Royal United Services Institute

Royal United Services Institute

Logo RUSI
Państwo	Wielka Brytania
Miejscowość	Londyn
Data założenia	1831
Dziedzina	bezpieczeństwo międzynarodowe, obronność, think tank
Dyrektorka generalna	Rachel Ellehuus
Adres	Whitehall, Westminster, Londyn, Wielka Brytania
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii Royal United Services Institute
51°30′15,5″N 0°07′33,2″W/51,504300 -0,125900
Strona internetowa

Royal United Services Institute (RUSI lub Rusi) – brytyjski think tank zajmujący się obronnością i bezpieczeństwem, najstarszy tego typu na świecie, założony w 1831 roku z inicjatywy 1. księcia Wellington, mający siedzibę przy Whitehall w Londynie, w Wielkiej Brytanii^[1][2][3][4]. Instytucja figuruje w rejestrze jako Royal United Service Institute for Defence and Security Studies i wcześniej była znana jako Royal United Services Institute for Defence Studies^[5][6]. Patronem RUSI jest król Karol III, prezesem Edward, książę Kentu, przewodniczącym 9. książę Wellington, a dyrektorką generalną Rachel Ellehuus^[7][8].

RUSI został założony w 1831 roku, co czyni go najstarszym na świecie think tankiem zajmującym się obronnością i bezpieczeństwem, z inicjatywy księcia Wellington. Jego pierwotnym celem było badanie nauki morskiej i wojskowej^[9].

Książę Wellington przewodził utworzeniu RUSI w liście do Colbourn's United Service Journal, argumentując, że należy utworzyć „United Service Museum”, zarządzane wyłącznie przez oficerów marynarki i wojsk lądowych oraz działające pod patronatem monarchy, którym był wówczas król Jerzy IV, oraz głównodowodzących sił zbrojnych. Taka instytucja miała dowodzić, że oba zawody wkroczyły na pole nauki i są gotowe ubiegać się o zaszczyty tam Artibus quam Armis („w równym stopniu przez sztuki, co przez broń”)^[2]. Pierwszym kustoszem muzeum był kapitan Boughey Burgess, który po śmierci L. H. J. Tonny w 1857 roku pełnił również funkcję sekretarza^[2][10].

Następnie komandor Henry Downes z Royal Navy zebrał grupę z zamiarem utworzenia komitetu działającego na rzecz realizacji projektu, któremu pierwszy adiutant króla Jerzego polecił przekazać „łaskawe i wysokie uznanie Jego Królewskiej Mości dla przedsięwzięcia i zasad, według których proponuje się je prowadzić”, określonych jako odpowiednie dla „ściśle naukowego i zawodowego stowarzyszenia, a nie klubu”. Śmierć króla opóźniła sprawę, lecz książę Clarence wyraził gotowość objęcia patronatu, a pierwszy adiutant sir Herbert Taylor, zachęcony silnym poparciem księcia Wellington, ponownie przedłożył projekt Wilhelmowi IV i mógł zapewnić komitet, że „może on działać pod łaskawym patronatem Jego Królewskiej Mości”^[6].

25 czerwca 1831 roku zebrał się komitet. Obradom przewodniczył generał major sir Howard Douglas, uosabiający ideę „United Service”: żołnierz będący czołowym ekspertem w zakresie artylerii morskiej. Wniosek o utworzenie instytucji zgłosił przyszły feldmarszałek wicehrabia Hardinge, a poparł go przyszły kontradmirał sir Francis Beaufort, słynny hydrograf. Pierwszą przyjętą nazwą było Naval and Military Museum; w 1839 roku zmieniono ją na United Service Institution, a w 1860 roku, na mocy królewskiej karty inkorporacyjnej, na Royal United Service Institution^[11][2]. W 2004 roku nazwę zmieniono na Royal United Services Institute for Defence and Security Studies^[6]. Członkowie z tytułem Fellow RUSI mogą używać po nazwisku skrótu FRUSI.

RUSI jest instytucją brytyjską, działa jednak z perspektywy międzynarodowej. Promuje badanie i dyskusję nad rozwojem doktryny wojskowej, zarządzania obronnością i zakupów obronnych. W XXI wieku RUSI rozszerzył swój zakres działania tak, aby obejmował wszystkie kwestie związane z obronnością i bezpieczeństwem, w tym przestępczość finansową i zorganizowaną, terroryzm i ideologie, które go wspierają, a także wyzwania wynikające z innych zagrożeń spowodowanych przez człowieka lub przez człowieka wspomaganych oraz z klęsk żywiołowych^[14].

RUSI ma członkostwo obejmujące oficerów wojskowych, dyplomatów i szerszą społeczność zajmującą się polityką publiczną; liczy ono 1668 osób oraz 129 członków korporacyjnych (zob. ostatnią stronę najnowszego numeru Review)^[14].

Według Declassified UK RUSI ma tendencję do „przyjmowania perspektyw zgodnych z rządem Wielkiej Brytanii” w swoich komentarzach^[15]. openDemocracy krytykował przedstawianie RUSI przez media, takie jak BBC, jako organizacji apolitycznej, uznając, że instytucja ta ma „bliskie związki z państwem brytyjskim i jego establishmentem wojskowym”, ale równocześnie przyznał, że jej analitycy są „bardzo dobrze poinformowani i często wnikliwi”^[16].

Członkowie RUSI oraz szersza społeczność obronna i bezpieczeństwa mają dostęp do następujących form działalności:

Analizy

Eksperci RUSI są często proszeni o analizy i komentarze dotyczące najważniejszych bieżących zagadnień obronnych i bezpieczeństwa^[19]. Ponadto RUSI.org publikuje bieżące analizy kwestii obronnych i bezpieczeństwa dnia codziennego. Treści te pochodzą z jego publikacji oraz z briefingów przygotowywanych przez badaczy instytutu^[20].

RUSI zyskał szerokie uznanie za swój wkład w badania nad obronnością i bezpieczeństwem. Na przestrzeni lat był nagradzany i trafiał na listy finalistów licznych wyróżnień przyznawanych przez uznane publikacje i instytucje.

W 2008^[22] i 2020 roku RUSI został uznany przez magazyn Prospect za Think Tank of the Year^[23].

W 2008 i 2011 roku magazyn ten przyznał RUSI tytuł „Foreign Policy Think Tank of the Year”^[24], a w 2018 roku RUSI znalazł się na krótkiej liście w kategoriach Economic and Financial oraz International Affairs^[25].

W 2022 roku RUSI otrzymał Foreign Affairs Award w konkursie Prospect Think Tank Awards^[26].

Według stanu na 2025 rok należy do 10 najczęściej cytowanych think tanków na świecie^[27].

RUSI pozyskuje finansowanie od członków indywidualnych i korporacyjnych oraz z przychodów z publikacji i kontraktów badawczych^[28][29]. Do głównych sponsorów należą Departament Stanu Stanów Zjednoczonych, Foreign, Commonwealth and Development Office, Komisja Europejska oraz BAE Systems^[15].

RUSI jest zarządzany przez radę obejmującą wiceprezesów, powierników i radę doradczą^[7]. Członkowie rady powierniczej, z wyjątkiem przewodniczącego i wiceprzewodniczącego, pełnią funkcję przez cztery lata; przewodniczący i wiceprzewodniczący – przez pięć lat.^[7]

• Oficjalna strona internetowa