Romuald Twardowski

Romuald Twardowski

Data i miejsce urodzenia	17 czerwca 1930 Wilno
Pochodzenie	polskie
Data śmierci	13 stycznia 2024
Instrumenty	organy, fortepian, skrzypce
Gatunki	muzyka poważna
Zawód	kompozytor, pedagog
Aktywność	od 1946
Wydawnictwo	Acte Préalable
Odznaczenia

Romuald Twardowski (ur. 17 czerwca 1930 w Wilnie^[1], zm. 13 stycznia 2024^[2]) – polski kompozytor i pedagog.

W czasie niemieckiej okupacji uczył się gry na skrzypcach, a po wojnie – na fortepianie i organach. W latach 1946–1950 był organistą w kościołach wileńskich: bonifratrów, misjonarzy i Św. Jana. Po ukończeniu średniej szkoły muzycznej studiował w latach 1952–1957 kompozycję u Povilasa Tamuliūnasa i Juliusa Juzeliūnasa w Państwowym Konserwatorium Litewskiej SSR w Wilnie. Należał do pierwszych członków powstałego w 1955 polskiego zespołu folklorystycznego „Wilia”^[3][4]. W grudniu 1957 wspólnie z matką repatriował się do Polski^[5].

Kontynuował studia kompozytorskie na PWSM w Warszawie pod kierunkiem Bolesława Woytowicza. W 1963, w ramach stypendium Związku Kompozytorów Polskich, wyjechał do Paryża na studia uzupełniające u Nadii Boulanger. Od 1972 był wykładowcą kompozycji i instrumentacji w Akademii Muzycznej w Warszawie.

Był prezesem Fundacji „Muzyka Cerkiewna” – organizatora Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Cerkiewnej „Hajnówka” w Białymstoku, któremu jury przewodniczył od roku 1983^[6][7].

Płyty, na których nagrano jego kompozycje, były kilkunastokrotnie nominowane do Nagrody Muzycznej Fryderyk w kategoriach: Muzyka Wokalna (1999^[8]), Album Roku Muzyka Orkiestrowa (2002^[9]), Album Roku Najwybitniejsze Nagranie Muzyki Polskiej (2004^[10], 2018^[11]), Album Roku Muzyka Współczesna (2004^[10], 2005^[12], 2019^[13]), Album Roku Muzyka Chóralna, Oratoryjna i Operowa (2017 – nagroda^[14]), Album Roku Muzyka Kameralna (2018^[11]), Album Roku Muzyka Chóralna (2020^[15], 2023^[16]), Album Roku Recital Solowy (2021^[17]) i Album Roku Muzyka Kameralna - Wokalna (2024)^[18].

Pochowany 26 stycznia 2024 na cmentarzu prawosławnym na warszawskiej Woli^[19] (sektor 22-1-33a)^[20].

• Było nie minęło (wspomnienia), wyd. Pani Twardowska, Warszawa 2000 ISBN 978-83-913314-0-8.
• Dorota Całek – Utwory na głos sopranowy Romualda Twardowskiego (monografia), Wydawnictwo Muzyczne POLIHYMNIA, Lublin 2020 ISBN 978-83-7847-666-5.

• Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2020)^[21]
• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1985)
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1974)
• Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2010)^[22]
• Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1975)^[23]
• Order św. Marii Magdaleny I stopnia (1996)^[23]
• Medal ZAiKS-u (1978)^[24]
• Odznaka Honorowa ZAiKS-u (1988)^[24]

• I nagroda na konkursie z okazji 550-lecia bitwy pod Grunwaldem za Suitę warmińską na chór mieszany a cappella (1960)
• I nagroda na IV Konkursie Młodych ZKP (1962)
• 2. miejsce na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu za Antifone per tre gruppi d’orchestra (1963)
• I nagroda na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim im. ks. Rainiera III w Monako za Posągi czarnoksiężnika (Rzeźby mistrza Piotra) (1965)
• I nagroda na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim w Pradze za Sonetti di Petrarca (1966)
• II nagroda na konkursie im. A. Malawskiego w Krakowie za Tre studi secondo Giotto (1966)
• II nagroda na konkursie im. G. Fitelberga w Katowicach za Impressioni Fiorentini (1967)
• nagroda specjalna na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim im. ks. Rainiera III w Monako za Małą liturgię prawosławną (1968)
• Nagroda Ministra Kultury i Sztuki II stopnia (1973)
• I nagroda na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim im. ks. Rainiera III w Monako za dramat muzyczny Lord Jim (1973)
• II nagroda na Międzynarodowym Konkursie im. K. Szymanowskiego w Łodzi za Studium in a (1974)
• I nagroda na konkursie ZKP, Centralnej Rady Związków Zawodowych i Polskiego Związku Chórów i Orkiestr za Tryptyk mazowiecki (1978)
• Nagroda Prezesa Rady Ministrów za twórczość muzyczną dla dzieci (1981)
• Nagroda im. Włodzimierza Pietrzaka (1983)
• II nagroda na Konkursie Kompozytorskim Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku za II Koncert na fortepian i orkiestrę (1985)
• I nagroda na konkursie ZAiKS-u za 3 pieśni na baryton i fortepian, sł. St. R. Dobrowolski (1987)
• I nagroda na Konkursie Polskiego Związku Chórów i Orkiestr im. S. Wiechowicza za Alleluja na chór a cappella (1990)
• nagroda AGEC – Europejskiej Federacji Związków Śpiewaczych za Mały koncert na orkiestrę wokalną (1994)
• Nagroda Związku Kompozytorów Polskich (1995)

Źródło:^[23].

Jego imię noszą: Państwowa Szkoła Muzyczna I Stopnia w Puławach^[25] oraz Miejska Szkoła Muzyczna I stopnia w Gostyninie^[26]

Pamięci Romualda Twardowskiego został poświęcony w 2024 r. 43. Międzynarodowy Festiwal Muzyki Cerkiewnej „Hajnówka” w Białymstoku, organizowany (poprzednio w Hajnówce, a obecnie w Białymstoku), od początku przez jego pomysłodawcę Mikołaja Buszko – dyrektora festiwalu^[27].

• Romuald Twardowski, [w:] Twórcy [online], Culture.pl [dostęp 2024-03-21] .
• Romuald Twardowski w bazie AllMusic (ang.)
• Dyskografia Romualda Twardowskiego w bazie MusicBrainz (ang.)
• Romuald Twardowski w bazie Discogs.com (ang.)
• Romuald Twardowski w bazie IMDb (ang.)