Rużyn
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Powierzchnia |
1,733 km² |
| Populacja (2001) |
|
| • liczba ludności |
319 |
| • gęstość |
184,07 os./km² |
| Nr kierunkowy |
+380 3363 |
| Kod pocztowy |
44822 |
Położenie na mapie hromady Kowel  | |
Położenie na mapie Ukrainy  | |
Położenie na mapie obwodu wołyńskiego  | |
Położenie na mapie rejonu kowelskiego  | |
 51°09′22″N 24°33′26″E/51,156111 24,557222 | |
Rużyn, także Różyn (ukr. Ружин) – wieś na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, w rejonie kowelskim. W 2001 roku liczyła 319 mieszkańców[1].
W pobliżu znajduje się przystanek kolejowy Rużyn, położony na linii Lwów – Sapieżanka – Kowel.
Historia
Rużyn był gniazdem rodowym książąt Różyńskich[3].
W połowie lat 30. XX wieku w Rużynie powstał nowoczesny ośrodek edukacyjny mieszczący szkołę powszechną i Wiejski Uniwersytet Ludowy podlegający Liceum Krzemienieckiemu[4][5][6]. Była to najokazalsza budowla w miejscowości[7]. Budynek został spalony 16 października 1943 roku przez UPA[4].
W 1943 roku (rzeź wołyńska) miejsce zbrodni ukraińskich nacjonalistów i walk z UPA. W sumie upowcy zamordowali tutaj sześcioro Polaków i jedną ukraińską rodzinę. W odwecie Polacy zabili pięcioro Ukraińców. 10 listopada 1943 w walce poległo sześciu żołnierzy oddziału AK por. Michała Fijałki „Sokoła”[4].
Zobacz też
- Gmina Różyn w powiecie skwirskim na Ukrainie.
Przypisy
- ↑ Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. IX. Warszawa: 1880-1902, s. 874.
- ↑ Постанова Верховної Ради України від 17 липня 2020 року № 807-IX "Про утворення та ліквідацію районів" [online], Офіційний вебпортал парламенту України [dostęp 2023-03-12] (ukr.).
- ↑ dr Mieczysław Orłowicz, Ilustrowany przewodnik po Wołyniu, Kowel - Włodzimierz – Poryck, cz. 5. wolyn.ovh.org. [dostęp 2013-12-26].
- 1 2 3 Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939–1945, t. 1, Warszawa: „von borowiecky”, 2000, s. 376-377, ISBN 83-87689-34-3, OCLC 749680885.
- ↑ Grzegorz Rąkowski, Wołyń. Przewodnik po Ukrainie Zachodniej. Część I, Rewasz, Pruszków 2005, ISBN 83-89188-32-5, s. 366
- ↑ Wiesław Jamrożek, Uniwersytety ludowe w II Rzeczypospolitej : zarys problemu [w:] Studia Paedagogica Ignatiana. Rocznik Wydziału Pedagogicznego Akademii "Ignatianum" w Krakowie, 19/2, rok 2016, ss. 198, 205
- ↑ Różyn. Strony o Wołyniu - przedwojennym. [dostęp 2025-10-25]. (pol.).
Linki zewnętrzne
- Różyn 1.), wieś powiat kowelski, parafia Turzysk, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IX: Pożajście – Ruksze, Warszawa 1888, s. 874.
- Różyn, wieś powiat kowelski, gmina Stare Koszary, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska, Warszawa 1902, s. 554.
- dr Mieczysław Orłowicz, Ilustrowany przewodnik po Wołyniu, Kowel - Włodzimierz – Poryck, cz. 5. wolyn.ovh.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-12-10)].