Roman Usarewicz

Roman Usarewicz
Data i miejsce urodzenia

26 sierpnia 1926
Brześć nad Bugiem

Data i miejsce śmierci

15 stycznia 1983
Gdańsk

Alma Mater

Państwowa Wyższa Szkoła Sztuk Plastycznych w Gdańsku

Dziedzina sztuki

grafika, rysunek

Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Złoty Krzyż Zasługi
Grób Romana Usarewicza na cmentarzu Srebrzysko

Roman Usarewicz (ur. 26 sierpnia 1926 w Brześciu nad Bugiem, zm. 15 stycznia 1983[1] w Gdańsku) – polski malarz i pedagog.

Życiorys

W latach 1933–1939 mieszkał w Gdyni. W czasie II wojny światowej był więźniem obozów Gross-Rosen i Sachsenhausen[2]. Od 1945 roku studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Sopocie (obecnie Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku). Dyplom uzyskał w roku 1951 w pracowni prof. Juliusza Studnickiego. Po studiach rozpoczął pracę w macierzystej uczelni, początkowo jako młodszy asystent w pracowni malarstwa i rysunku, od 1955 roku był adiunktem, a od 1971 roku docentem. W latach 1971–1973 kierował Katedrą Projektowania Malarstwa i Rzeźby na Wydziale Malarstwa i Rzeźby, a w latach 1974–1981 prowadził pracownię malarstwa w Katedrze Malarstwa i Rysunku na Wydziale Malarstwa i Rzeźby. Na początku lat 80. zainicjował działalność katedry innych mediów. W latach 1981–1983 kierował Katedrą Projektowania Plastycznego i prowadził pracownię tej specjalności[2].

Brał udział w odbudowie Starego Miasta w Gdańsku. Uprawiał malarstwo sztalugowe, monumentalne, rysunek, grafikę, witrażownictwo i rzeźbę. Uznawany jest za jednego z najbardziej oryginalnych malarzy lat 70. i 80.

Od 1948 roku należał do PZPR, był sekretarzem organizacji partyjnej na PWSSP. Od 1949 roku był członkiem ZPAP, w którym pełnił m.in. funkcję przewodniczącego Rady Artystycznej ZPAP Okręgu Gdańskiego oraz przewodniczył sekcji malarskiej[3].

Od 1953 roku był mężem Marii Magdaleny Heyda, artystki malarki.

Zmarł w Gdańsku, pochowany na cmentarzu Srebrzysko (rejon XI, taras II-1-88)[1].

Wystawy indywidualne

  • 1956 – CBWA, Sopot
  • 1960 – BWA, Sopot
  • 1963 – Klub ZPAP, Sopot
  • 1965 – Galeria Sztuki Współczesnej, Gdańsk
  • 1965 – Salon GTPS, Gdańsk
  • 1967 – Galeria Sztuki Współczesnej, Warszawa
  • 1968 – Galeria Współczesna MDM, Warszawa
  • 1970 – Galeria ZPAP, Gdańsk
  • 1971 – Klub MPiK, Toruń
  • 1978 – Galeria Art, Gdańsk
  • 1982 – BWA, Sopot
  • 1987 – Galeria Baszta PWSSP, Gdańsk
  • 1989 – MN, Gdańsk
  • 1989 – Muzeum w Lęborku
  • 1995 – BWA, Słupsk
  • 2003 – Roman Usarewicz. Malarstwo Muzeum Archeologiczne, Pałac Górków, Poznań
  • 2004 – Romana Usarewicz z cyklu „Ocalić od zapomnienia”, Muzeum Narodowe, Zielona Brama, Gdańsk

Źródło:[2].

Odznaczenia

Źródło:[2].

Nagrody

  • I nagroda w konkursie na projekt malarstwa dekoracyjnego w Pawilonach wystawowych CBWA w Sopocie oraz jego realizacja (1958)
  • Nagroda Rektora za opracowanie metody wykorzystywania w płycie melaninowej polichromii, odbitek graficznych, rysunków (1961)
  • Nagroda Przewodniczącego Prezydium WRN w Gdańsku za twórczość w dziedzinie plastyki (1964)[4]
  • Nagroda Prezydium WRN w Gdańsku i Zarząd Okręgu ZPAP (1965)[5]
  • Nagroda Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki (1965)
  • Nagroda Rektora (1968, 1971, 1983)
  • Nagroda Rektora za nowatorskie rozwiązania malarskie przedstawione na wystawie „Forma, światło, kolor” (1973)
  • II nagroda Ministra Kultury i Sztuki (1982)

Źródło:[2].

Przypisy

  1. 1 2 Roman Usarewicz. cmentarze-gdanskie.pl. [dostęp 2019-01-27].
  2. 1 2 3 4 5 Roman Usarewicz [online], Zbrojownia Sztuki [dostęp 2025-03-05].
  3. ↑ Galeria Liter. „Litery”. Nr 1(13), s. 33, 1963. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Prasowe RSW „Prasa”. [dostęp 2025-03-05].
  4. ↑ Nagrody za twórczość plastyczną. „Litery”. Rok IV, Nr 2 (38), s. 31, luty 1965. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Prasowe RSW „Prasa”. [dostęp 2025-09-04].
  5. ↑ W siedzibie ZPAP. „Litery”. Rok V, Nr 2 (50), s. 30, luty 1966. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Prasowe RSW „Prasa”. [dostęp 2025-09-15].

Linki zewnętrzne