Robotnik wykwalifikowany

Robotnik wykwalifikowany – tytuł pracownika wykwalifikowanego w Polsce, otrzymywany najczęściej po ukończeniu 3-letniej zasadniczej szkoły zawodowej i zdaniu egzaminu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe (wcześniej na podstawie pracy dyplomowej). Zajęcia teoretyczne odbywały się zwykle w szkole, a doświadczenie zawodowe uczniowie zdobywali u rzemieślników i w zakładach pracy jako pracownicy młodociani.

W 2006 r. zaprzestano nadawania tytułu robotnika wykwalifikowanego, wprowadzając w jego miejsce równoważne mu tytuły zawodowe[1].

Przypisy

  1. ↑ Rozporządzenie Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego 2006 r. w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 31, poz. 216 (ISAP)).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.