Rieger Orgelbau

Rieger – firma budująca organy założona przez Franza Riegera, powstała w roku 1845 w Karniowie (niem. Jägerndorf) na terenie Śląska Opawskiego w państwie austro-węgierskim. Po przekazaniu w 1873 roku zakładu synom założyciela, Otto Antonowi (1847-1903) oraz Gustavowi (1848-1905) firma funkcjonowała pod nazwą Gebrüder Rieger. Zakład działa do dziś w Schwarzach w Austrii pod nazwą Rieger Orgelbau[1].

Logo firmy w latach 60. XX w.

Wybrane dzieła

1900–1945 (Jägerndorf)

Rok Miejscowość Objekt Zdjęcie Manuały Głos Opus Uwagi
1902 Turze Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa 2+P 18 914 [2]
1904 Bytom-Szombierki Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa 2+P 32 1128 [3]
1907 Głubczyce Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny 3+P 57 1422 [4]
1913 Gliwice-Bojków Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny 2+P 34 1891 [5]
1924 Turek Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa 2+P 30 1924 [6]
1926 Bytom Kościół św. Jacka 3+P 60 2240 [7]
1926 Bytom Kościół Świętej Trójcy 3+P 52 2214 [8]
1926 Gliwice-Ligota Zabrska Kościół św. Józefa 1+P 6 2249 [9]
1927 Gliwice Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny 1+P ? 2282 Instrument niezachowany[10]
1927 Gliwice-Ostropa Kościół Ducha Świętego 2+P 37 2275 [11]
1927 Katowice-Janów Kościół św. Anny 3+P 75 2260 [12]
1928 Gliwice Kaplica Sióstr De Notre Dame ? ? 2240 Instrument niezachowany[10]
1928 Łódź Kościół Ewangelicko-Augsburski Św. Mateusza
prospekt
 3+P 60 2360 Instrument koncertowy[13]
1929 Głogówek Kościół św. Bartłomieja 3+P 39 2370 [14]
1929 Kozłów Kościół św. Mikołaja 2+P 12 2388 [15]
1929 Kędzierzyn-Koźle Kościół św. Zygmunta i św. Jadwigi Śląskiej 3+P 43 2406 [16]
1929 Zabrze Kościół św. Kamila 3+P 42 2340 [17]
1930 Tarnowskie Góry Kościół św. Jana Chrzciciela 2+P 21 2443 [18]
1930 Ziemięcice Kościół św. Jadwigi 2+P 11 2464 [19]
1932 Karchowice Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej 1+P 6 2558 [20]
1932 Paczyna Kościół św. Marcina 1+P 6 2556 [21]
1933 Nędza Kościół Matki Boskiej Różańcowej 2+P 27 2624 [22]
1934 Bytom Kościół św. Jacka (dolny kościół) 2+P 16 2640 [23]
1935 Zabrze Kościół św. Andrzeja Apostoła 3+P 37 2698 [24]
1936 Gliwice Katedra Świętych Apostołów Piotra i Pawła 3+P 55 2960[25] W prospekcie Ernsta Kurzera z 1899 r.
1936 Kędzierzyn-Koźle Kościół Matki Bożej Bolesnej 2+P 28 2722 [26]
1937 Bytom Kościół Podwyższenia Świętego Krzyża 1+P 10 2814 [27]
1937 Bytom-Stolarzowice Kościół Chrystusa Króla 2+P 26 [28]
1937 Sieroty Kościół Wszystkich Świętych 1+P 7 2769 [29]
1937 Taciszów Kościół św. Józefa Robotnika 1+P 11 2768 [30]
1940 Zabrze Kościół św. Józefa 3+P 29 2926 [31]
1941 Gliwice Kościół Wszystkich Świętych 3+P 57 (53) 2965 [32]
1941 Miedary Kościół św. Floriana 2+P 10 2967 [33]
1941 Zabrze Kościół św. Antoniego 2+P 17 2949 [34]

W latach 20. XX wieku w fabryce było zatrudnionych 8 urzędników i 160 robotników. Charakteryzowała się ona solidnością wykonanych projektów, użyciem najlepszych materiałów i krótkim czasem wykonania instrumentów (do 9 miesięcy). Zajmowała 4 hale montażowe, gdzie klient mógł przetestować wstępnie zintonowane organy. W ofercie znajdowało się 75 typów dyspozycji organów od dwu- do stugłosowych[35].

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Koenig 2019 ↓, s. 288-289.
  2. ↑ Koenig 2019 ↓, s. 475-477.
  3. ↑ Koenig 2019 ↓, s. 409-412.
  4. ↑ Poźniak 2014 ↓, s. 39-40.
  5. ↑ Koenig 2019 ↓, s. 438-446.
  6. ↑ Online24.pl | 2013, Rys historyczny [online], Parafia Rzymskokatolicka pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Turku [dostęp 2023-08-15].
  7. ↑ Koenig 2019 ↓, s. 384-387.
  8. ↑ Koenig 2019 ↓, s. 394-397.
  9. ↑ Koenig 2019 ↓, s. 469.
  10. 1 2 Koenig 2019 ↓, s. 527.
  11. ↑ Koenig 2019 ↓, s. 447-449.
  12. ↑ Marta Kogut, Katowicki olbrzym – organy w kościele pw. św. Anny w Katowicach-Janowie, Grzegorz Poźniak, Piotr Tarlinski (red.), „Śląskie organy II. Materiały konferencji organoznawczej zorganizowanej przez Katedrę Muzyki Kościelnej i Wychowania Muzycznego Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego oraz Studium Muzyki Kościelnej w dniu 30 marca 2011 roku”, Opole: Redakcja Wydawnictw Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego, 2011, s. 63-67, ISBN 978-83-61756-59-0 (pol.).
  13. ↑ Organy - Polskie Wirtualne Centrum Organowe [online], www.organy.pro [dostęp 2026-03-17].
  14. ↑ Poźniak 2014 ↓, s. 24-25.
  15. ↑ Franciszek Koenig, Indeks organów istniejących w kościołach i kaplicach diecezji gliwickiej, „Folia Organologica. International yearbook of organ and organ music” (5), Opole: Wydawnictwo SINDRUK-DIMK, 2022, s. 70, ISSN 2657-6082 (pol.).
  16. ↑ Poźniak 2014 ↓, s. 97-98.
  17. ↑ Koenig 2019 ↓, s. 545-547.
  18. ↑ Koenig 2019 ↓, s. 502-503.
  19. ↑ Koenig 2019 ↓, s. 499-500.
  20. ↑ Koenig 2019 ↓, s. 490-491.
  21. ↑ Koenig 2019 ↓, s. 483-484.
  22. ↑ Koenig 2019 ↓, s. 473-475.
  23. ↑ Koenig 2019 ↓, s. 387-388.
  24. ↑ Koenig 2019 ↓, s. 531-533.
  25. ↑ Koenig 2019 ↓, s. 412-417.
  26. ↑ Poźniak 2014 ↓, s. 75-76.
  27. ↑ Koenig 2019 ↓, s. 393-394.
  28. ↑ Koenig 2019 ↓, s. 407-409.
  29. ↑ Koenig 2019 ↓, s. 512-513.
  30. ↑ Koenig 2019 ↓, s. 488-489.
  31. ↑ Koenig 2019 ↓, s. 541-543.
  32. ↑ Koenig 2019 ↓, s. 422-432.
  33. ↑ Koenig 2019 ↓, s. 492-494.
  34. ↑ Koenig 2019 ↓, s. 536-537.
  35. ↑ Fabryka organów braci Rieger, www.organy.ntrnet.pl. organy.ntrnet.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-03-02)]. (dostęp: 2 czerwca 2008).

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.