Romuald Bukowski

Romuald Bukowski

Data i miejsce urodzenia	19 kwietnia 1928 Wilno
Data i miejsce śmierci	18 października 1992 Gdańsk
Poseł VIII kadencji Sejmu PRL
Okres	od 23 marca 1980 do 31 sierpnia 1985
Przynależność polityczna	poseł bezpartyjny
Odznaczenia

Romuald Bukowski (ur. 19 kwietnia 1928 w Wilnie, zm. 18 października 1992 w Gdańsku) – polski plastyk, szef Biura Wystaw Artystycznych w Sopocie, poseł na Sejm PRL VIII kadencji.

Urodził się w spolszczonej rodzinie rosyjskich uchodźców porewolucyjnych. II wojnę światową przeżył w Wilnie i tam uczęszczał na tajne komplety^[1]. Od 1944 do 1945 był rysownikiem plakacistą w Zarządzie Republikańskim oddziału Związku Patriotów Polskich w Wilnie.

Po wojnie rodzina Bukowskich została repatriowana do Polski. W liceum w Olsztynie w 1948 zdał maturę, po czym studiował (do 1950) w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 1951 rozpoczął studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku, ukończone w 1955. W szkołach średnich uczył estetyki i rysunku (m.in. w Technikum Hotelarskim w Sopocie w latach 1959–1965). W 1956 był współzałożycielem i redaktorem dwutygodnika „Kontrasty”. Był też grafikiem i rysownikiem „Dziennika Bałtyckiego”. Jako malarz był zaliczany do realistów, tworzył pejzaże i weduty. W latach 1970–1972 i 1990–1992 był prezesem zarządu gdańskiego okręgu Związku Polskich Artystów Plastyków. Od 1974 do 1981 pełnił funkcję dyrektora sopockiego Biura Wystaw Artystycznych. W 1975 był autorem oprawy plastycznej wystawy w Muzeum Stutthof w Sztutowie Pomorze w latach okupacji w świetle hitlerowskich plakatów i obwieszczeń. W latach 1980–1985 pełnił mandat bezpartyjnego posła na Sejm PRL. 25 stycznia 1982 jako jedyny poseł głosował przeciw ustawie o „szczególnej regulacji prawnej w okresie stanu wojennego”, która zatwierdzała dekret o stanie wojennym. Po 1981 organizował pomoc dla pozbawionych pracy plastyków i internowanych członków NSZZ „Solidarność”. Od 1982 do 1989 związany był z prasą podziemną ukazującą się w regionie.

Był mężem Barbary (1932–1997). Mieszkał we Wrzeszczu, pochowany na cmentarzu Oliwskim (kwatera 14-A-2)^[2].

• Rysunek i estetyka (1965)
• Amatorskie uprawianie plastyki (1974)
• Rysunek dekoracyjny (1971, 1977)

• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1978)^[3]
• Medal 30-lecia Polski Ludowej
• Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1971)^[4]
• Złota Odznaka ZPAP

Źródło: Kto jest kim w Polsce 1984. Informator biograficzny, Interpress, Warszawa 1984, s. 103.

• Wyróżnienie (10 tys. zł) w ogólnopolskim konkursie na powieść współczesną, ogłoszonym przez Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki, Wydawnictwo Morskie i oddział Związku Literatów Polskich w Gdańsku za powieść Jan Filip i inni (1965)^[5][6]
• II nagroda w konkursie „Grafika Lata” w Klubie GTPS w Gdańsku (1972)^[7]
• „Order Stańczyka” – nagroda miesięcznika „Litery” (1972)
• Nagroda Wojewody Gdańskiego w dziedzinie kultury (1977)^[8][9]
• Nagroda w konkursie Plakat Gdański 1979 – na najlepszy plakat roku 1978 – za pracę Obraz myśli i czynów (1979)^[10]

• Nota biograficzna w Gedanopedii (autorstwa Mirosława Glińskiego)