Roy Walford

Roy Walford (ur. 29 czerwca 1925 w San Diego, zm. 27 kwietnia 2004 w Santa Monica) – gerontolog i dietetyk amerykański.

Ukończył University of Chicago w 1948. Odbył praktykę lekarską w Gorgas Memorial Hospital w Panamie i pracował w V.A. Medical Center w Los Angeles. Następnie w czasie wojny z Koreą przez dwa lata służył w U.S. Air Force.

W 1954 wstąpił na University of California w Los Angeles (UCLA). Został profesorem patologii UCLA School of Medicine w 1966. Rangę Professor of Pathology and Laboratory Medicine, Emeritus, w UCLA, otrzymał w związku z udziałem w dwuletnim eksperymencie Biosfera 2 w 1991.

W czasie pracy w UCLA pełnił następujące funkcje:

• Dyrektor Blood Bank (Banku krwi) oraz Działu Hematologii Laboratoriów Klinicznych (1959–1980)
• Dyrektor School of Medical Technology (1962–1972)
• Przewodniczący Vivarium Committee (1965–1968)

Poza funkcjami w UCLA, był doradcą w dziedzinie immunologii Światowej Organizacji Zdrowia w latach 1969–1984, delegatem senatu na konferencję w Białym Domu na temat starzenia się w 1981, oraz członkiem National Institute on Aging (Narodowego Instytutu Starzenia się).

Jego nagrody i wyróżnienia to m.in.:

• Levine Award od American Society of Clinical Pathology
• Research Award od American Aging Association
• Kleemeier Award od Gerontological Society of America
• Henderson Award od American Geriatrics Society
• The Senator Alan Cranston Award
• Infinity Award od American Academy of Anti-Aging Medicine
• Asteroida #4629 została nazwana jego nazwiskiem przez jego odkrywcę (E. Helene) w 1986

Dr Walford i jego prace były wymieniane w dziesiątkach artykułów w prasie popularnej, jak np. Omni, Discover czy Scientific American. Wielokrotnie występował też w programach telewizyjnych.

W wyniku przeprowadzonych badań stwierdził, że myszy laboratoryjne karmione pożywieniem o zawartości kalorii niższej o 50%, jednak zachowującym składniki odżywcze, mogą żyć prawie dwukrotnie dłużej.

Prowadził badania nad biologicznymi aspektami długowieczności człowieka. Opracował specjalną dietę opartą na ograniczeniach kalorycznych, którą stosował na sobie z zamiarem udowodnienia możliwości dożycia 120 lat. Dietę tę promował w wielu publikacjach, był autorem kilkunastu książek (najbardziej znane to The 120-Year Diet i Beyond the 120-Year Diet) oraz kilkuset artykułów w pismach naukowych. Dietę restrykcji kalorycznych prezentował także w wielu programach telewizyjnych, m.in. Dateline, Nova i 20/20.

Roy Walford uczestniczył w programie Biosfera 2 jako lekarz ośmioosobowego zespołu zamkniętego wewnątrz budynku projektu, gdzie żyli przez dwa lata (26 września 1991 – 26 września 1993). Ponieważ nie udało się wyhodować spodziewanej ilości jedzenia, dr Walford przekonał załogę do stosowania jego diety opartej na ograniczeniu kalorii. Przyniosło to skutki w postaci znacznych spadków wagi i poprawy zdrowia^[1]. 67-letni wówczas Roy Walford był najstarszym członkiem załogi. Następny najstarszy członek załogi miał 40 lat^[2].

Zmarł w wieku 79 lat w wyniku komplikacji oddechowych związanych ze stwardnieniem zanikowym bocznym (znanym też jako choroba Lou Gehriga). Roy Walford twierdził, że jego problemy zdrowotne spowodowało wdychanie, przez dwa lata pobytu w budynku Biosfera 2, powietrza o podwyższonej zawartości podtlenku azotu, wytwarzanego przez mikroorganizmy w glebie, których aktywność w normalnych warunkach byłaby zniwelowana przez promienie słoneczne. Powietrze to miało zarazem obniżoną zawartość tlenu. Był przekonany, że jedzenie tylko 1600 kalorii dziennie wydłużyło jego życie już po wystąpieniu objawów choroby^[2].

• Leukocyte Antigens and Antibodies, Roy L. Walford, New York: Grune and Stratton, Inc., 182 pages, 1960
• „The Isoantigenic Systems of Human Leukocytes: Medical and Biological Significance”, Series Haematologica 2 (Copenhagen: Munksgaard) 2: 1–96, Roy L. Walford, 1969
• The Immunological Theory of Aging, Roy L. Walford, Copenhagen: Munksgaard, 1969
• Maximum Life Span, Roy L. Walford, New York: W.W. Norton & Co., 1983, ISBN 0-380-65524-1.
• The 120 Year Diet: How to Double Your Vital Years, Roy L. Walford; Simon & Schuster (January 1987), 432 pages, ISBN 978-0-671-46677-0.
• The Retardation of Aging and Disease by Dietary Restriction, Richard H. Weindruch & Roy L. Walford; New York: Charles C. Thomas Pub Ltd (December 1988), 436 pages, ISBN 978-0-398-05496-0, ISBN 0-398-05496-7.
• The Longevity Diet. Discover Calorie Restriction – the Only Proven Way to Slow the Aging Process and Maintain Peak Vitality, Brian M. Delaney, Lisa Walford, Roy Walford; Marlowe & Company (June 3, 2005), 256 pages, ISBN 1-56858-309-5.
• The Anti-Aging Plan: Strategies and Recipes for extending your Healthy years, Lisa Walford & Roy Walford; Da Capo Press; 10th edition (March 10, 2005), 320 pages, ISBN 978-1-56924-383-1.
• Beyond the 120 Year Diet: How to Double Your Vital Years, Roy Walford; Da Capo Press; Revised and Expanded edition (August 8, 2000), 432 pages, ISBN 978-1-56858-157-6.

• oficjalna strona Roya Walforda (ang.)
• In Memoriam: Roy Walford, M.D., Professor of Pathology and Laboratory Medicine, Emeritus, Los Angeles, 1924–2004. universityofcalifornia.edu. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-09-29)]. (ang.).