Rufin Suchoń
| Data i miejsce urodzenia |
9 listppada 1906 |
|---|---|
| Data śmierci |
30 listopada 1970 |
| Starosta rybnicki/Przewodniczący Prezydium PRN w Rybniku | |
| Okres |
od 1945 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik |
Paweł Gawlik |
| Następca |
Paweł Peterek |
| Przewodniczący Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Zabrzu | |
| Okres |
od 1 września 1951 |
| Przynależność polityczna |
PZPR |
| Poprzednik |
Grzegorz Sabuda |
| Następca | |
| Przewodniczący Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Nowym Bytomiu | |
| Okres |
od 9 lipca 1957 |
| Przynależność polityczna |
PZPR |
| Poprzednik |
Ludwik Bytomski |
| Następca |
włączenie do Rudy Śląskiej |
| Przewodniczący Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Rudzie Śląskiej | |
| Okres |
od 1 stycznia 1959 |
| Przynależność polityczna |
PZPR |
| Poprzednik |
nowe miasto |
| Następca |
Erwin Aleksa |
| Odznaczenia | |
     | |
Rufin Suchoń (ur. 9 listopada 1906[1] w Łaziskach Średnich, zm. 30 listopada 1970[2][3]) – polski działacz partyjny i państwowy, górnik, starosta lubliniecki (1945) i rybnicki (1945–1950), przewodniczący Prezydiów Rad Narodowych: Powiatowej w Rybniku (1950–1951), Miejskiej w Zabrzu (1951–1957), Nowym Bytomiu (1957–1958) i Rudzie Śląskiej (1959–1969).
Życiorys
Urodził się w rodzinie robotniczej. W 1921 ukończył szkołę średnią, odbył także służbę wojskową. Od 1921 pracował w kopalni węgla kamiennego w „Marta Waleska” w Łaziskach Średnich, przewodniczył tamtejszej radzie zakładowej i podjął działalność w Klasowym Związku Zawodowym Górników. W wieku 24 lat wstąpił do Komunistycznej Partii Polski, był agitatorem i organizatorem strajków. Ze względu na działalność komunistyczną kilkukrotnie więziony i pozbawiany pracy. W okresie okupacji zatrudniony w KWK Sośnica[2]. Został aresztowany i wywieziony na roboty przymusowe do Gliwic, po zwolnieniu wstąpił do Gwardii Ludowej. Organizował wspólne akcje przeciwko siłom III Rzeszy z czechosłowackimi partyzantami[4][5].
Po wojnie przystąpił do Polskiej Partii Robotniczej (m.in. jako nieetatowy instruktor Komitetu Wojewódzkiego), przekształconej w 1948 w Polską Zjednoczoną Partię Robotniczą. Od 1945 aktywny także w Związku Weteranów Powstań Śląskich[6]. Po wyzwoleniu w 1945 został pierwszym starostą powiatu lublinieckiego[7][4], a następnie w tym samym roku starostą rybnickim[8][9], później po przekształceniu funkcji od czerwca 1950 był przewodniczącym Prezydium Powiatowej Rady Narodowej tamże[4] (do 1951). Na początku lat 50. odbywał kurs dla przewodniczących prezydiów rad narodowych w Warszawie[1]. Od 1 września 1951 do 30 czerwca 1957 pełnił funkcję przewodniczącego Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Zabrzu[10], następnie 9 lipca 1957[11] został przewodniczącym Prezydium MRN w Nowym Bytomiu. Miasto to z dniem 1 stycznia 1959 stało się częścią Rudy Śląskiej, Rufin Suchoń objął wówczas fotel szefa tamtejszej MRN[12], który zajmował do czerwca 1969[13][14].
Kierował zabrzańskim oddziałem Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego[15]. Przewodniczył rudzkiemu zarządowi Związku Ochotniczych Straży Pożarnych dla miast wydzielonych województwa katowickiego[16].
4 grudnia 1970 pochowany na cmentarzu w Rudzie Śląskiej[3].
Odznaczenia
Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi (dwukrotnie, po raz drugi w 1952), Medalem 10-lecia Polski Ludowej (1955)[17], Złotą Odznaką „Zasłużonemu w Rozwoju Województwa Katowickiego”[7] oraz Krzyżem Partyzanckim[5], a także czeskim Orderem Lwa Białego IV lub III klasy (1950)[4].
Przypisy
- 1 2 Przewodniczący Prezydium P. R. N. odznaczony najwyższym orderem czechosłowackim. „Rada Narodowa”. 20 (182), s. 14, 15 października 1950.
- 1 2 Tow. Rufin Suchoń nie żyje. „Goniec Górnośląski”, s. 2, 9–15 grudnia 1970.
- 1 2 Rufin Suchoń nie żyje. „Gazeta Lubliniecka”. 49 (515), s. 2, 8–14 grudnia 1970.
- 1 2 3 4 Polski górnik odznaczony najwyższym orderem czechosłowackim. „Trybuna Ludu”. 283 (634), s. 2, 14 października 1950.
- 1 2 60. rocznica urodzin tow. Rufina Suchonia. Rewolucjonista i organizator władzy ludowej. „Trybuna Robotnicza”. 267 (7086), s. 3, 10 listopada 1966.
- ↑ Adam Dziuba: Totalitaryzacja. Polska Partia Robotnicza na scenie politycznej województwa śląskiego (1945–1948). Wyd. Katowice–Kraków. Instytut Pamięci Narodowej Oddział w Katowicach, 2016, s. 164, 348. ISBN 978-83-8098-066-2. [dostęp 2026-08-11].
- 1 2 Przedstawiamy kandydatów na radnych WRN i MRN. „Goniec Górnośląski”, s. 2, 26 maja 1965.
- ↑ Alexander Gosciniak: Rybnik miasto i powiat: historia, statystyka, opisy, ciekawostki, fotografie, tabele, szkice, tajemnice, piosenki, wiersze. Rybnik: Alexander Gosciniak, 2012, s. 177. ISBN 978-83-930386-2-6.
- ↑ Paweł Niczek. Czas-ludzie-idee-czyny (Wspomnienia z walk o wyzwolenie Rybnika). „Nowiny”. 14 (655), s. 2, 8 kwietnia 1970.
- ↑ Władze lokalne. zabrze.pl. [dostęp 2026-07-17].
- ↑ Zmiana na stanowisku przewodniczącego MRN w Nowym Bytomiu. „Goniec Górnośląski”, s. 1, 20–26 lipca 1957.
- ↑ Połączone miasto nosić będzie nazwę Ruda Śląska. „Goniec Górnośląski”, s. 1, 10–16 stycznia 1959.
- ↑ Inauguracyjne sesje MRN w Rudzie Śląskiej, Siemianowicach i Świętochłowicach. „Goniec Górnośląski”, s. 1, 18 czerwca 1969.
- ↑ Portret Grażyny Dziedzic zawisł w Sali Sesyjnej Urzędu Miasta Ruda Śląska. rudaslaska.pl, 14 lutego 2023. [dostęp 2026-07-17].
- ↑ Nela Szlompek. Jubileusz 50-lecia Oddziału PTTK w Zabrzu. „Gościniec”. 1 (5)/2002. ISSN 1642-0853.
- ↑ Jeszcze o zjazdach powiatowych. „Strażak”. 3 (19), s. 8, 1–15 lutego 1962.
- ↑ M.P. z 1955 r. Nr 99, poz. 1387 (ISAP)