminowych związkach z mężczyznami. Podaje, że zmienił orientację seksualną w 1987 roku[1][11].

W 2002 roku został wydalony z American Counseling Association za wielokrotne naruszenia etyki terapeutycznej[12]. Sam twierdzi, że rzeczywistym powodem jest nienawiść ze strony osób o skłonnościach homoseksualnych niezgadzających się z jego tezami, w tym prezesa ACA, który w celu wydalenia go wykorzystał jednostkowy przypadek pacjenta Cohena, który wniósł przeciw niemu oskarżenie do sądu[13].

Cohen kilkakrotnie przebywał w Polsce, na zaproszenie Wyższej Szkoły Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu, Telewizji Trwam, Radia Maryja, lubelskiej grupy Odwaga, i Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.

Poglądy

Richard Cohen opisał swoje podejście terapeutyczne w następujący sposób: „Homoseksualizm ma wiele różnych przyczyn. Potrzeba miłości i zainteresowania ze strony rodzica tej samej płci, konieczność identyfikacji z tą samą płcią i lęk przed bliskością osoby odmiennej płci są głównymi bodźcami postępowania kobiet i mężczyzn ze skłonnościami homoseksualnymi. Wielu z nich poszukuje zmiany swojej orientacji homoseksualnej na heteroseksualną[14][niewiarygodne źródło?].” Wśród przyczyn homoseksualizmu wymienia m.in. brak więzi emocjonalnej między ojcem i synem lub matką i córką, zależność emocjonalną od rodzica przeciwnej płci, brak lub zbyt mała ilość więzi z rówieśnikami tej samej płci, nadwrażliwość emocjonalna, doświadczenie przemocy na tle seksualnym.

Wypowiadał się na terenie Sejmu RP: „Homoseksualizm zawsze jest symptomem niewyleczonych ran z dzieciństwa i niezaspokojonej potrzeby miłości”. Mówił o tym, że sam był dzieckiem nieakceptowanym przez ojca i molestowanym seksualnie przez wujka.

Przyznał, że przez wiele lat spotykał się z mężczyznami. „W ich ramionach szukałem niezaspokojonej miłości ojca”. Oświadczył, że dopiero kiedy zrozumiał istotę homoseksualizmu, zdał sobie sprawę, że można się z niego wyleczyć.

Twierdzi, że opracował metodę leczenia homoseksualizmu, w której najważniejsze jest zrozumienie jego przyczyn i uzyskanie pomocy. Jego zdaniem „konieczne jest doprowadzenie do zmiany, zazwyczaj negatywnego, stosunku społeczeństwa do takich osób. Uprzedzenia wobec homoseksualistów są bardzo niestosowne i szkodliwe[15][16]”.

Przypisy

  1. 1 2 3 Sandra G. Boodman, A Conversion Therapist's Unusual Odyssey [online], 16 sierpnia 2005.
  2. ↑ o R.A. Cohenie
  3. ↑ "Holding Therapy" as a Therapeutic Approach [online], The National Association for the Therapy of Homosexuals, 16 lutego 2007 [dostęp 2019-03-10] [zarchiwizowane z adresu 2007-02-16].
  4. ↑ Marshall Forstein, The pseudoscience of sexual orientation change therapy, „British Medical Journal”, 328 (7445), 2004, E287–E288, DOI: 10.1136/bmj.328.7445.E287, ISSN 0959-8138, PMID: 15087366 [dostęp 2019-03-10] (ang.).
  5. ↑ Mark Chaffin, Rochelle Hanson, Benjamin E. Saunders, Todd Nichols, Douglas Barnett, Report of the APSAC Task Force on Attachment Therapy, Reactive Attachment Disorder, and Attachment Problems, „Child Maltreatment”, 11 (1), 2006, s. 76–89, DOI: 10.1177/1077559505283699, ISSN 1077-5595 [dostęp 2019-03-10] (ang.).
  6. ↑ John C. Norcross, Gerald P. Koocher, Ariele Garofalo, Discredited psychological treatments and tests: A Delphi poll., „Professional Psychology: Research and Practice”, 37 (5), 2006, s. 515–522, DOI: 10.1037/0735-7028.37.5.515, ISSN 1939-1323 [dostęp 2019-03-10] (ang.).
  7. ↑ Jason C. Travers, Kevin Ayers, Richard L. Simpson, Stephen Crutchfield, Fad, Pseudoscientific, and Controversial Interventions, Russell Lang, Terry B. Hancock, Nirbhay N. Singh (red.), Evidence-Based Practices in Behavioral Health, Cham: Springer International Publishing, 2016, s. 257–293, DOI: 10.1007/978-3-319-30925-5_9, ISBN 978-3-319-30925-5 [dostęp 2019-03-10] (ang.).
  8. ↑ Resolution on Appropriate Affirmative Responses to Sexual Orientation Distress and Change Efforts [online], American Psychological Association [dostęp 2019-03-10] (ang.).
  9. ↑ David F. White, Sun Myung Moon Is Criticized by Religious Leaders, „The New York Times”, 29 grudnia 1976, ISSN 0362-4331 [dostęp 2019-03-10] (ang.).
  10. ↑ Leo Sandon, Korean Moon: Waxing or Waning?, „Theology Today”, 35 (2), 1978, s. 159–167, DOI: 10.1177/004057367803500204, ISSN 0040-5736 [dostęp 2019-03-10] (ang.).
  11. ↑ A Conversion Therapist's Unusual Odyssey, The Washington Post
  12. ↑ Notification of Results Letter. [dostęp 2007-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-01-03)].
  13. ↑ Why don’t the powerful get grilled like this? - Salon.com [online], www.salon.com [dostęp 2017-12-03] (ang.).
  14. ↑ RICHARD COHEN [online], www.homoseksualizm.edu.pl [dostęp 2021-06-01].
  15. ↑ Richard Cohen w Sejmie [online], innastrona.pl, 24 lipca 2004 [dostęp 2021-01-29] [zarchiwizowane z adresu 2004-07-24].
  16. ↑ Redakcja, Richard Cohen w Sejmie - "Homoseksualistów można leczyć" [online], queer.pl, 18 marca 2004 [dostęp 2021-01-29] [zarchiwizowane z adresu 2014-01-08] (pol.).