Roman Sadlik
 | |
 podporucznik | |
| Data i miejsce urodzenia |
16 października 1899 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
28 czerwca 1969 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1916–1945 |
| Siły zbrojne | |
| Formacja | |
| Jednostki | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
      | |
Roman Sadlik ps. „Burza” (ur. 16 października 1899 w Warszawie, zm. 28 czerwca 1969 w Halinowie) – podporucznik Legionów Polskich, Wojska Polskiego II RP i ludowego Wojska Polskiego. Uczestnik I wojny światowej, wojny polsko-bolszewickiej i II wojny światowej. Działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Urodził się 16 października 1899 w rodzinie Józefa i Anny z domu Witkowskiej[1][2]. Absolwent gimnazjum w Białej Podlaskiej[2]. 24 lutego 1916 wstąpił do Legionów Polskich[3][2]. Brał udział w walkach pod Rarańczą i Kaniowem gdzie dostał się do niewoli niemieckiej[3][2]. Od 25 października 1918 w odrodzonym Wojsku Polskim w szeregach 34 pułku piechoty, z którym walczył na frontach wojny polsko-bolszewickiej[2]. Szczególnie zasłużył się w walce o wieś Wołoki, za którą został odznaczony Orderem Virtuti Militari[2]. 13 czerwca 1920 został ranny pod Czerewaszą w rejonie Czarnobyla[3][2].
Po zakończeniu wojny z bolszewikami pozostał w wojsku w stopniu chorążego do września 1939[2].
W czasie II wojny światowej pod pseudonimem „Burza”, w szeregach 9 DP Armii Krajowej[2]. Od 30 sierpnia 1944 do zakończenia wojny walczył w szeregach 2 Armii Wojska Polskiego[2]. W 1945 awansowany na podporucznika, następnie zdemobilizowany. Na emeryturze od 1 stycznia 1969.
Zmarł w Halinowie koło Warszawy i tam jest pochowany[2].
Życie prywatne
W 1925 zawarł związek małżeński z Michaliną Czeczalewską, z którą miał syna Bogdana (ur. 1927)[2].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 390[2][4]
- Krzyż Niepodległości – 9 listopada 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[5][2]
- Krzyż Walecznych dwukrotnie[2]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921[6]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[6]
- Medal Zwycięstwa („Médaille Interalliée”)[6]
Przypisy
Bibliografia
- Sadlik Roman. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari; sygn. I.482.67-5955 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-05-02].
- Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945. T. 2/1. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1991. ISBN 83-900510-0-1.
- Jerzy Wroczyński: Zarys historii wojennej 34-go pułku piechoty. Warszawa: Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”, 1929, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.