Roman Sobolski
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data urodzenia |
28 lutego 1911 |
| Data śmierci |
10 listopada 1988 |
| profesor | |
| Specjalność: mechanika | |
| Alma Mater | |
| Profesura | |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia | |
| Odznaczenia | |
     | |
Roman Sobolski (ur. 28 lutego 1911, zm. 10 listopada 1988) – polski inżynier mechanik.
Życiorys
Syn Józefa[1]. Absolwent Politechniki Lwowskiej (dyplom w 1938 r.). W 1937 r. młodszy asystent w Katedrze Maszyn Dźwigowych na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lwowskiej. Starszy asystent w Katedrze Maszyn Dźwigowych na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lwowskiej (1938–1939), adiunkt w Lwowskim Instytucie Politechnicznym (1939–1941). Adiunkt na Państwowych Technicznych Kursach Zawodowych (Staatliche Technische Fachkurse) we Lwowie (1942–1944). W 1945 r. organizator Centralnego Biura Konstrukcji Maszynowych w Bytomiu. Od 1948 r. zastępca profesora, kierownik (1948–1968) Katedry Maszyn Dźwigowych i Urządzeń Transportowych na Wydziale Mechaniczno-Elektrotechnicznym (od 1949 r. – Wydziale Mechanicznym) Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu. Od 1951 r. profesor nadzwyczajny, kierownik Katedry Maszyn Dźwigowych i Urządzeń Transportowych na Wydziale Mechanicznym Politechniki Wrocławskiej[2]. Od 1963 r. dyrektor Instytutu Konstrukcji i Eksploatacji Maszyn Politechniki Wrocławskiej[3]. Od 1964 r. profesor zwyczajny. Od 1968 r. kierownik Zakładu Dźwignic i Przenośników w Instytucie Konstrukcji i Eksploatacji Maszyn Politechniki Wrocławskiej[4].
Założyciel na Politechnice Wrocławskiej Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich SIMP[3]. Członek Honorowy SIMP[5]. Twórca szkół naukowych „Dźwignice i urządzenia transportowe” oraz „Maszyny budowalne i przeróbcze”[3].
Autor wielu książek, publikacji i projektów konstrukcyjnych maszyn dźwigowych[3].
Pochowany na cmentarzu Świętej Rodziny we Wrocławiu (sektor 18-16-11,11a)[6].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- Złoty Krzyż Zasługi (1948)[7]
- Medal 10-lecia Polski Ludowej (1954)[1]
- Medal Komisji Edukacji Narodowej
- Medal Za wybitne zasługi dla Dolnego Śląska
- Medal za Wybitne Zasługi dla Rozwoju Politechniki Wrocławskiej (1974)[8]
- Odznaka „Budowniczego Wrocławia”
- Odznaka im. Prof. Henryka Mierzejewskiego[5]
Źródło:[3].
Nagrody
- Nagroda Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego II stopnia (zespołowa) za szczególne osiągnięcia w dziedzinie autorstwa wyróżniających się podręczników dla studentów (1967)[9]
Upamiętnienie
Corocznie na Wydziale Mechaniczno-Energetycznym oraz Mechanicznym organizowany jest konkurs jego imienia na najlepsze prace dyplomowe w dziedzinie mechaniki i budowy maszyn.
Przypisy
- 1 2 M.P. z 1955 r. Nr 22, poz. 224 (ISAP) - Uchwała Rady Państwa z dnia 30 grudnia 1954 r. nr 0/1025 - na wniosek Ministra Przemysłu Maszynowego.
- ↑ Marek Burak, Piotr Pregiel, Tytularni profesorowie Politechniki Wrocławskiej 1945-2015, Politechnika Wrocławska, s. 90, ISBN 978-83-7493-885-3 [dostęp 2023-08-30] (pol.).
- 1 2 3 4 5 Sylwetki patronów specjalnych nagród naukowych Politechniki Wrocławskiej [online], pwr.edu.pl [dostęp 2026-08-28].
- ↑ Marek Burak: Politechnika Wrocławska 1945–1952. Wrocław: Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, 2020, s. 31. ISBN 978-83-7493-144-1. [dostęp 2026-08-28].
- 1 2 Historia oddziału | SIMP Wrocław [online] [dostęp 2026-08-28].
- ↑ ś.p. Sobolski Roman - dane o grobie [online], mogily.pl [dostęp 2025-02-07].
- ↑ M.P. z 1948 r. Nr 43, poz. 194 (ISAP) „za zasługi w pracy zawodowej”.
- ↑ Wybitnie zasłużeni | Politechnika Wrocławska [online], pwr.edu.pl [dostęp 2026-08-28].
- ↑ KOMUNIKAT o nagrodach Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego przyznanych w 1967 r. pracownikom naukowo-dydaktycznym szkół wyższych za szczególne osiągnięcia (Dz. Urz. Min Oświaty i Szkolnictwa Wyższego z dnia 30 grudnia 1967 r. Nr A-13, poz. 88) [dostęp 2026-08-28].