Rudolf Brandys

Rudolf Brandys
Ilustracja
kapitan kapitan
Data i miejsce urodzenia

26 września 1895
Trzebieńczyce

Data i miejsce śmierci

11 maja 1918
pod Kaniowem

Przebieg służby
Formacja

II Korpus Polski w Rosji

Jednostki

14 pułk strzelców

Stanowiska

dowódca kompanii

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920–1941, czterokrotnie)
Grób Rudolfa Brandysa na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Rudolf Brandys (ur. 26 września 1895 w Trzebieńczycach, zm. 11 maja 1918 pod Kaniowem) – oficer Legionów Polskich i Wojska Polskiego na Wschodzie, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 26 września 1895 w Trzebieńczycach, w ówczesnym powiecie wadowickim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Jana, rolnika, i Józefy z Kamskich[1][2]. W 1906, po ukończeniu czterech klas szkoły powszechnej w Zatorze, wstąpił do Gimnazjum św. Jacka w Krakowie[1][3]. 28 czerwca 1914 zakończył naukę w klasie ósmej ze zdanym egzaminem dojrzałości[4].

W 1914 wstąpił do Legionów Polskich, do 12 kompanii 2 pułku piechoty. Na legionowym szlaku awansował na kolejne stopnie: chorążego (26 maja 1915), podporucznika (1 kwietnia 1916)[5] i kapitana (1 marca 1918). W lutym 1918 przeszedł do II Korpusu Polskiego i objął stanowisko dowódcy 8 kompanii 14 pułku strzelców. Pod Kaniowem usiłował na czele swojej kompanii, walką wręcz przerwać pierścień niemieckiego okrążenia. W czasie ataku zginął i pochowany został na polu bitwy. W 1933 prochy przeniesiono na Powązki Wojskowe[2] (kwatera A5-pomnik-3)[6]. Był kawalerem, dzieci nie miał[1].

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 Brandys Rudolf. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.75-7039 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-10-05].
  2. 1 2 Polak (red.) 1993 ↓, s. 24.
  3. ↑ Sprawozdanie 1907 ↓, s. 126.
  4. ↑ Sprawozdanie 1914 ↓, s. 79, 82.
  5. ↑ Lista starszeństwa 1917 ↓, s. 15.
  6. ↑ Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
  7. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 18 z 26 czerwca 1922, s. 469.
  8. ↑ M.P. z 1931 r. Nr 111, poz. 163 (ISAP).
  9. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 50 z 1 grudnia 1922 roku, s. 872.

Bibliografia