Ruth Warrick
 Ruth Warrick w latach 40. | |
| Imię i nazwisko |
Ruth Elizabeth Warrick |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
29 czerwca 1916 |
| Data i miejsce śmierci |
15 stycznia 2005 |
| Lata aktywności |
1941-2005 |
Ruth Elizabeth Warrick (ur. 29 czerwca 1916 w St. Joseph (Missouri), zm. 15 stycznia 2005 w Nowym Jorku) – amerykańska aktorka, piosenkarka i aktywistka polityczna. Według Encyklopedii Kina Ephraima Katza i Ronalda Nolena: "wiodąca brunetka Hollywood lat 40."[1]. Najbardziej znana z roli Phoebe Tyler Wallingford w serialu Wszystkie moje dzieci, w którą regularnie wcielała się od roku 1970 aż do swojej śmierci w 2005[2].
Życiorys
Ruth Elizabeth Warrick, urodziła się w niedużym mieście St. Joseph w stanie Missouri w zamożnej rodzinie Fredericka Roswella Warricka i Annie Louise Warrick, z domu Scott. W szkole średniej byłą jedna z najlepszych uczennic i laureatką konkursów typu "miss". Swoją karierę rozpoczęła jako piosenkarka radiowa[2]. W radio poznała również swojego pierwszego męża Erika Rolfa. Jej kariera filmowa zaczęła się dość obiecująco – w 1941 roku Orson Welles powierzył jej pierwszoplanową rolę kobiecą w swoim filmie Obywatel Kane[2]. Później wystąpiła w nagrodzonej Oscarem epopei filmowej Pieśń południa, gdzie wcieliła się w rolę Sally oraz w filmie Daisy Kenyon Otto Premingera. Jednak jej późniejsza droga filmowa to role w mało znaczących i dziś już kompletnie zapomnianych filmach klasy B[2]. W 1969 zagrała ostatnią, poważną rolę filmową – był to film Wielki skok na bank. O wiele lepiej powiodło się jej w telewizji i w teatrze[2]. Na szklanym ekranie zadebiutowała już w 1951 roku. Przez całe lata 50. były to jednak wyłącznie epizody w operach mydlanych, w których w napisach nawet nie wymieniano nawet nazwiska. Dopiero w latach 60. zaczęła być zauważalną aktorką telewizyjną. Wystąpiła w kilku serialach, do których należy min. opera mydlana pt. Wszystkie moje dzieci, w której w latach 1970-2005 pojawiła się w aż 511 odcinkach, i za którą otrzymała dwie nominacje do Nagrody Emmy (Daytime, w 1975 i 1977)[3]. W okresie swojej największej popularności serial ten gromadził aż 50 mln. widzów[2]. Na przełom lat 50/60 datuje się jej debiut jako śpiewaczki broadwayowskiej. W latach 1957-74 występowała w trzech music-hallach: Miss Lonelyhearts (1957), Take Me Along (1959-60), Irene (1973-74)[4]. W 1980 roku opublikowała swoją autobiografię pt. The Confessions of Phoebe Tyler[1]. Ma swoją gwiazdę na Alei Gwiazd w Los Angeles[5]. W 2004 roku otrzymała Nagrodę Emmy za całokształt twórczości (Emmy Lifetime Achievement Award)[3].
Aktywistka polityczna
Na początku lat 70. Ruth Warrick zaangażowała się w ruch antywojenny przeciwko wojnie w Wietnamie. W 1971 ukazał się singiel z jej piosenką pt. 41,000 Plus 4. The Ballad of the Kent State Massacre, nawiązujący swoim tytułem do 41 tys. amerykańskich żołnierzy poległych w Wietnamie oraz czworga studentów zastrzelonych przez Gwardię Narodową podczas antywojennej manifestacji na terenie kampusu Kent State University w Ohio (Sandry Lee Scheuer, Williama Knoxa Schroedera, Jeffreya Glenna Millera i Allison Beth Krause). Była aktywną członkinią Partii Demokratycznej, wspierającą Johna F. Kennedy,ego, Lyndona Johnsona i Jimmy'ego Cartera, bojowniczka o równouprawnienie Afroamerykanów[2].
Śmierć
Zmarła 15 stycznia 2005 w swoim domu na Manhatanie z powodu powikłań zapalenia płuc w wieku 88 lat[6].
Filmografia (wybór)
Kino
- (1941) Obywatel Kane – Emily Monroe Norton Kane
- (1941) Korsykańscy bracia – hrabina Isabelle Gravini
- (1942) Obliging Young Lady – panna Linda Norton
- (1943) Podróż do krainy strachu – Stephanie Graham
- (1943) Forever and a Day – Lesley Trimble
- (1943) Petticoat Larceny – Pat Mitchell
- (1943) Żelazny major – Florence Ayres/Cavanaugh
- (1943) Guest in the House – Ann Proctor
- (1944) Pan Winkle idzie na wojnę – Amy Winkle
- (1944) Secret Command – Lea Damaron
- (1944) China Sky – dr Sara Durand
- (1944) Perilous Holiday – Agnes Stuart
- (1946) Pieśń Południa – Sally
- (1946) Swell Guy – Ann Duncan
- (1947) Driftwood – Susan Moore
- (1947) Daisy Kenyon – Lucille O'Mara
- (1948) Łuk triumfalny – Kate Bergstroem
- (1949) Make Believe Ballroom – Liza Lee
- (1949) The Great Dan Patch – Ruth Treadwell
- (1950) Beauty on Parade – Marian Medford
- (1950) Druga szansa – Emily
- (1950) Niech żyje taniec – Carola Everett
- (1951) Trzech mężów – Jane Evans
- (1951) One Too Many – Helen Mason/Helen Leroy Lintz
- (1965) A Letter To Nancy – panna Reed
- (1966) Noc odwetu – ciotka Gussie
- (1968) How to Steal the World – pani Garrow
- (1969) Wielki skok na bank – pani Applebee
- (1983) The Returning – Grace
- (1984) Death Mask – Beatrice VandenBerg
- (1985) Peyton Place: The Next Generation – Hannah Cord
TV
- (1953) Guiding Light – Janet Johnson/RN
- (1956-60) As the World Turns – ciocia "Edie"/Edith Hughes
- (1961-62) Ojciec panny młodej – Eleanor "Ellie" Banks
- (1964) Perry Mason – panna Winlock
- (1965) Strzały w Dodge City – Clara Benteen
- (1965-69) Peyton Place – Hannah Cord
- (1968) Człowiek z U.N.C.L.E. – Alice Garrow
- (1970) Daniel Bone – czarownica
- (1982) Statek miłości – Joan Heinsley
- (1993) Loving – Phoebe Tyler Wallingford
- (1970-2005) Wszystkie moje dzieci – Phoebe Tyler Wallingford
Życie osobiste
Ruth Warrick była sześciokrotnie zamężna[2]:
- Erik Rolf (małżeństwo w 1938, rozwód w 1946)
- Carl Neubert (małżeństwo w 1950, rozwód w 1952)
- Carl Neubert (małżeństwo w 1961, rozwód 1963)
- Robert McNamara[a] (małżeństwo w 1953, rozwód w 1960)
- Frank Freda (małżeństwo w 1972, rozwód w 1973)
- Jarvis Cushing (małżeństwo w 1975, rozwód w 1976)
Ze związków tych miała troje dzieci: córkę Karen oraz synów Jona i Timoty'ego[7].
Uwagi
- ↑ Nie Robert McNamara
Przypisy
- 1 2 Katz, Nolen...,
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Ronald Bergan: Ruth Warrick. [w:] The Guardian [on-line]. 2005-01-21. [dostęp 2026-07-27]. (ang.).
- 1 2 Ruth Warrick. Awards. [w:] IMDb [on-line]. [dostęp 2026-07-27]. (ang.).
- ↑ Ruth Warrick. [w:] IDBD [on-line]. [dostęp 2026-07-27].
- ↑ Ruth Warrick. [w:] Hollywood walk of fame [on-line]. [dostęp 2026-07-27]. (ang.).
- ↑ David Carr: Ruth Warrick, Veteran Film and TV Star, Dies at 88. [w:] The New York Times [on-line]. [dostęp 2026-07-27]. (ang.).
- ↑ Ruth Warrick, Actress, Reweds. [w:] The New York Times [on-line]. 1975-03-03. [dostęp 2026-07-27]. (ang.).
Bibliografia
- Ephraim Katz, Ronald Dean Nolen: The Film Encyclopedia. Wyd. 7. New York: Collins Reference, 2012, s. 1531. ISBN 978-0-06-202615-6. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Ruth Warrick w bazie IMDb (ang.)
- Ruth Warrick w bazie Filmweb