Romuald Wicza-Pokojski

Romuald Wicza-Pokojski

Data i miejsce urodzenia	3 maja 1973 Brodnica
Dziedzina sztuki	reżyseria, dramat
Odznaczenia

Romuald Wicza-Pokojski (ur. 3 maja 1973 w Brodnicy) – reżyser, dramaturg, scenarzysta, manager, doktor w dziedzinie sztuki filmowej i teatralnej, wykładowca akademicki. Wybitny twórca awangardowy, eksperymentator form teatralnych oraz zwolennik społecznego wymiaru sztuki. Twórca legendarnego teatru Teatr Wiczy. W latach 2011–2019 dyrektor naczelny i artystyczny Miejskiego Teatru Miniatura w Gdańsku, od 2018 dyrektor Opery Bałtyckiej w Gdańsku.

Urodzony w Brodnicy, absolwent Wydziału Wiedzy o Teatrze Akademii Teatralnej w Warszawie. W 2020 roku uzyskał tytuł doktora w dziedzinie sztuki filmowej i teatralnej, a w 2022 roku tytuł Executive Master of Business Administration w Instytucie Nauk Ekonomicznych Polskiej Akademii Nauk.

W 1991 założył autorski Teatr Wiczy, uważany za legendarny teatr alternatywny mający wpływ na rozwój teatru zaangażowanego w Polsce, z którym zrealizował ponad 20 spektakli scenicznych i plenerowych. W latach 1994–1997 pracował w Instytucie Teatru Narodowego i Teatrze Narodowym, gdzie współtworzył pierwszą impresaryjną scenę teatralną w Polsce - Teatr Mały. Pomysłodawca i dyrektor Międzynarodowego Festiwalu Bulwar Sztuki (2003–2006) oraz kierownik społecznego domu kultury Centrum Wolnego Czasu Wicza (2004–2009). Realizator projektów społeczno-artystycznych skierowanych do osób pomijanych społecznie.

Jako reżyser i dramaturg współpracował z teatrami: Baj Pomorski w Toruniu, Olsztyński Teatr Lalek, Teatr Wybrzeże, Teatrem im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy, Teatrem Polskiego Radia, Teatrem Chochół, Teatrem Dramatycznym im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku. Jego spektakle były prezentowane m.in. w Armenii, Czechach, Chorwacji, Danii, Grecji, Hiszpanii, Iranie, Irlandii, Niemczech, na Litwie, Słowacji, w Szwecji, USA, Wielkiej Brytanii, we Włoszech, na Białorusi, w Japonii.

Ekspert negocjacji społecznych oraz zachowań w sytuacjach publicznych. Specjalizuje się w zarządzaniu strategicznym, planowaniu rozwoju instytucji i zespołów, a także w budowaniu efektywnych modeli współpracy i komunikacji.

W latach 2008–2011 był dyrektorem programowym Biura Gdańsk 2016. Współautor strategii kulturalnej „Wolność kultury. Kultura Wolności”^[1]. Dyrektor naczelny i artystyczny Miejskiego Teatru Miniatura w Gdańsku w latach 2011-2019. Od 2018 roku jest dyrektorem Opery Bałtyckiej w Gdańsku.

Wykładowca akademicki na Uniwersytecie Gdańskim, Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz Akademii Muzycznej w Gdańsku^[2]. W latach 2019–2020 zasiadał w Radzie Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku^[3]. W kadencji 2019–2023 pełnił funkcje członka Rady Kultury Gdańskiej^[4], a w latach 2025-2028 zasiada w Pomorskiej Radzie Kultury^[5].

• 1995 - Łódzkie Spotkania Teatralne - Nagroda "Dziennika Łódzkiego" za reżyserię spektaklu "Siechce" w Teatrze Wiczy w Brodnicy
• 1996 - Złota Kareta redakcji "Nowości" w dziedzinie kultury za rok 1995 - za wprowadzenie brodnickiego Teatru Wiczy do grona liczących się w Polsce grup teatru alternatywnego
• 1999 - Łódzkie Spotkania Teatralne - III nagroda za spektakl "Sezon w piekle" wg Jana Artura Rimbauda Teatru Wiczy
• 2000 - Łódzkie Spotkania Teatralne - główna nagroda festiwalu dla spektaklu "Krakersy" Teatru Wiczy
• 2001 - Nagroda Marszałka województwa kujawsko-pomorskiego z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru
• 2007 - Zasłużony dla Kultury Polskiej ^[1]
• 2009 - Międzynarodowy Festiwal Sztuki Lalkarskiej w Pradze - nagroda w kategorii "innowacyjność w sztuce lalkarskiej" dla przedstawienia "Złamane paznokcie. Rzecz o Marlenie Dietrich"
• 2014 - Nagroda dla najlepszego zespołu teatru lalkowego w Bangkoku za przedstawienie "Brzydkie kaczątko" Teatr Miniatura
• 2017 - Brązowy Medal Gloria Artis - Zasłużony Kulturze
• 2017 - Nagrody Teatralnej Miasta Gdańska za całokształt dorobku artystycznego^[6]
• 2022 - Nagroda za słuchowisko „Brama” na Festiwalu Dwa Teatry

• Romuald Pokojski, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Osoby) [dostęp 2021-04-09] .