Rokselana

Rokselana
Rhinopithecus
Milne-Edwards, 1872[1]
Ilustracja
Rodzina rokselan zadartonosych (R. avunculus)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

naczelne

Podrząd

wyższe naczelne

Infrarząd

małpokształtne

Parworząd

małpy wąskonose

Nadrodzina

koczkodanowce

Rodzina

koczkodanowate

Podrodzina

gerezy

Plemię

Presbytini

Rodzaj

rokselana

Typ nomenklatoryczny

Semnopithecus roxellana Milne-Edwards, 1870

Synonimy
  • Presbytiscus Pocock, 1924[2]
  • Megamacaca Hu Changkang & Qi Tao, 1978[3]
Gatunki

6 gatunków (w tym 1 wymarły) – yzobacz opis w tekście

Rokselana[4] (Rhinopithecus) – rodzaj ssaków naczelnych z podrodziny gerez (Colobinae) w obrębie rodziny koczkodanowatych (Cercopithecidae).

Rozmieszczenie geograficzne

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Azji[5][6].

Morfologia

Długość ciała (bez ogona) 47–83 cm, długość ogona 51–104 cm; masa ciała samic 6–12 kg (sporadycznie do 20 kg), samców 14–19 kg (sporadycznie do 39 kg)[6][7].

Systematyka

Rodzaj zdefiniował w 1872 roku francuski zoolog Alphonse Milne-Edwards w książce swojego autorstwa o tytule Badania służące poznaniu historii naturalnej ssaków: w tym rozważania na temat klasyfikacji tych zwierząt[1]. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) rokselana złocista (R. roxellana).

Etymologia

  • Rhinopithecus: gr. ῥις rhis, ῥινος rhinos ‘nos’; πιθηκος pithēkos ‘małpa’[8].
  • Presbytiscus: rodzaj Presbytis von Eschscholtz, 1821; łac. przyrostek zdrabniający -iscus[9]. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Rhinopithecus avunculus Dollman, 1912.
  • Megamacaca: gr. μεγας megas, μεγαλη megalē ‘wielki’[10]; rodzaj Macaca Lacépède, 1799 (makak). Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): †Megamacaca lantianensis Hu Changkang & Qi Tao, 1978.

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące występujące współcześnie gatunki[11][7][5]:

Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa[4] Podgatunki[6][5][7] Rozmieszczenie geograficzne[6][5][7] Podstawowe wymiary[6][7][a] Status
IUCN[12]
Rhinopithecus avunculus Dollman, 1912 rokselana zadartonosa gatunek monotypowy endemit Wietnamu: znany jedynie z niewielkich fragmentów lasów w prowincjach Hà Giang, Tuyên Quang, Bắc Kạn i Thái Nguyên; zakres wysokości: 200–1300 m n.p.m. DC: 50–65 cm
DO: 65–92 cm
MC: 8,5–14 kg
 CR 
Rhinopithecus bieti A. Milne-Edwards, 1872 rokselana czarna gatunek monotypowy endemit Chin: południowo-wschodni Tybet i północno-zachodni Junnan (rozdrobnione populacje w północnych górach Yun), na zachód od rzeki Jangcy, na wschód od rzeki Mekong; zakres wysokości: 3000–4700 m n.p.m. DC: 74–83 cm
DO: 52–75 cm
MC: 9,2–17 kg
 EN 
Rhinopithecus brelichi O. Thomas, 1903 rokselana szara gatunek monotypowy endemit Chin: ograniczone do góry Fanjingshan w górach Wuling (Kuejczou); zakres wysokości: 570–2500 m n.p.m. DC: 66–72 cm
DO: około 97 cm
MC: 8–15 kg
 CR 
Rhinopithecus roxellana Milne-Edwards, 1870 rokselana złocista 3 podgatunki endemit Chin: Syczuan, południowe Gansu, południowe Shaanxi i zachodnie Hubei; zakres wysokości: 1400–3000 m n.p.m. DC: 47–83 cm
DO: 51–104 cm
MC: 6–19 kg
 EN 
Rhinopithecus strykeri T. Geissmann, Ngwe Lwin, Saw Soe Aung, Thet Naing Aung, Zin Myo Aung, Tony Htin Hla, Grindley & Momberg, 2010 rokselana białobroda gatunek monotypowy północno-wschodnia Mjanma (dział wodny Saluin-Nmai Hka, wokół rzeki Maw, na wschód do Chichitago) i południowe Chiny (rezerwat przyrody Gaoligongshan w Junnanie); zakres wysokości: 1720–3660 m n.p.m. DC: 54–55 cm
DO: 68–78 cm
MC: 8,5–14 kg
 CR 

Kategorie IUCN:  EN  – gatunek zagrożony,  CR  – gatunek krytycznie zagrożony.

Opisano również wymarły azjatycki gatunek z plejstocenu[3]:

  • Rhinopithecus lantianensis (Hu Changkang & Qi Tao, 1978)

Uwagi

  1. ↑ DC – długość ciała; DO – długość ogona; MC – masa ciała

Przypisy

  1. 1 2 A. Milne-Edwards: Recherches pour servir à l’histoire naturelle des mammifères: comprenant des considérations sur la classification de ces animaux. Paris: G. Masson, 1868-1874, s. 233. (fr.).
  2. ↑ R. I. Pocock. A new genus of Monkeys. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1924 (1), s. 330, 1924. (ang.).
  3. 1 2 胡长康 & 齐陶 / C.K. Hu & T. Qi. 陕西蓝田公王岭更新世哺乳动物群. „中国古生物志 / Palaeontologia Sinica”. 21, s. 1–64, 1978. (chiń.).
  4. 1 2 Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 51. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
  5. 1 2 3 4 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 254–256. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
  6. 1 2 3 4 5 D. Zinner, G.H. Fickenscher, Ch. Roos, M.V. Anandam, E.L. Bennett, T.R.B. Davenport, N.J. Davies, K.M. Detwiler, A. Engelhardt, A.A. Eudey, E.L. Gadsby, C.P. Groves, A. Healy, K.P. Karanth, S. Molur, T. Nadler, M.C. Richardson, E.P. Riley, A.B. Rylands, L.K. Sheeran, N. Ting, J. Wallis, S.S. Waters & D.J. Whittaker: Family Cercopithecidae (Old World Monkeys). W: R.A. Mittermeier, A.B. Rylands & D.E. Wilson (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 3: Primates. Barcelona: Lynx Edicions, 2013, s. 727–729. ISBN 978-84-96553-89-7. (ang.).
  7. 1 2 3 4 5 Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 166–167. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
  8. ↑ T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 607, 1904. (ang.).
  9. ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 130.
  10. ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 151.
  11. ↑ N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.4) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2026-01-23]. (ang.).
  12. ↑ Taxonomy: Rhinopithecus - Genus. The IUCN Red List of Threatened Species. [dostęp 2024-08-08]. (ang.).

Bibliografia

  • Edmund C. Jaeger, Source-book of biological names and terms, wyd. 3, rewizja 2, Springfield: Charles C. Thomas, 1959, s. 1–316, OCLC 11069271 (ang.).