Rudolf Wojnar

Rudolf Wojnar (ur. 22 października 1937 w Simoradzu, zm. 23 lutego 2010 w Gliwicach)[1] – polski inżynier mechanik, naukowiec, nauczyciel akademicki.

Życiorys

Syn Jana[2]. W roku akademickim 1961/62 ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach, o specjalności Obrabiarki, narzędzia i technologia budowy maszyn, uzyskując stopień naukowy magistra inżyniera mechaniki[1][3]. Po studiach podjął pracę na macierzystej uczelni w Zakładzie Optyki i Mechaniki Precyzyjnej jako zastępca szefa produkcji[4], następnie został głównym konstruktorem[5][6] a później kierownikiem Biura Konstrukcyjno-Technologicznego w Zakładzie Doświadczalnym Elektroniki i Mechaniki Precyzyjnej[7]. W 1991 r. został wykładowcą w Zakładzie Elektroniki Biomedycznej Instytutu Elektroniki. Równocześnie nadzorował urządzenia dializacyjne w Szpitalu Miejskim w Gliwicach. W swoim Zakładzie Mechaniki Precyzyjnej wytwarzał m.in. sondy anemometryczne[1].

Był jednym z konstruktorów sztucznego płuco-serca, sztucznej nerki, defibrylatorów oraz szeregu przyrządów pomiarowych i innych urządzeń. Posiadał szereg patentów[1], m.in. na zestyk łączeniowego pola wymiennego do układów elektrycznych (59466 Kl.21c.26)[8].

Zmarł w Gliwicach.

Odznaczenia

Nagrody i wyróżnienia

  • Nagroda „Trybuny Robotniczej” zespołowa za skonstruowanie modelu płuco-serca (1972)[1]
  • Dyplom Uznania z okazji Dnia Nauczyciela (1974)[7]
  • Nagroda Zespołowa „Czerwonej Róży” za opracowanie projektu i wykonanie prototypu sztucznej nerki dla Kliniki Nefrologicznej Śląskiej Akademii Medycznej (1975)[9]
  • Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki zespołowa I stopnia za projekt, badania i wdrożenie do produkcji urządzenia do pozaustrojowej dializy krwi (sztuczna nerka) (1977)[10]

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Politechnika Śląska | mgr inż. Rudolf Wojnar [online], Katedra Cybernetyki, Nanotechnologii i Przetwarzania Danych, 21 września 2020 [dostęp 2026-08-18].
  2. 1 2 M.P. z 1999 r. Nr 41, poz. 626 (ISAP) „za wzorowe, wyjątkowo sumienne wykonywanie obowiązków wynikających z pracy zawodowej”.
  3. ↑ Program Politechniki Śląskiej im. Wincentego Pstrowskiego na rok akademicki 1962/63 i 1963/64. Gliwice: Politechnika Śląska, 1963, s. 422. [dostęp 2026-08-18].
  4. ↑ Program Politechniki Śląskiej im. Wincentego Pstrowskiego na rok akademicki 1964/65. Gliwice: Politechnika Śląska, 1964, s. 12. [dostęp 2026-08-18].
  5. ↑ Program Politechniki Śląskiej im. Wincentego Pstrowskiego na rok akademicki 1965/66. Gliwice: Politechnika Śląska, 1965, s. 10. [dostęp 2026-08-18].
  6. ↑ Politechnika Śląska im. Wincentego Pstrowskiego w Gliwicach 1968–1969. Gliwice: Politechnika Śląska, 1968, s. 10. [dostęp 2026-08-18].
  7. 1 2 Politechnika Śląska im. Wincentego Pstrowskiego w Gliwicach 1974–1975. Gliwice: Politechnika Śląska, 1975, s. 293, 323. [dostęp 2026-08-18].
  8. ↑ Wykaz patentów udzielonych w latach 1945–1972 na wynalazki pracowników Politechniki Śląskiej. Politechnika Śląska, 1974. s. 140. [dostęp 2026-08-18]. (pol.).
  9. ↑ Politechnika Śląska im. Wincentego Pstrowskiego w Gliwicach 1976–1977. Gliwice: Politechnika Śląska, 1977, s. 67. [dostęp 2026-08-18].
  10. ↑ Politechnika Śląska im. Wincentego Pstrowskiego w Gliwicach 1977–1978. Gliwice: Politechnika Śląska, 1978, s. 66, 330. [dostęp 2026-08-17].
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.