Robert Raczyński

Robert Raczyński

Data i miejsce urodzenia	3 kwietnia 1962 Lubin
Prezydent Lubina
Okres	od 1990 do 1994
Poprzednik	Ryszard Maraszek
Następca	Tadeusz Maćkała
Prezydent Lubina
Okres	od 2002
Poprzednik	Roman Sadowski
Odznaczenia

Robert Raczyński (ur. 3 kwietnia 1962 w Lubinie) – polski polityk i samorządowiec, prezydent Lubina w latach 1990–1994 i od 2002, założyciel i w latach 2014–2024 lider ruchu Bezpartyjni Samorządowcy.

Syn Jerzego i Marii^[1]. Ukończył studia z zakresu historii na Uniwersytecie Wrocławskim. W ich trakcie brał udział w niejawnych strukturach Niezależnego Zrzeszenia Studentów^[2].

W latach 90. działał w Partii Chrześcijańskich Demokratów i Akcji Wyborczej Solidarność. Od 1990 do 1994 był prezydentem Lubina. W wyborach parlamentarnych w 1991 bezskutecznie ubiegał się o mandat poselski z listy PChD^[3], a w wyborach w 1993 z ramienia Katolickiego Komitetu Wyborczego „Ojczyzna”^[4]. Od 1998 do 2002 z ramienia AWS sprawował mandat radnego sejmiku dolnośląskiego.

W 2002 ponownie objął urząd prezydenta Lubina, wygrywając wybory bezpośrednie na tę funkcję. W wyborach samorządowych w 2006 został wybrany na kolejną kadencję w pierwszej turze, kandydując z lokalnego komitetu i uzyskując ponad 65% głosów^[5]. W wyborach w 2010 skutecznie ubiegał się o reelekcję, ponownie wygrywając w I turze^[6]. W tych samych wyborach uzyskał także mandat radnego sejmiku z ramienia komitetu Rafała Dutkiewicza^[7], z którego zrezygnował^[8]. W 2014, 2018 i 2024 w pierwszej turze wyborów uzyskiwał wybór na kolejne prezydenckie kadencje^[9][10]. W 2024 otrzymał 60,96% głosów^[11].

W 2008 był wśród założycieli stowarzyszenia Dolny Śląsk XXI^[12] (do 2010 będącego częścią Polski XXI), w 2011 przemianowanego na Obywatelski Dolny Śląsk. W wyniku podziału w ODŚ Robert Raczyński w 2014 został liderem nowo powołanego ruchu Bezpartyjni Samorządowcy, który zdobył wówczas 4 mandaty w sejmiku i następnie przekształcił się w ruch ogólnokrajowy^[13]. W wyborach parlamentarnych w 2015 ugrupowanie to jako JOW Bezpartyjni zarejestrowało jedynie kilka list, natomiast w wyborach samorządowych w 2018 zarejestrowało komitet ogólnopolski, zdobywając 15 mandatów w 5 województwach. W grudniu 2020 zarejestrowano związek stowarzyszeń pod nazwą Ogólnopolska Federacja „Bezpartyjni i Samorządowcy”, a Raczyński został przewodniczącym tej organizacji^[14][15]. Funkcję pełnił do 25 października 2024, kiedy zastąpił go Marek Woch; Raczyński nie znalazł się w nowym zarządzie federacji^[16][17].

W 2023 został zarejestrowany jako lider legnickiej listy BS do Sejmu, jednak wycofał się ze startu przed głosowaniem^[18]. W kwietniu 2025 dolnośląskie środowisko Bezpartyjnych Samorządowców skupione wokół Raczyńskiego oświadczyło, że Woch nie jest jego kandydatem w wyborach prezydenckich i nie reprezentuje jego stanowiska. Wkrótce później działacze tego środowiska zostali wykluczeni z Ogólnopolskiej Federacji „Bezpartyjni i Samorządowcy”^[19][20]. W 2026 został powołany w skład Rady Samorządu Terytorialnego przy Prezydencie RP^[21].

W lutym 2024 portal Onet i program Superwizjer stacji TVN opublikowały materiały oparte na dokumentach przedstawianych jako stenogramy rozmów Raczyńskiego i naczelnika Wydziału Oświaty Urzędu Miejskiego w Lubinie Andrzeja Pudełki, mające pochodzić z tajnej operacji Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Zawierały one m.in. zarzuty dotyczące branży odpadowej oraz przestępstw seksualnych wobec małoletnich. Raczyński zaprzeczył autentyczności materiałów i wystąpił przeciwko redakcjom na drogę cywilną^[22].

W lutym 2026 Prokuratura Okręgowa w Legnicy podała, że przeprowadzone czynności dowodowe wykazały, iż stenogramy zostały sfałszowane i nie stanowiły zapisu autentycznych rozmów. Śledztwo dotyczące zarzutów wykorzystania seksualnego małoletnich umorzono wobec stwierdzenia, że czynu nie popełniono. Prokuratura oceniła, że dokumenty zostały stworzone przez człowieka lub grupę osób znających lokalne realia i środowisko polityczne; odrębne postępowanie dotyczące ich wytworzenia pozostawało w toku^[23]. Raczyński i Pudełko mieli w postępowaniu dotyczącym fałszerstwa status pokrzywdzonych^[22].

• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2015)^[24]
• Krzyż Wolności i Solidarności (2017)^[25]
• Srebrny Krzyż Zasługi (2005)^[26]
• Brązowy Krzyż Zasługi (1994)^[27]