Rico Gulda

Rico Gulda
Data i miejsce urodzenia

9 kwietnia 1968
Zurych

Instrumenty

fortepian

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

pianista
dyrygent

Powiązania

Friedrich Gulda
Paul Gulda

Rico Gulda (ur. 9 kwietnia 1968 w Zurychu) – pianista klasyczny i dyrygent austriacki, syn Friedricha Guldy i przyrodni brat Paula Guldy.

Życiorys

Urodził się w Zurychu jako trzeci syn wybitnego pianisty Friedricha Guldy i jedyne dziecko jego drugiej japońskiej żony, pianistki i kompozytorki Yuko Wakiyamy[1][2].

Dorastał w Monachium i pierwsze lekcje gry na fortepianie pobierał w wieku pięciu lat. Od dwunastego roku życia studiował u Ludwiga Hoffmanna, a później u Noela Floresa na Uniwersytecie Muzyki i Sztuk Scenicznych w Wiedniu. Jego wykształcenie uzupełniały kursy mistrzowskie u Dmitrija Baszkirowa i Olega Maisenberga, a także praca z ojcem, Friedrichem Guldą[1][2].

Gulda występuje jako solista, w zespole muzyki kameralnej oraz z takimi orkiestrami, jak Wiedeńska Filharmonia, Orkiestra Mozarteum w Salzburgu, Orkiestra Brucknera w Linzu[1][2].

Występował m.in. ze swoim przyrodnim bratem, pianistą Paulem Guldą, a także z pianistami Paulem Badurą-Skodą i Marthą Argerich, skrzypkiem Renaudem Capuçonem, dyrygentem Christianem Armingiem, barytonami Matthiasem Goerne i Michaelem Schade. Od dawna współpracuje artystycznie, a prywatnie przyjaźni się z barytonem Florianem Preyem[2].

Uczył gry na fortepianie na Uniwersytecie Mozarteum w Salzburgu, na Uniwersytecie Hansei w Seulu oraz na kursach mistrzowskich w Wiedniu, Wietnamie i Japonii[2].

W 2013 roku awansował na stanowisko szefa planowania artystycznego i dramaturgii Wiedeńskiego Konzerthausu, które piastował do 2025 roku[3][2][4]. W 2025 roku objął stanowisko dyrektora generalnego Fundacji Esterházy’ego, zarządzając działalnością muzyczną i kulturalną[4]. Jest również dyrektorem artystycznym letniego festiwalu Oberösterreichische Stiftskonzerte[5][2]. Jest członkiem jury „Duet fortepianowy” w ramach triennale Konkursu Muzyki Współczesnej im. Franza Schuberta[6].

Rico Gulda ożenił się z pianistką Ferhan Önder, mają córkę[7][1].

Dyskografia

  • 1997: Rico Gulda: Schubert Klaviersonate D 784 & 3 Klavierstücke D946 (Gramola)[8]
  • 1999: Rico Gulda i Michael Badura-Skoda: Art Cult-Concert (Klavier Zu Vier Händen) (Austria Tabak, Art Cult)[8]
  • 2001: Rico Gulda: Schuman – Album Für Die Jugend Op. 68 (Naxos)[8]
  • 1999: Rico Gulda i Michael Badura-Skoda: Art Cult-Concert (Klavier Zu Vier Händen) (Austria Tabak, Art Cult)[8]
  • 2001: Rico Gulda: Schuman – Album Für Die Jugend Op. 68 (Naxos)[8]
  • 2002: Rico Gulda i Christopher Hinterhuber: Schubert – Piano Works For Four Hands (Naxos)[8]
  • 2008: Hermann Prey, Florian Prey, Karl Engel, Friedrich Gulda, Rico Gulda, Leonard Hokanson, Michael Krist i Wolfgang Sawallisch: Die Lieder Meines Vaters Ausgewählt Von Florian Prey (Deutsche Grammophon)[8]

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Gulda, Familie. Musiklexikon.ac.at, 2024-03-13. [dostęp 2025-07-13]. (niem.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 Rico Gulda. Concoursosm.ca. [dostęp 2025-07-13]. (ang.).
  3. ↑ Sophie Pacini & Rico Gulda. Konzertzuhaus.at, 2021-03-21. [dostęp 2025-07-13]. (niem.).
  4. 1 2 Rico Gulda wechselt vom Konzerthaus Wien per 1. März 2025 zur Esterhazy Privatstiftung. Esterhazy.at, 2025-03-01. [dostęp 2025-07-13]. (niem.).
  5. ↑ Team – Mitglieder. Stiftskonzerte.at. [dostęp 2025-07-13]. (niem.).
  6. ↑ Graz – International Competition „Franz Schubert and Modern Music” | World Federation of International Music Competitions. Wfimc.org. [dostęp 2025-07-13]. Cytat: FS&MM ... Bringing Schubert’s chamber music into relation with both new and the latest works... (ang.).
  7. ↑ Der Sohn Friedrichs des Großen erobert Hamburg. Die Welt, 2006-04-04. [dostęp 2025-07-13]. (niem.).
  8. 1 2 3 4 5 6 7 Rico Gulda. Discogs. [dostęp 2025-07-12]. (ang.).