Rutkiewicze Nowe
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Sielsowiet | |
| Wysokość |
154 m n.p.m. |
| Populacja (2009) |
|
| • liczba ludności |
43 |
| Nr kierunkowy |
+375 1596 |
| Tablice rejestracyjne |
4 |
Położenie na mapie obwodu grodzieńskiego  | |
Położenie na mapie Białorusi  | |
 53°31′42,2″N 26°04′36,7″E/53,528389 26,076861 | |
Rutkiewicze Nowe (biał. Новыя Руткавічы; ros. Новые Рутковичи) – wieś na Białorusi, w rejonie korelickim obwodu grodzieńskiego, około 6 km na południowy zachód od Korelicz i około 19 km na południowy wschód od Nowogródka.
Od co najmniej I wojny światowej istnieją tu obok siebie dwie wsie: Rutkiewicze Nowe i Rutkiewicze Górne, której centrum znajduje się kilkaset metrów na północny zachód od centrum wsi Rutkiewicze Nowe. Folwark Rutkiewicze stał około 900 m na zachód od centrum wsi Rutkiewicze Górne[1].
Historia
Dobra Rutkiewicze co najmniej od XVIII wieku były własnością rodziny Wyganowskich i pozostawały w jej rękach do 1939 roku. W połowie XIX wieku właścicielem majątku był Aleksander Wyganowski, który otrzymał go w posagu w wyniku małżeństwa ze swoją stryjenką. Z małżeństwa z Maksymilią Łukaszewiczówną miał on troje dzieci, spośród których Rutkiewicze odziedziczył ich młodszy syn, Bohdan, który był ostatnim właścicielem majątku[2].
Po III rozbiorze Polski w 1795 roku Rutkiewicze, wcześniej należące do powiatu nowogródzkiego województwa nowogródzkiego Rzeczypospolitej, znalazły się na terenie powiatu nowogródzkiego (ujezdu), wchodzącego w skład kolejno guberni: słonimskiej, litewskiej, grodzieńskiej i mińskiej Imperium Rosyjskiego. Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku obie wsie wróciły do Polski, weszły w skład gminy Korelicze, od 1945 roku – w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi[3].
W 2009 roku wieś liczyła 43 mieszkańców[4].
Majątek w Rutkiewiczach jest opisany w 2. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego[2].
Przypisy
- ↑ Rutkiewicze na stronie Radzima.org. [dostęp 2016-01-09].
- 1 2 Rutkiewicze, [w:] Roman Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, wyd. drugie przejrzane i uzupełnione, t. 2: Województwa brzesko-litewskie, nowogrodzkie, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1993, s. 344, ISBN 83-04-03784-X, ISBN 83-04-03701-7 (całość).
- ↑ Rutkiewicze Nowe na stronie Radzima.net. [dostęp 2016-01-09].
- ↑ Liczby ludności miejscowości obwodu grodzieńskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku. [dostęp 2016-01-09]. (ros.).