Roman Garbowski (funkcjonariusz)
 pułkownik | |
| Data i miejsce urodzenia |
3 października 1913 |
|---|---|
| Data śmierci |
13 grudnia 1979 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1943–1964 |
| Siły zbrojne | |
| Stanowiska |
Główny Inspektor Ochrony Pogranicza (1948–1949), dowódca Wojsk Ochrony Pogranicza (1950–1951) |
| Główne wojny i bitwy | |
Roman Garbowski, do 1946 Rachmiel Garber (ur. 3 października 1913 w Krynkach[1], zm. 13 grudnia 1979[2]) – polski żołnierz Ludowego Wojska Polskiego w stopniu pułkownika, inżynier i urzędnik państwowy, Główny Inspektor Ochrony Pogranicza (1948–1949), dowódca Wojsk Ochrony Pogranicza (1950–1951).
Życiorys
Pochodził z rodziny żydowskiej, syn Gerszona (Grzegorz) i Musi[1]. Absolwent wyższej szkoły inżynierii w Gandawie, od 1936 do 1937 uczył się w Szkole Podchorążych Rezerwy w Bydgoszczy. We wrześniu 1939 uczestniczył w polskiej wojnie obronnej[3] w szeregach 62 Pułku Piechoty. W 1943 przymusowo zmobilizowany jako inżynier do „strojbatalionu”, grupy budowlanej działającej dla władz ZSRR. W lipcu 1943 wstąpił ochotniczo do 1 Polskiej Dywizji im. Tadeusza Kościuszki, wraz z nią przeszedł cały szlak bojowy. Do września 1945 był pomocnikiem szefa Oddziału Operacyjnego Sztabu Dywizji, następnie jej szefem. Doszedł do rangi pułkownika[1].
14 maja 1948 został Głównym Inspektorem Ochrony Pogranicza (od 1 stycznia 1950 po zmianie nazwy dowódcą Wojsk Ochrony Pogranicza), stanowisko zajmował do 21 marca 1951[4]. W latach 1951–1955 kierował odpowiedzialnym m.in. za mobilizację Biurem Wojskowym Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego[1] (po przekształceniu od 1954 w strukturach Ministerstwa Spraw Wewnętrznych)[5]. Następnie w ramach MSW kierował Zarządem Organizacyjno-Wojskowym (1955–1958)[6] oraz był radcą ministra ds. wojskowych i starszym inspektorem ds. organizacyjno-wojskowych (1960–1964)[7]. W międzyczasie kształcił się w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR (1958–1960). Po zwolnieniu z dyspozycji MON przeniesiony na stanowisko szefa Departamentu WojskowegoMinisterstwa Szkolnictwa Wyższego[8].
Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach[2]
Przypisy
- 1 2 3 4 Dane osoby z katalogu funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa. Instytut Pamięci Narodowej. [dostęp 2025-10-07].
- 1 2 Informacje o pochówku. cmentarzekomunalne.com.pl. [dostęp 2025-10-07].
- ↑ Roman Garbowski. Muzeum Polskich Formacji Granicznych im. mjr. Władysława Raginisa Michał Przoński. [dostęp 2025-10-07].
- ↑ Kochański 2022 ↓, s. 465.
- ↑ Kochański 2022 ↓, s. 514.
- ↑ Kochański 2022 ↓, s. 519.
- ↑ Kochański 2022 ↓, s. 517, 518.
- ↑ Jacek Wygoda. Zwiad Wojsk Ochrony Pogranicza jako organ bezpieczeństwa państwa w rozumieniu ustawy lustracyjnej. „Aparat Represji w Polsce Ludowej 1944–1989”. 1 (8–9)/2011. s. 100. ISSN 2957-1707.
Bibliografia
- Aleksander Kochański: Polska 1944–1991. Informator historyczny. Struktury i ludzie. T. 1. Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej, 2022. ISBN 978-83-8229-465-1. [dostęp 2025-10-07].