Rohaczyn Wieś
![]() Gmina Rohaczyn Wieś na planie Bezirk Brzeżany (1854) | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Populacja (1921) |
|
| • liczba ludności |
362 |
Położenie na mapie hromady Narajów ![]() | |
Położenie na mapie Ukrainy ![]() | |
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego ![]() | |
Położenie na mapie rejonu tarnopolskiego ![]() | |
Rohaczyn Wieś (ukr. Рогачин-село) – dawna wieś, obecnie południowo-zachodnia część wsi Rohaczyn (dawniej miasteczka) na Ukrainie w obwodzie tarnopolskim w rejonie tarnopolskim[1]. Rozpościera się na kształt ulicówki równolegle do Wulki, po prawym brzegi Narajówki (dawniej Lipiny), w odległości około 1 km od Rohaczyna Miasteczka z rynkiem.
Historia
Dawniej Rohaczyn Wieś stanowił wieś i gminę jednostkową, odrębną od Rohaczyna Miasta, początkowo w Bezirk Brzeżany, a od 1867 w powiecie brzeżańskim; w 1854 roku liczył 384 mieszkańców[2].
W II RP przynależała do woj. tarnopolskiego i powiatu brzeżańskiego; w 1921 roku liczba mieszkańców wsi wynosiła 362, a obszaru dworskiego 28[3].
1 sierpnia 1934, w związku z reformą administracyjną kraju gminy jednostkowe Rohaczyn Wieś i Rohaczyn Miasto zniesiono, a w ich miejsce utworzono dwie gromady, które weszły w skład włączono do nowo utworzonej zbiorowej gminy Kurzany[4][5].
Po II wojnie światowej w ZSRR, gdzie został połączony z Rohaczynem (miasteczkiem) w jedną wieś.
Przypisy
- ↑ Synchronized view | Arcanum Maps [online], maps.arcanum.com [dostęp 2025-05-31] (ang.).
- ↑ Allgemeines Landes-Gesetz- und Regierungsblatt für das Kronland Galizien und Lodomerien mit den Herzogthümern Auschwitz und Zator und dem Großherzogthume Krakau. Jahrgang 1854, Lemberg 1855.
- ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej : opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych. T. 15, Województwo tarnopolskie
- ↑ Dz. U. z 1934 r. Nr 64, poz. 566 (ISAP)
- ↑ Tarnopolski Dziennik Wojewódzki. 1934, nr 15, poz. 122
Linki zewnętrzne
- Rohaczyn z Miasteczkiem, wś, pow. brzeżański, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IX: Pożajście – Ruksze, Warszawa 1888, s. 691.




