Roch Stebnowski
| Data i miejsce urodzenia |
16 sierpnia 1894 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
28 lipca 1967 |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
komendant RU |
| Główne wojny i bitwy |
I wojna światowa |
| Odznaczenia | |
Roch Stebnowski (ur. 16 sierpnia 1894 w Horodence, zm. 28 lipca 1967 w Warszawie) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Syn Józefa i Karoliny z Rządzińskich, urodzony 16 sierpnia 1894 w Horodence, w Małopolsce Wschodniej[1][2]. W 1914 ukończył szkołę realna z maturą w Stanisławowie[3]. Tam też od marca 1913 należał do Drużyn Strzeleckich, gdzie był szeregowcem[4]. W sierpniu 1914 wraz z Drużyną wyszedł ze Stanisławowa i wstąpił do Legionu Wschodniego[5].
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarsko-królewskiego Pułku Strzelców Nr 32. Po przejściu wyszkolenia rekruckiego, wysłano go na front w Karpatach[5], gdzie w 1915 został ranny[3]. W czasie służby w armii austriackiej walczył także na frontach: włoskim, rosyjskim i francuskim[5]. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1917[6].
W grudniu 1918 wrócił do Małopolski Wschodniej i był przetrzymywany przez Ukraińców, aż do czasu oswobodzenia tej części kraju[5]. W czerwcu 1919 wątpił do Wojska Polskiego w Lublinie[5]. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej[5]. W październiku 1920 został kolejny raz ranny w walkach 57 pp. na wsch. od Baranowicz[3].
Po powrocie ze szpitala, do sierpnia 1924 był przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Kamionka Strumiłowa, na stanowisku I referenta, pozostając oficerem nadetatowym 43 pułku piechoty w Dubnie, a następnie został przeniesiony do 29 pułku piechoty w Kaliszu[7][8][9]. 18 lutego 1928 został mianowany na stopień majora ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 16. lokatą w korpusie oficerów piechoty[10][11]. W kwietniu tego roku został wyznaczony na stanowisko dowódcy I batalionu 29 pp[12][13]. W grudniu 1929 został przesunięty na stanowisko obwodowego komendanta Przysposobienia Wojskowego[14][15][3]. W czerwcu 1934 został przeniesiony z 29 pp do Powiatowej Komendy Uzupełnień Kościerzyna na stanowisko komendanta[16]. 1 września 1938 dowodzona przez niego jednostka została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Kościerzyna, a zajmowane przez niego stanowisko otrzymało nazwę „komendant rejonu uzupełnień”. W 1939 roku w dalszym ciągu pełnił służbę na tym stanowisku[17].
Zmarł 28 lipca 1967[18]. Razem z żoną Zofią (1900–1974) spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 54-5-1)[19].
Miał córkę Annę Teresę (ur. 19 czerwca 1923)[3].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1012 – 13 kwietnia 1921[20][21][22][1]
- Medal Niepodległości – 16 marca 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[23][24][4][25]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921[4]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[4]
Przypisy
- 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
- ↑ Wojskowe Biuro Historyczne [online], wbh.wp.mil.pl [dostęp 2021-07-19].
- 1 2 3 4 5 Kolekcja ↓, s. 2.
- 1 2 3 4 Kolekcja ↓, s. 3.
- 1 2 3 4 5 6 Kolekcja ↓, s. 4.
- ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 131, 345.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 251, 411, 1466.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 81 z 22 sierpnia 1924 roku, s. 459.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 194, 355.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 21 lutego 1928 roku, s. 45.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 20, w marcu 1939, w tym samym stopniu i starszeństwie, zajmował 3. lokatę.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 133.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 45, 181.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 20 z 23 grudnia 1929 roku, s. 405.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 31, 559.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 159.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 850.
- ↑ Stebnowski Roch data śmierci 28.07.1967 www.nekrologi-baza.pl [online] [dostęp 2021-07-19] (pol.).
- ↑ Cmentarz Stare Powązki: ROCH STEBNOWSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2020-05-31].
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 23 kwietnia 1921 roku, s. 813.
- ↑ Karczewski 1928 ↓, s. 29.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 20.
- ↑ M.P. z 1933 r. Nr 63, poz. 81 (ISAP)
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 11 listopada 1933 roku, s. 285.
- ↑ Stebnowski Roch | Fundacja 100 [online], www.fundacja100.pl [dostęp 2025-11-28].
Bibliografia
- Ranglisten der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1918. Wiedeń: 1918.
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2020-03-31].
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Leon Karczewski: Zarys historji wojennej 57-go pułku piechoty wielkopolskiej. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1928, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
- Stebnowski Roch. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.35-2595 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-11-28].