Russell Johnston

David Russell Johnston

Data i miejsce urodzenia	28 lipca 1932 Edynburg
Data i miejsce śmierci	27 lipca 2008 Paryż
Przewodniczący Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy
Okres	od 25 stycznia 1999 do 20 stycznia 2002
Przynależność polityczna	Partia Pracy
Poprzednik	Leni Fischer
Następca	Peter Schieder
Odznaczenia

David Russell Russell-Johnston, baron Russell-Johnston (ur. 28 lipca 1932 w Edynburgu jako David Russell Johnston, zm. 27 lipca 2008 w Paryżu^[1][2]) – brytyjski (szkocki) polityk i nauczyciel, wieloletni członek Izby Gmin i Izby Lordów, poseł do Parlamentu Europejskiego, wieloletni lider szkockich liberałów, przewodniczący Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy (1999–2002).

Syn urzędnika celnego Davida Knox Johnstona i Georginy z domu Russell. Ukończył szkołę średnią w Portree, w 1957 studia historyczne na Uniwersytecie Edynburskim z tytułem Bachelor of Arts, a później szkolenie nauczycielskie w Moray House College of Education. Pomiędzy 1958 a 1959 odbywał służbę wojskową w służbach wywiadu, po czym pracował jako nauczyciel w Liberton High School w Edynburgu. W 1961 wygrał w Observer Mace, ogólnokrajowym konkursie debat. Działał jako wiceprezes stowarzyszenia sportowego zajmującego się dyscypliną shinty^[1].

Wieloletni działacz Partii Liberalnej i Liberalnych Demokratów. Pełnił funkcję przewodniczącego (1970–1974) i lidera (1974–1988) szkockiej odnogi PL oraz lidera szkockiego oddziału LD (1988–1994), zaś od 1988 do 1992 był wiceprezesem Liberalnych Demokratów. W latach 1964–1997 członek Izby Gmin z okręgów Inverness (1964–1983) i Inverness, Nairn and Lochaber (1983–1997)^[3], następnie w 1997 wykreowany parem dożywotnim jako baron Russell-Johnston of Minginish in Highlands^[4]. Był oddelegowany do Parlamentu Europejskiego (1973–1975, 1976–1979) i Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy (1985–1986, 1987–2008), gdzie pełnił funkcję lidera frakcji liberałów (1994–1999) i przewodniczącego Zgromadzenia (1999–2002)^[5]. W latach 90. zaangażowany w rozwiązanie konfliktu zbrojnego w byłej Jugosławii, uczestniczył m.in. w rozmowach pokojowych z Radovanem Karadziciem^[1].

Od 1967 był żonaty z Joan Graham Menzies, mieli trzech synów. Zmarł w wyniku nowotworu^[1]. W 1985 uzyskał tytuł szlachecki^[6]. Odznaczony Odznaką Rycerza Kawalera i Orderem Krzyża Ziemi Maryjnej II klasy.