Ross Muir

Ross Muir
ilustracja
Pseudonim

The Glove from Above

Data i miejsce urodzenia

6 października 1995
Edynburg

Gra zawodowa

2013–2019, 2023—

Najwyższy ranking

67 (maj 2017)

Bieżący ranking 82 (stan na 2026-08-29)
Najwyższy break

147 (German Masters 2017)[1]

Breaki 100+ pkt.

37

Ross Muir (ur. 6 października 1995 w Edynburgu) – szkocki snookerzysta.

Kariera

Ross Muir wyróżniał się już jako młody zawodnik. Od 12 roku życia osiągał breaki stupunktowe, w wieku 14 lat wygrał konkurs juniorów do lat 15 „Pontin’s Star of the Future”, a rok później dotarł do finału kolejnej grupy wiekowej. W 2009 roku wygrał zawody Junior Pot Black w Sheffield. Od Mistrzostw U14 zdobywał kilka tytułów juniorskich Scottish Association, był kapitanem drużyny U16, która zdobyła tytuł Home International, a w 2013 roku, w wieku 18 lat, wygrał Mistrzostwa Szkocji w Snookerze[2]. Od młodości nosił rękawicę bilardową, ponieważ spocone dłonie utrudniały mu grę. Rękawica ta stała się jego znakiem rozpoznawczym i zyskała przydomek The Glove from Above[3].

W 2013 wziął udział w Q School, aby zakwalifikować się do World Snooker Tour. Już rok wcześniej próbował bez powodzenia, ale tym razem wygrał swoją grupę w drugim turnieju i w ten sposób zapewnił sobie udział w turniejach zawodowych na kolejne dwa lata.

Jego pierwsze sukcesy w sezonie 2013/14 miały miejsce podczas Australian Goldfields Open 2013, gdzie dotarł do 1/64 finału, pokonując Jamesa Cahilla i Roda Lawlera. Jego największym sukcesem w tym roku było dotarcie do 1/8 finału turnieju Zhangjiagang Open, należącego do cyklu Players Tour Championship. Po dr odzeo po raz pierwszy pokonał lokalnego bohatera Ding Junhui, gracza z pierwszej dziesiątki. Przeszedł także pierwszą rundę kwalifikacji do Mistrzostw Świata, jednak mimo to nie udało mu się znaleźć w pierwszej setce światowego rankingu w tym sezonie i zakończył sezon na 113. miejscu. W kolejnym roku powtórzył sukces z 1/8 finału podczas Haining Open, a także zdobywał punkty w dwóch pozostałych turniejach Asia PTC Tour. Mimo że w innych turniejach odnosił tylko umiarkowane sukcesy i odpadłby z głównego cyklu na 99. miejscu w światowym rankingu, mógł ponownie brać udział w zawodach zawodowych przez dwa lata dzięki rankingowi Asia PTC[4].

Trzeci rok jego kariery zawodowej był już bardziej udany, wygrywał głównie mecze otwarcia najważniejszych turniejów, w tym 6:5 z Markiem Kingiem w UK Championship. Dotarł także do drugiej rundy Mistrzostw Świata i na początku sezonu 2016/17 plasował się na 68. miejscu w rankingu światowym.

W rundzie kwalifikacyjnej do German Masters 2017 osiągnął pierwszy maksymalny break w karierze.

W European Masters 2018 osiągnął ćwierćfinał pokonując Martina Goulda 4–2, Lee Walkera 4–2 i Gary’ego Wilsona 4-2. przegrał dopiero z Markiem Allenem 3-4. Po pokonaniu w drugiej rundzie Scottish Open 2018 obrońcy tytułu Neila Robertsona 4-2 Muir poinformował, że ma problemy ze wzrokiem. Po odpoczynku dla naprawy zdrowia powrócił grając w turniejach Challenge Tour. W WSF Championship 2020 na Malcie i mistrzostwach Europy w Portugalii osiągnął półfinały.

Do grona zawodowców powrócił po wygraniu mistrzostw Europy w 2023[5]

Występy w turniejach w karierze

Tournament 2011
/12		 2012
/13		 2013
/14		 2014
/15		 2015
/16		 2016
/17		 2017
/18		 2018
/19		 2019
/20		 2020
/21		 2021
/22		 2022
/23		 2023
/24		 2024
/25		 2025
/26		 2026
/27
Ranking[6] [i] [i] [ii] 113 [iii] 80 [iv] 90 [i] [i] [i] [i] [ii] 75 [iv] 84
Turnieje rankingowe
Championship League nierankingowy A RR RR RR RR RR RR
China Open A A LQ LQ 1R 1R LQ LQ nie rozegrano LQ
Wuhan Open nie rozegrano LQ LQ LQ LQ
British Open nie rozegrano 4R 2R 1R LQ LQ
English Open nie rozegrano 2R 2R 1R A A 3R A LQ 3R 3R
Shenzhen Open nie rozegrano LQ LQ LQ
Northern Ireland Open nie rozegrano 1R 3R 2R A A LQ LQ 1R LQ LQ
International Championship NH A LQ LQ 1R WR LQ LQ A nie rozegrano 2R 1R LQ
UK Championship A A 1R 1R 2R 2R 1R 1R A A 1R LQ LQ LQ LQ
Shoot Out nierankingowy 4R 1R 1R A A 1R 2R 1R 1R 3R
Scottish Open NH MR nie rozegrano 1R 1R 3R A A A A LQ LQ LQ
German Masters A A LQ LQ LQ LQ LQ LQ A A LQ 1R LQ 2R LQ
Welsh Open A A 1R 1R 2R 3R 1R 2R A A LQ 1R 1R 1R LQ
World Grand Prix nie rozegrano NR DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ
Players Championship DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ
World Open A A LQ nie rozegrano LQ LQ LQ A nie rozegrano LQ LQ LQ
Tour Championship nie rozegrano DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ
World Championship A A LQ LQ LQ LQ LQ LQ LQ LQ LQ LQ LQ LQ LQ
Dawne turnieje rankingowe
Saudi Arabia Masters nie rozegrano 2R 2R NH
Wuxi Classic NR A LQ LQ nie rozegrano
Australian Goldfields Open A A LQ LQ LQ nie rozegrano
Shanghai Masters A A LQ LQ LQ LQ LQ nierankingowy nie rozegrano nierankingowy
Paul Hunter Classic Minor-Ranking Event 1R 1R 2R NR nie rozegrano
Indian Open nie rozegrano LQ LQ NH LQ LQ LQ nie rozegrano
Riga Masters nie rozegrano Minor-Rank LQ LQ LQ A nie rozegrano
China Championship nie rozegrano NR LQ LQ A nie rozegrano
Turkish Masters nie rozegrano LQ nie rozegrano
Gibraltar Open nie rozegrano MR 1R 1R 3R A A 2R nie rozegrano
European Masters nie rozegrano LQ 2R 3R LQ A LQ LQ 2R nie rozegrano
Dawne turnieje nierankingowe
Haining Open nie rozegrano Minor-Rank 3R 2R A A NH A NH A nie rozegrano
  1. 1 2 3 4 5 6 Był amatorem.
  2. 1 2 Nowi gracze w Tourze nie mają rankingu.
  3. ↑ Gracze, którzy zakwalifikowali się z Asian Tour Order of Merit zaczynają sezon bez punktów rankingowych.
  4. 1 2 Gracze, którzy zakwalifikowali się z jednorocznego rankingu zaczynają sezon bez punktów rankingowych.

Przypisy

  1. ↑ Ron Florax: Centuries By Ross Muir In Season 2016–2017. CueTracker. [dostęp 2025-06-28]. (ang.).
  2. ↑ Knowles is crowned Super 6 king. BBC, 2009-04-23. [dostęp 2025-06-28]. (ang.).
  3. ↑ Roland Cox: Interview with Ross Muir. Snooker Island. [dostęp 2025-06-28]. (ang.).
  4. ↑ World Rankings After 2015 World Championship. World Snooker Tour. [dostęp 2025-06-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-07)]. (ang.).
  5. ↑ Muir Earns Pro Tour Return. 2023-03-19. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-03-20)]. (ang.).
  6. ↑ Ranking History. Snooker.org. [dostęp 2025-06-28]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.