Roman Mróz

Roman Mróz (ur. 23 grudnia 1948 w Gdyni, zm. 1 stycznia 1995 tamże) – polski gitarzysta, basista i pianista, wywodzący się z trójmiejskiej sceny big beatowej lat 60. XX wieku^[1][2]. Brat gitarzysty Tadeusza Mroza z którym w tym okresie grał w zespołach: Złote Struny, Pięciolinie i Pięć Linii^[2].

Debiutował latem 1962 roku, jako gitarzysta basowy w gdyńskiej formacji rock and rollowej Złote Struny, która działała przy tamtejszym Domu Kolejarza^[2]. W maju 1963 roku zajął wraz z zespołem I miejsce (ex aequo z gdańskimi Tonami) w I Turnieju Młodzieżowych Zespołów Rozrywkowych, który odbywał się w Klubie Studentów Wybrzeża „Żak” w Gdańsku i w efekcie 9 maja 1963 r. w Hali Stoczni Gdańskiej miała miejsce impreza pod nazwą „Złote Struny contra Tony”^[2]. W czerwcu tego samego roku (w ramach „Dni Morza”) grupa wystąpiła na żywo w studiu TVP Gdańsk, a w lipcu zajęła III miejsce w kategorii „Zespół” podczas II Festiwalu Młodych Talentów w Międzyzdrojach (5-6 lipca 1963). Ukoronowaniem tego sukcesu była wspólna trasa koncertowa z zespołem Tony, której organizatorem była Estrada Lubuska^[2]. Na początku 1964 roku dołączył (tym razem, jako pianista) w miejsce Daniela Danielowskiego razem ze swoimi kolegami z gdańskiego Liceum Muzycznego, tj. z Sewerynem Krajewskim (gitara) i Jerzym Skrzypczykiem (perkusja) do drugiego składu gdańskich Pięciolinii^[2][3]. 25 marca 1964 r. muzycy wystąpili na żywo w audycji radiowej Studencka Piosenka Miesiąca, a w maju zarejestrowali kilka utworów podczas sesji nagraniowej^[2]. Latem 1964 roku odszedł z Pięciolinii i zasilił na krótko skład grupy Stolemy, która w styczniu 1965 roku została przekształcona w nowy zespół o nazwie Pięć Linii, który latem tego samego roku, poszerzony o udział Seweryna Krajewskiego, występował w KSW „Żak”, a w grudniu 1965 i lutym 1966 roku (w składzie z powracającym do niego Tadeuszem Mrozem, który wraz z nim odszedł z Pięciolinii) koncertował razem z brytyjską grupą The Original London Beats w Poznaniu oraz zimą, tzn. na przełomie 1965 i 1966 r. występował w Non Stopie sopockiego Grand Hotelu^[2]. Ponadto wraz z formacją tą dotarł do finału Wiosennego Festiwalu Muzyki Nastolatków, co w efekcie zaowocowało występem zespołu w „Koncercie młodości” w ramach IV KFPP w Opole '66 (niestety osłabionego brakiem udziału jego brata T. Mroza, który przeszedł do Czerwono-Czarnych)^[2]. W lipcu i sierpniu 1966 roku powrócił wraz z Pięcioma Liniamii do sopockiego Non Stopu, co zostało uwiecznione w filmie krótkometrażowym pt. Brezentowe niebo, a w styczniu 1967 roku zespół przestaje istnieć, zaś część jego członków w połączeniu z muzykami formacji Rafy, zakładają (już bez jego udziału) grupę działającą pod nazwą Czarne Golfy^[2]. Pod koniec lat 60. XX wieku odbywał zasadniczą służbę wojskową w Goleniowie^[4]. W późniejszych latach powrócił do zawodu muzyka i na początkach lat 80. XX wieku występował w lokalach w Szwajcarii, jako członek tria, które współtworzył ze Zbigniewem Janikiem i Kazimierzem Ścibkiem^[5]. Zmarł 1 stycznia 1995 roku na chorobę nowotworową i został pochowany w grobowcu rodzinnym obok Waleriana (1912–1960) i Tadeusza (1947–1991) Mrozów na cmentarzu Parafialnym w Gdyni-Orłowie (kwatera VII-12-14)^[5][6].

Opracowano na podstawie: ^[2][7]

• Roman Mróz w bazie Discogs (ang.)